Rashin wuri yana cike da tsire-tsire masu lalata. Hanyoyi daban-daban suna kallon wannan. Idan ba a kula ba, zai rasa kuma ya juya a wuri guda. Tare da jagorancin Pio, Plea, da Plop ƙarshe duka sun zo ƙasar banki. A can gidan ya dubi kaɗan. Wannan siffar abu ne mai ban mamaki. Akwai gida mai siffar naman kaza, da takalmin takalma, har ma da maɗaura. Suna sa tufafi kamar kaya don cin mutunci. Ayyukan fairies suna bambanta. Wani ya tattara zuma, ya rera waka, ya sa tufafi daga petals ... Duk sun yi farin ciki.
Sheila mai farin ciki ƙwarai. An gabatar da shi zuwa wani saurayi. Suna mamakin ganin Sheila mutum ne. Amma sun yi farin ciki da saduwa kuma sun yi alkawarin ba za su gaya wa sarauniya ba. A fili suna so su san game da mutane. Suna wasa da farin ciki. Sheila da furucin suna biyewa, suna raira waƙa, suna gaya wa labarun da dariya. Sun kuma musanya abinci. Duk da haka dai, wannan rana ce mai ban mamaki.
Nan da nan sai Sarauniya ta zo. "Wane ne?" Ya tambayi tambaya.
"Sarauniya, ita abokiyar abokiyar arewa ce," in ji Plop da tsoro. An tilasta shi ya yi ƙarya don haka ba a gano Sheila ba.