က်ြန္ေတာ္ရယ္ က်ြန္ေတာ့္အေဖာ္ႏွစ္ေယာက္ရယ္
ေတာအုပ္တစ္ခုကုိ ျဖတ္သန္းခဲ့တယ္...
အိမ္မက္ဆုိတဲ့အတုိင္း အေႀကာင္းျပခ်က္ေတာ့မဲ့ တာေပါ့... ရုတ္တရက္...
ေသနတ္ကုိယ္စီနဲ ့လူေတြေရာက္လာတယ္...
ေခါက္ရုိးက်ိ ဳးေနျပီျဖစ္တဲ့ ျမန္မာဇာတ္ကားေတြ ထဲကအတုိင္း က်ြန္ေတာ္တုိ ့ကုိ သူတုိ ့စခန္းရွိရာ
ဖမ္းေခၚသြားတယ္....
ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္ဟန္တူသူက...
'ဟုိသုံးေကာင္ မင္းတုိ ့ဘယ္ကေကာင္ေတြလဲ'
ျပန္မေျဖေသးခင္မွာပဲ
'ထားလုိက္ေတာ့ ငါမသိခ်င္ေတာ့ဘူး မင္းတုိ ့က မႀကာခင္ေသရမွာဆုိေတာ့'
သုံးေယာက္လုံး ထိတ္ခနဲ ျဖစ္သြားတယ္
'ဒါေပမယ့္ မင္းတုိ ့ကုိ ဒီတုိင္းမသတ္ဘူး
သေဘာထားေလးေတြေမးမယ္'
သူ ့ေမးေစ့ကုိ ပြတ္သပ္ရင္းစဥ္းစားေနတယ္...
'ေသခ်ာနားေထာင္ မင္းတုိ ့မေသခင္ ေျပာခ်င္တဲ့ စကားတစ္ခြန္း...တစ္သံပဲထြက္ရမယ္ ငါ့ကုိ လုံေလာက္တဲ့ ေျဖရွင္းခ်က္ေပးရင္ လြတ္မယ္'
ပထမလူကုိစေမးတယ္...
'ရျပီေျဖေတာ့'
ေဇာေခ်ြးေတြပ်ံေနျပီး အလြန္အမင္းထိတ္လန္ ့ေန တယ္။
''အား''
အသံနက္ႀကီးတစ္ခုထြက္လာျပီး အဲ့ဒိလူလဲက်သြား တယ္။ဓါးျပအဖြဲ ့ကလူေတြ တစ္ေယာက္ကုိတစ္ ေယာက္ႀကည့္ျပီး အံ့အားသင့္ေနႀကတယ္...
ဘယ္သူပစ္လုိက္တာလဲ ဘယ္သူသတ္လုိက္တာ လဲ။
'တစ္ေယာက္လာဦး....သြားစစ္ႀကည့္စမ္း'
'ဘာမွမျဖစ္ဘူးဆရာ အေကာင္းႀကီး'
''အား''လုိ ့ေအာ္တဲ့သူက မ်က္ႏွာေသေလးနဲ ့ ျပန္ထလာတယ္....
'ေဟ့ေကာင္ ငါ့ကုိႀကည့္စမ္း မင္းကငါတုိ ့ကုိေနာက္ တာလား'
'မဟုတ္ပါဘူးဆရာ... ဆရာကတစ္ခြန္းတည္း တစ္သံတည္းထြက္ရမယ္ဆုိလုိ ့ ''အား'' လုိ ့ေအာ္ လုိက္တာ'
'ေျဖရွင္းခ်က္ေပးစမ္း'
'က်ြန္ေတာ္ေသရေတာ့မယ္ ဒါေပမယ့္က်ြန္ေတာ္ မေသခ်င္ေသးဘူး က်ြန္ေတာ့္မွာ မိသားစုရွိတယ္
က်ြန္ေတာ္ထြက္ေျပးဖုိ ့လည္း စဥ္းစားတယ္ ဒါေပမယ့္မလြတ္ႏုိင္ဘူး ျပန္ခံခ်ဖုိ ့ဆုိ ပုိမျဖစ္ႏုိင္ဘူး.
ဒီေတာ့ ဆရာတုိ ့ဆႏၵကုိလုိက္ေရာျပီး တစ္ခြန္းတည္းေအာ္လုိက္တာပါ ''အား''လုိ ့'
'မင္းမွာေတာင္းပန္ဖုိ ့စိတ္ကူးမရွိဘူးလား တခိ် ဳ့ဆုိ မသတ္ပါနဲ ့ဆုိျပီးေတာင္းပန္ႀကတယ္ေလ'
'ဟုတ္ကဲ့ စိတ္ကူးရွိပါတယ္ ဒါေပမယ့္ က်ြန္ေတာ္က ပထမဆုံးလူပါ...က်ြန္ေတာ္ေတာင္းပန္လုိ ့ လႊတ္ေပးလုိက္ရင္ ေနာက္ႏွစ္ေယာက္ကလည္း ေတာင္းပန္လိမ့္မယ္...ဒီေတာ့ ဆရာတုိ ့စခန္းကုိ ေရာက္လာတဲ့ သူစိမ္းသုံးေယာက္ကုိ ဓါးျပစိတ္နဲ ့ ေတာ့ ဘယ္လႊတ္ေပးပါ့မလဲ...ဒါေႀကာင့္က်ြန္ေတာ္ ႀကည္ႀကည္ျဖဴ ျဖဴ အေသခံမယ္'
'ခုန မင္းကုိႀကည့္ရတာ ေႀကာက္ေနတဲ့ရုပ္ပါ အခု ဘယ္လုိျဖစ္ျပီး တည္ျငိမ္သြားတာလဲ...'
