က်ေနာ္ဒီေန႔ေတာ့ကိုယ္တိုင္ေရးမဟုတ္တဲ့ လတ္တေလာက်ေနာ္ဖတ္ျဖစ္ေနတဲ့ လက္နက္ကုန္သည္ ဆိုတဲ့စာအုပ္ကိုပဲ အျမည္းသေဘာတင္လိုက္ပါမယ္ေနာ္။
လက္နက္ကုန္သည္ (ေမာင္ျမင့္ၾကြယ္)
ဂ်ိဳနသန္ဘလက္သည္ဟန္ေဂရီလူမိ်ဳးမိဘႏွစ္ပါးမွမိဘႏွစ္ပါးမွဆင္းသက္ေပါက္ဖြားလာသူအေမရိကန္ဖြားတစ္ဦးဧ။္ကေလာင္အမည္ျဖစ္သည္။သူသည္ထိပ္တန္းသတင္းေထာက္တစ္ဦးအျဖစ္ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာအသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းျပဳခဲ့သည္။သူဧ။္စံုစမ္းေထာက္လွန္းေရးဆန္ဆန္သတင္းေရးနည္းေရးဟန္ေၾကာင့္နာမည္ေက်ာ္ၾကားလူသိမ်ားခဲ့သည္။သူ႕တြင္မိတ္ေဆြေပါင္းေျမာက္မ်ားစြာရိွ္သလိုမလြဲမေရွာင္သာရန္သူျဖစ္သြားရသူအခ်ိဳ႕လဲရိွေနပါသည္။
တစ္ၾကိမ္တြင္သူသည္တပ္မေတာ္တြင္၀င္ေရာက္အမႈ႕ထမ္းေဆာင္ေနမည္ဆိုပါက(သာမန္အရပ္သားဘ၀တြင္ရိွေနသည္ထက္)ပို၍လံုျခံဳမည္ဆိုေသာအေၾကာင္းျပခ်က္ႏွင့္တပ္မေတာ္တြင္ျပန္လည္အမႈ႕ထမ္းေဆာင္ေစရန္အတင္းအဓၶအမိန္႔ခ်မွတ္ခံခဲ့ရသည္။
လူျမင္ေကာင္းေအာင္ဗန္းျပထားေသာမ်က္ႏွာစာေနာက္ကြယ္မွေဖာက္ျပန္မႈ႕အ၀၀တို႕ကိုအမွန္တိုင္းသိေအာင္အနံ႔ခံေကာင္းလွေသာထူးျခားလွသည့္သူ႕စြမ္းအင္၊သူ႕သတၱိေၾကာင့္ယခုစာအုပ္အပါအ၀င္အထူးတလည္ေအာင္ျမင္မႈ႕ရရိွခဲ့ေသာ၀တၳဳခုႏွစ္အုပ္ကိုထုတ္ေ၀ႏိုင္ခဲ့ျပီးျဖစ္ပါသည္။
ဂ်ိဳနသန္ဘလက္၏အမွာစာ
ဤ၀တၳဳထဲတြင္ပါရိွေသာအျဖစ္အပ်က္မ်ားႏွင့္အဓိကဇာတ္ေဆာင္မ်ားသည္စိတ္ကူးယဥ္ဇာတ္ေဆာင္မ်ားႏွင့္အျဖစ္အပ်က္မ်ားမဟုတ္ၾကပါ။စိတ္ကူးယဥ္ပံုစံႏွင့္ေျပာင္းလဲတင္ျပထားေသာဇာတ္လမ္းႏွင့္ဇာတ္ေဆာင္မ်ားသာျဖစ္ပါသည္။
သက္ရိွထင္ရွားရိွေနၾကေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားကအမွန္တကယ္ျဖစ္ပ်က္ေနေသာကိစၥရပ္မ်ားကိုျပည္သူမ်ားသိခြင့္မရေအာင္အင္ႏွင့္အားႏွင့္၀ုိင္း၀န္းပူးေပါင္းျပီးဖံုးဖံုးဖိဖိလုပ္ေနၾကပါသည္။ထိုကဲ့သို႔၀ိုင္း၀န္းပူးေပါင္းျပီးဖံုးဖိေပးေနၾကသူမ်ားမွာႏိုင္ငံအေတာ္ခပ္မ်ားမ်ားမွအျပစ္တင္ထိုက္ေသာႏိုင္ငံတကာမဟာေကာ္ပိုေရးရွင္းၾကီးမ်ားလက္နက္ထုတ္လုပ္သူမ်ားလက္နက္ကုန္သည္မ်ားႏွင့္ထိပ္ပိုင္းမွႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားပင္ျဖစ္ၾကပါသည္။သူတို႔၏လက္ထဲတြင္အလြန္ၾကီးမားေသာတန္ခိုးအာဏာမ်ားရိွၾကသလုိထိုတန္ခိုးအာဏာမ်ားကိုျပင္းျပင္းထန္ထန္ႏွင့္ရက္ရက္စက္စက္အသံုးျပဳရန္လဲလက္မေႏွးသူမ်ားပင္ျဖစ္ၾကပါသည္။
ထို႕ေၾကာင့္စာေရးသူသည္နာမည္မ်ား၊ေန႔စြဲမ်ား၊အခ်ိဳ႕ေသာေနရာေဒသမ်ားကိုျပဳျပင္ေျပာင္းလဲထားျပီးတန္ဆာဆင္မႈ႕အခ်ိဳ႕ကိုလဲျဖည့္စြက္ေဖာ္ျပထားပါသည္။
အေျခခံအခ်က္အလက္မ်ား၊ကိုယ္ေတြ႕ျဖစ္ရပ္မ်ား၊အေတြ႕အၾကံဳမ်ားအေထာက္အကူျပဳစာရြက္စာတမ္းမ်ားႏွင့္၊စာေရးသူအားကူညီပံ့ပိုးၾကသူမ်ားကို(မထိခိုက္ေစရန္)အတြက္ဤကဲ့သို႕ျပဳျပင္ထားျခင္းျဖစ္ပါသည္။
အႏုပညာရွင္၏ဖန္တီးႏိုင္ခြင့္အရထိုပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္မည္သူမည္၀ါမ်ားျဖစ္ေၾကာင္းမသိေစရပါဟုအာမခံလိုက္ျခင္းျဖစ္သလိုလ်င္လ်င္ျမန္ျမန္ရက္ရက္စက္စက္လက္တံု႔ျပန္မည့္ကိစၥမ်ားမွအကာအကြယ္ေပးလုိက္ျခင္းလည္းျဖစ္ပါသည္။
ယခုလိုျပဳျပင္ထားမႈ႕ကေျပာင္းျပန္အက်ိဳးသက္ေရာက္မႈ႕ကိုျဖစ္ေစလိမ့္မည္ဟုဆိုပါလွ်င္လက္ခံပါသည္။သို႔ရာတြင္ကန္႔သက္ခ်က္ရိွေသာအတိုင္းအတာတခုသာျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ကမၻာ့ျဖစ္ရပ္မ်ားႏွင့္အေတာ္အသင့္နားရည္၀ေနျပီးအေတာ္အသင့္နားလည္သေဘာေပါက္လြယ္ေသာစာဖတ္သူမ်ားသည္သူျမင္ေတြ႕ခဲ့ဖူးေသာအျဖစ္အပ်က္ပံုစံမ်ားဤစာအုပ္ထဲမွျပန္လည္ေပၚထြက္လာသည္ကိုျပန္ေျပာင္း၍သတိရလာၾကပါလိမ့္မည္။
ဤတြင္ေရွ႕သို႔တလွမ္းတိုး၍စဥ္းစားလိုက္ဦးမည္ဆိုပါကကန္႔လန္႔ကာေနာက္ကြယ္၌အမွန္တကယ္ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာအနိဌာရံုျဖစ္ရပ္မ်ားကိုပို၍တိတိက်က်ျပန္သတိရလာစရာရိွပါသည္။
