တရားနာပရိတ္သတ္က အႀကိဳက္ ၅-မ်ိဳး ရွိၾကတယ္။
ဘယ္သူေတြလည္း ဆုိေတာ့ -
၁။ သဒၵပသႏၷ - ဆိုတာ
အသံေကာင္းတာကိုမွ ၾကည္ညိဳတာ၊
အသံအေနထား ၾကည္ညိဳတဲ့ပရိသတ္ေပါ့။
နိဗၺာန္ မဂ္ဖိုလ္ေတာ့ မရႏိုင္ပါဘူး။
၂။ ႐ူပသႏၷ - ဆိုတာ
႐ုပ္ရည္အဆင္းကိုၾကည္ညိဳတာ၊
ဓမၼကထိကကိုယ္ေတာ္ရဲ႕ ႐ုပ္ဆင္းအဂၤါ၊
ဥပဓိရွိတာကို ၾကည္ညိဳတဲ့ ပရိသတ္၊
သူလည္း မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ မရႏိုင္ပါဘူး။
၃။ ဂုဏပသႏၷ - ဆိုတာ
ဂုဏ္ရွိတဲ့ ဓမၼကထိကကိုမွ ၾကည္ညိဳတာ၊
ဘုန္းႀကီးကိုပဲ ဆိုၾကပါစို႔။
ဒီဘုန္းႀကီးက တိပိဋကဓရတဲ့။
အင္မတန္ဂုဏ္ရွိတယ္ဆိုၿပီး
ၾကည္ညိဳတဲ့ ပရိသတ္၊
ဒီပရိသတ္မ်ိဳးလည္း ...
မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ မရႏိုင္ပါဘူး။
၄။ လူခပသႏၷ- ဆိုတာ
ၿခိဳးၿခိဳးၿခံၿခံ အက်င့္ရွိသူကိုမွ
ေရြးၿပီးၾကည္ညိဳတာ၊
ဒီပရိသတ္မ်ိဳးလည္း ...
မဂ္ဖိုလ္နိဗၺာန္ မရႏိုင္ပါဘူး။
၅။ ဓမၼသႏၷ - ဆိုတာ
တရားဓမၼသက္သက္ကို ၾကည္ညိဳတာ။
အဲဒါမ်ိဳးက်ေတာ့ ..
အသံကိုလည္း ပဓာန မထား၊
႐ုပ္အဆင္းကိုလည္း မၾကည့္၊
ဂုဏ္ကိုလည္း မငဲ့၊
ေခါင္းေခါင္းပါးပါး အက်င့္ကိုလည္း
ဂ႐ုမစိုက္။
ဓမၼသက္သက္ကိုသာ ၾကည္ညိဳတဲ့ပရိတ္မ်ိဳး။
အဲဒီ ပရိသတ္မ်ိဳးသာလွ်င္ ...
ဒီဘဝမွာ တရားထူး ရႏိုင္တယ္တဲ့။
အဲဒီ ဓမၼပသႏၷ ပရိသတ္ဆိုတာကေတာ့
ဦးေရနည္းပါးလွပါတယ္ ...။
တိပိဋကဓရ ဓမၼာဘ႑ာဂါရိက
မင္းကြန္းဆရာေတာ္ ဘဒၵႏၲဝိစိတၱသာရာဘိဝံသ
ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ တရားေတာ္မွ ....