တကယ္ေတာ့ ကိုယ္ဟာ အရူးတစ္ေယာက္လိုပါဘဲလား ကြယ္ ေတြးခ်င္တာေတြးပီး ေရးခ်င္တာေတြ ေရးေနမိတယ္ေလ အာ့လိုနဲ႔ အေတြးေလးက အခန္းတြင္းမွာ စိုက္ထားတဲ႔ ပန္းပင္ေလးဆီ အႀကည့္ေရာက္သြားတယ္ အပြင့္ေလးေတြ အဖူးေလးေတြ ကိုယ့္ဆီဖူးလာမလားလို႔ ေမွ်ာ္လင္ေနမိတာလဲ ႀကာပါၿပီ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္အတြက္ ဖူးပြင့္ေပးမယ့္ အပင္မဟုတ္မွန္း သိလာရတယ္ 4day ago ဆိုရင္ အပြင့္ေလးက အာသြားလို႔ အသံုးမဝင္ေတာ့ဘူးေလ ပြင့္လာတိုင္းလဲ ဂရုစိုက္ေဖာ္မရတဲ႔အပင္အတြက္ မ်ားစြာ စိတ္မေကာင္းျဖစ္ခဲ႔မိတယ္ ဒီလိုေတြးေနရင္း ပန္းရနံ႕ေလးက ႏွာေခါင္းထဲကို ေရာက္လာခဲ႔တယ္ ေတာ္ေတာ္စူးရွတဲ႔ ပန္းရနံ႕ေတြက ကိုယ့္ကို ရစ္မူးေနေစခဲ႔တယ္ နာႀကင္မႈတို႔က တစ္ဆစ္ဆစ္နဲ႕ေပါ့ အာ့ဒီလိုနဲ႔ အခန္းထဲက မွန္တင္ခံုဆီ ေရာက္သြားခဲ႔တယ္ မွန္ထဲက ေပၚလာတဲ႔သူက သူစိမ္းတစ္ေယာက္ သူ႔ကိုႀကည့္လိုက္ေတာ့လဲ စုတ္ျပတ္ႏႈံခ်ာေနတယ္ သိလိုက္ပါၿပီ ငါမူမမွန္ေတာ့ဘူးဆိုတာကိုေပါ့ တစ္ခ်ိန္တုန္းကနဲ႔ အခုလက္ရွိဘဝ ဘာကြာျခားခဲ႔ၿပီလဲဆိုတာ ငါသိခဲ႔ရပါၿပီ တစ္ခ်ိန္တုန္းက ပန္းေလးပြင့္တိုင္း မိနစ္သံုးဆယ္ ေက်ာ္လာတာနဲ႔ 2day ago မကူးခဲ႔ဘဲ ယုယခဲ႔တဲ႔သူတစ္ေယာက္ ငါေမ့လို႔ သြားခဲ႔တဲ႔ အရူး တစ္ေယာက္ရဲ႕ ေဝဒနာဘဲေပါ့