ဤဝတၳဳစာအုပ္ထဲတြင္ပင္မဇာတ္ေကာင္အျဖစ္ပါ၀င္သူမစ္စ္အယ္လီစန္ကရိတ္ခ်္ႏွင့္ပတ္သက္၍ေနာက္ဆံုးစကားတခြန္းကိုေတာ့ေျပာခြင့္ျပဳပါ။စာေရးသူသည္ကြယ္လြန္သူကုေဋၾကြယ္ေရနံသူေဌးၾကီးေဂ်ေပါလ္ဂတ္တီ၏ကိုယ္တိုင္ေရးအတၳဳပၸတိစာအုပ္ကိုကူညီေရးသားေပးေနစဥ္ေရနံသူေဌးၾကီးကတည္ခင္းဧည့္ခံေသာညစာစားပြဲတပြဲ၌သူႏွင့္စတင္ေတြ႕ဆံုခဲ့ျခင္းျဖစ္ပါသည္။သူ႕နာမည္သည္အယ္လီဆန္ကရိတ္ခ်္မဟုတ္သလိုသူသည္ထိုအခ်ိန္ကပို၍အသက္ငယ္ပါသည္။သို႔ရာတြင္သူသည္ေရႊေရာင္ဆံပင္ႏွင့္ေခ်ာေမာလွပသူကေလးျဖစ္ျပီးမၾကာေသးမီကေဒၚလာေလးသန္းတန္ေမွာင္ခိုလက္နက္ပစၥည္းမ်ားကိုဆမိုဇာအစိုးရအားသြားေရာက္ေရာင္းခ်ခဲ့ျပီးနစ္ကာရာဂြာမွျပန္လာခဲ့သူျဖစ္ပါ၏။
ေနာက္ပိုင္းႏွစ္ကာလမ်ားတြင္စာေရးသူသည္ဥေရာပတိုက္၏ေနရာအႏွံ႔အျပား၌သူႏွင့္အၾကိမ္အေတာ္ခပ္မ်ားမ်ားေတြ႕ဆံုခဲ့ဖူးပါသည္။ယေန႔သည္အခ်ိန္တြင္မႈသူသည္သူ႕ကိုယ္သူေၾကာက္လန္႔ရန္မွတပါးမည္သူ႕ကိုမွေၾကာက္လန္႔စရာမလိုေသာအေျခအေနသို႔ေရာက္ရိွေနျပီျဖစ္ပါသည္။
ဂ်ိဳနသန္ ဘလက္
စပိန္ႏိုင္ငံ
၁၉၈၅။
၁
အယ္လီဆန္ကရိခ်္ ျဖဳန္းခနဲႏိုးလာသည္။ အလုပ္ ဖိစီးမႈ႕ေၾကာင့္ျဖစ္ေပၚလာေသာ အတြင္းစြမ္းအင္က အိပ္ေရးမ၀မႈ႕ကိုေထမိေစသည္။အသက္သံုးဆယ့္ေလးႏွစ္ထက္ပိုငယ္ပံုရျပီး ပံုပန္းက်နေသာ သူ႕မ်က္ႏွာေပၚ တြင္ ပင္ပန္းမႈ႕အရိပ္အေယာင္ကိုလံုး၀မျမင္ေတြ႕ရပါ။ ပယင္းေရာင္ဆံပင္သည္ ေတာက္္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္ ရိွေနေသးျပီး ပုခံုးအထိေရာက္ေသာဆံပင္ပံုစံကို သပ္သပ္ယပ္ယပ္ျဖစ္ေအာင္တစ္ခ်က္ေလာက္သာသပ္ေပးဖို႔ လိုအပ္ေပသည္။ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ ႏွင့္ ဖ်တ္ဖ်တ္လတ္လတ္ရိွေနသည့္အျပာႏုေရာင္မ်က္လံုးမ်ားက ဦးေခါင္းေပၚတြင္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔ ရိွေနေသာႏူးညံ့လွသည့္ ပိုးသားမ်က္ႏွာၾကက္ကို ေငးၾကည့္ေနသည္။ အလြန္ၾကီးမားျပီးမ်က္ႏွာၾကက္ပါေသာ အိပ္ယာေပၚမွ ႏိုးလာသည့္အခါ မၾကာခနဆိုသလို သူျပံဳးေလ့ရိွေသာ ေလွာင္ျပံဳးကေလးသည္ ထူထူထဲထဲ ရိွလွေသာ သူ၏ ႏႈတ္ခမ္းအစံုအေပၚတြင္ျဖစ္ေပၚေနသည္။ သူသည္ ၁၉၈၀ ျပည့္ႏွစ္ဆီသို႔ျပန္ေတြးလိုက္မိေလသည္။
