မေ့နေတာတော့ မဟုတ်သော်ငြား ဝင်မလာ ဖြစ်တော့တာက စိတ်ပျက် အားလျှော့လိုက်တဲ့ နောက်ပိုင်းက စတာပါဘဲ ရေလိုက်လွဲ တာတွေက ခဏခဏ
ကိုယ် ဆုပ်ကိုင်ထားချိန်မှာ အရာမထင်သေးပေမယ့် ကိုယ်က လက်လွှတ်လိုက်ချိန်တိုင်း ငါးတွေက ကြီး နေစ မြဲ.........
အရာအားလုံး လက်မလွှတ်တမ်း ပါဝင်နေဖို့ မလွယ်ပါဘူး တစ်ခုခုတော့ ယုံကြည်ရမှာပေါ့
အဝေးက မြက်ခင်းတွေက အမြဲစိမ်းနေတာပါဘဲ အနီးမှုန်နေတက်တာက ယုံကြည်ချက် ပျက်သုဉ်းချိန်ကစတာဘဲ
ကဲ.............. ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့ပါစေ..................
စာမျက်နှာ အသစ် ဖွင့်ဖတ်နိုင်သေးတာဘဲလေ
အစကနေ ပြန်စမှာပေါ့
ခြေလှမ်းတွေက အရင်လို မရဲတရဲ စိုးတရွံ့ ရွံ့ ဖြစ်မနေအောင် သတိပြုရပါလိမ့်မယ်
လျှောက်ဖူးတဲ့လမ်းဟောင်းလေးသို့ အလွမ်းတစ်ခါ...............