'က်ြန္ေတာ္နာက်င္စြာ ေအာ္လုိက္တဲ့ အား ဆုိတဲ့ အသံနဲ ့အတူ က်ြန္ေတာ့္ရဲ့ ေႀကာက္ရြံ ့ျခင္းေတြ ေသဆုံးသြားပါျပီ မယုံရင္ ေသနတ္နဲ ့ပစ္ႀကည့္ပါ
''အား''ဆုိတဲ့ အသံဆရာတုိ ့ႀကားရမွာ မဟုတ္ဘူး'
'မုိက္တယ္ကြာ ဒီေန ့ေမးရတာ သိပ္တန္တာပဲ...
မင္းတုိ ့သုံးေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ရွင္မယ္ဆုိ ရင္မင္းဘယ္သူ ့ကုိ ရွင္ေစခ်င္လဲ'
သူက်ြန္ေတာ့္ကုိလွမ္း ႀကည့္တယ္ က်ြန္ေတာ့္ေဘး ကဒုတိယလူကုိဆက္ႀကည့္တယ္...က်ြန္ေတာ္တုိ ့ ႏွစ္ေယာက္လုံးက အသနားခံတဲ့ မ်က္ဝန္းေတြနဲ ့ျပန္ႀကည့္မိႀကတယ္...
'က်ြန္ေတ္ာမေျဖခ်င္ဘူး'
'ဘာျဖစ္လုိ ့လဲ'
'က်ြန္ေတာ့္ အတၱအရ ရွင္သန္ခ်င္တာ က်ြန္ေတာ္ပါ ဒါေပမယ့္ ဒါဟာ ဆရာလုိခ်င္တဲ့ အေျဖမဟုတ္ဘူး
သူရဲေကာင္းဝါဒနဲ ့ႏွစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေယာက္ ကုိေရြးရင္ တစ္ေယာက္အေပၚ မတရားရာက်မယ္
က်ြန္ေတာ္ရွင္သန္ခ်င္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ မယုတ္မာ ခ်င္ဘူး ဘက္မလုိက္ခ်င္ဘူး ခရီးသြားခ်င္းအတူတူ တန္းတူ ေမတၱာထားပါတယ္'
'မင္းေသရမွာမေႀကာက္ဘူးလား'
'ေႀကာက္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ ယုတ္မာေပ်ာ့ညံ့ ရမွာ ပုိေႀကာက္တယ္'
လက္ခုပ္သံေတြ ထြက္လာတယ္
ေခါင္းေဆာင္ကျပံဳ းသြားတယ္
'ငါတုိ ့ကဓါးျပေတြကြ ငါတုိ ့ေနရာမွာမင္းဆုိရင္ ျပန္လႊတ္မလား သတ္ပစ္မလား'
'စိတ္ရင္းအတုိင္းေျဖပါ့မယ္ က်ြန္ေတာ္ ဓါးျပတစ္ ေယာက္ေနရာကေန ဝင္ကုိယ္ခ်င္းစာလုိ ့မရဘူး
ဘာျဖစ္လုိ ့လဲဆုိေတာ့ ဘယ္အေျခအေနေရာက္ ေရာက္ က်ြန္ေတာ္ဓါးျပလုပ္ဖုိ ့စိတ္ကူးမရွိလုိ ့့'
'ဟ...ဒီလုိေျဖရင္ မင္းအသက္ေသသြားမွာေပါ့... မင္းမေတြးမိဘူးလား'
' ''အား ''ဆုိတဲ့ေအာ္သံနဲ ့အတူက်ြန္ေတာ္ေသသြားပါ ျပီ... အခုလုိလူပီသခြင့္ရေနတာ က်ြန္ေတာ့္ အျမတ္ပါ'
လက္ခုပ္သံေတြ ထပ္ထြက္လာတယ္
''ေဟး ''ဆုိတဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္တဲ့ အသံ တစ္ခုကုိ လူႏွစ္ ေယာက္ပါးစပ္ကထြက္လာတယ္....
'ခုနေအာ္တာ မင္းတုိ ့လား'
က်ြန္ေတာ္နဲ ့က်ြန္ေတာ့္ေဘးကလူ က ျပံဳ းျပီးေခါင္း ျငိမ့္ျပလုိက္တယ္
'ဘာျဖစ္လုိ ့ေအာ္တာလဲ'
'ေပ်ာ္လုိ ့ ေက်နပ္လုိ ့'
'ဘာ'
'တစ္ခြန္းတည္း တစ္သံထဲကုိ က်ြန္ေတာ္တုိ ့ႏွစ္ ေယာက္ ေျပာဖုိ ့က်န္ေသးတယ္ တစ္သက္လုံး က်ြန္ေတာ္ေတြးခဲ့တာ ေသဖုိ ့စဥ္းစားတုိင္း ေႀကာက္ ေနမိတယ္ ေရွာင္လႊဲလုိ ့မရမွန္း သိသိႀကီးနဲ ့ ဘယ္လုိရင္ဆုိင္မယ္ဆုိတာ မေတြးတတ္ခဲ့ဘူး...
အခုသိျပီ... ဒါေႀကာင့္က်ြန္ေတာ္တုိ ့ေပ်ာ္တယ္
အနည္းဆုံးေတာ့ ''ေဟး'' လုိ ့ေအာ္ခြင့္ရွိေသးတယ္ မဟုတ္လား''
...........
........
.......
'သုံးေယာက္လုံးျပန္လႊတ္လုိက္ေတာ့'
''ေဟး''