ထိုစဥ္ကမစ္အယ္လီဆန္ကရိတ္္ခ်္ သည္ အသက္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္သံုးဆယ္နီးပါး ရိွေနျပီး လုပ္ငန္းဆိုင္ရာ အတိုင္ပင္ခံအျဖစ္ လြတ္လပ္စြာ ေဆာင္ရြက္ေနသူ ျဖစ္သည္။ သို႔ရာတြင္ ျဖဳန္းခနဲ ေအာင္ျမင္မႈ႕ ရရိွလာသည့္ ကိစၥ၌ သူ႕အသြင္သ႑န္ကို အထင္အျမင္ လြဲမွားေနသည့္ ကိစၥက အေႏွာင့္အယွက္ အဟန္႔အတားတခု ျဖစ္ေနေစခဲ့သည္။ အယ္လီဆန္သည္ ေအးစက္စက္ႏိုင္သူ လိင္စိတ္မရိွသူ အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းမႈ႕ဆိုင္ရာ လုပ္ငန္းကိုသာ စိတ္၀င္စားသူ တစ္ဦးအျဖစ္ က်ယ္က်ယ္ျပန္႔ျပန္႔နားလည္ေနၾကသည္။ ထိုျပႆနာကို ခပ္ျမန္ျမန္ ေျဖရွင္းရေပလိမ့္မည္။
အယ္လီဆန္သည္ ျပတိုက္တြင္ ျပသထားရန္ အဆင့္မီေသာ ပန္းပုလက္ရာအဆင့္ျမင့္လွသည့္ ကုတင္တလံုးကို ေဒၚလာခုႏွစ္ေသာင္းေပး၍ ၀ယ္ယူလိုက္သည္။ ထို႕ေနာက္ေငြႏွင့္ေပါက္၍ ထုိကုတင္သည္ ျပင္သစ္ဘုရင္ လူ၀ီ၁၅ က မဒမ္ဒူဘယ္ရီ သို႔ လက္ေဆာင္ေပးခဲ့ျပီး ကာလရွည္ၾကာစြာေပ်ာက္ကြယ္ေနခဲ့သည့္ ကုတင္ျဖစ္ေၾကာင္း ကြ်မ္းက်င္သူမ်ားအား ေထာက္ခံခုိင္းလိုက္သည္။ ကုတင္၏တန္ဖိုးသည္ ေဒၚလာငါးသိန္း သို႔ တဟုန္ထိုးတက္သြားသည္။
အယ္လီဆန္သည္ ပတ္ခ္ အဲဗင္းနယူးရိွ အထပ္ႏွစ္ထပ္ပါေသာ သူ႕အိမ္ခန္းမွ အိပ္ခန္းကို ထိုကုတင္ႏွင့္ ေလ်ာ္ညီေအာင္ျပန္လည္မြန္းမံလုိက္ျပီး ေနာက္ပါတီပြဲတခုက်င္းပလုိက္သည္။ အယ္လီဆန္သည္ ခ်စ္စရာ ေကာင္းျပီး မိန္းမပီသေသာ အမ်ိဳးသမီးကေလး ျဖစ္ေၾကာင္း ဧည့္သည္စာနယ္ဇင္းဆရာမ်ား ကသိရိွသြားၾကျပီး ပီတိျဖစ္သြားၾကသည္။ အယ္လီဆန္ကလည္း သူ႕အလုပ္ကိုစြဲစြဲျမဲျမဲ လုပ္ကိုင္ျခင္းမွာ စည္းစိမ္ခံလိုေသာစိတ္က တြန္းအားေပးေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္ဟု ၀န္ခံခဲ့သည္။ ဥပမာျပရမည္ဆိုပါက ေစ်းေပါေပါႏွင့္ ရထားေသာ ေဒၚလာငါးသိန္းတန္ ကုတင္ေပၚတြင္ လက္ႏွင့္ရက္လုပ္ထားေသာ ေဒၚလာသံုးေထာင္တန္ ပိုးအိပ္ယာဖံုး တစ္စံုုကို ေန႔စဥ္လဲလွယ္ ၍ အိပ္စက္ျခင္းမ်ိဳးပင္ျဖစ္သည္။
စြဲမက္စရာေကာင္းသည္။ ခ်မ္းသာၾကြယ္၀သည္။ ရိုးသားေသာပြင့္လင္းမႈ႕ရိွသည္။ ထို႔ထက္ပို၍ဘာမ်ား လိုအပ္ပါေသးသနည္း။ ပရိသတ္ကခ်စ္သည္။ လုပ္ငန္းရွင္မ်ားကခ်စ္သည္။ အယ္လီဆန္၏ သက္ေမြးမႈ႕ လုပ္ငန္းသည္တဟုတ္ထိုးျပန္တက္လာသည္။ ယခုအခါတြင္ အယ္လီဆန္၏ ၀င္ေငြႏွင့္ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈ႕သည္ ႏိုင္ငံတကာစီးပြားေရး နယ္ပယ္ရိွ ဘာမဆိုျဖစ္ေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္ေသာ အမ်ိဳးသမီး လုပ္ငန္းရွင္အုပ္စုတြင္ ထိပ္ဆံုးက ရိွေနသည္ဟု ေဖာ္ကၽြန္း မဂၢဇင္းက အသိအမွတ္ျပဳထားေလျပီ။
အတိတ္ ဇာတ္ေၾကာင္းတြင္ အနည္းငယ္ ယစ္မူးၾကည္ႏူးလိုက္ျပီးေနာက္ အယ္လီဆန္က ပစၥဳပၸန္ကာလသို႕ အာရံုေျပာင္းလုိက္သည္။ နံနက္သံုးနာရီထိုးသည္ အထိ ၾကာျမင့္စြာျပဳလုပ္ခဲ့ေသာ အစည္းအေ၀းမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ား ေပၚထြက္ခဲ့သည္။ အစီအစဥ္ေရးစြဲမႈ႕ ႏွင့္ လုပ္ငန္းအစပ်ဳိးမႈ႕တို႔ ျပီးဆံုးခဲ့ပါျပီ။
ရႈပ္ေထြးေပြလီ၍စိုးရိမ္ဖြယ္ေကာင္းေသာ စက္ယႏၱယားၾကီးကို စတင္စက္ႏိႈးရမည့္ အခ်ိန္သို႔ ေရာက္ရိွလာပါျပီ။
မိမိထံတြင္လုပ္ငန္းအပ္ႏွံသူမ်ား၏ေငြေၾကးမ်ားကို ကုေဋႏွင့္ခ်ီ၍သံုးစြဲေနၾကျဖစ္ေသာ အယ္လီဆန္ကိုယ္တိုင္ ပင္လွ်င္ ဤလုပ္ငန္းႏွင့္ပတ္သက္ေသာေငြေၾကးပမာဏမွာ မ်ားျပားလြန္းလွေသာေၾကာင့္ နားလည္သေဘာေပါက္ ရံုမွ်သာရိွေနပါသည္။ တေန႔ေသာအခါ သူပိုင္ဆိုင္ရလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္မွန္းထားရေသာ ပမာဏထက္ အစေပါင္းမ်ားစြာပိုမိုမ်ားျပားေနပါသည္။(ဆက္ရန္)