Skąd tu WhyDuck?
Po prostu lubię pisać. Nie dlatego, że lada moment będę absolwentem studiów dziennikarskich i jako człowiek wykształcony w tym kierunku, muszę lubić to robić. Można powiedzieć, że pisać „tylko” lubię bo to, jak uwielbiam mówić i rozmawiać, wychodzi poza wszelkie kanony lubienia. Łatwo można połączyć wątki i dojść do wniosku, że moje upodobania najbardziej wpisują się w dziennikarstwo radiowe.
To jak z tym radiem?
Zaczynając studia byłem już nakierowany głównie na to, żeby już od pierwszych dni mojej pięcioletniej przygody z dziennikarstwem, udzielać się w naszym studenckim radiu. Zajmuję się też muzyką (o czym jeszcze wspomnę), dlatego praca z mikrofonem nie była mi obca. Byłem wręcz przekonany, że ułatwi mi to opanowanie sztuki radiowej. Nic bardziej mylnego. Na szczęście na początku moich radiowych poczynań trafiłem na odpowiednich ludzi, a dokładnie na pewnego redaktora Polskiego Radia, który sprawił, że wręcz pokochałem radio. Zdarzało się, że byłem jedynym studentem, który potrafił przyjść na 8:00 rano, nawet w sobotę, aby uczestniczyć w warsztatach radiowych naszego „guru”. To jaką wiedzę i umiejętności tam posiadłem, nie można równać ze wszystkim innym czego nauczyłem się przez pięć lat na zajęciach obowiązkowych. Mimo początkowych problemów z hiperpoprawnością, brakami w dykcji i innych słabości uniemożliwiającymi mi pracę przed mikrofonem w radiu, dopiąłem swego. Nabyłem umiejętności, które pozwoliły mi na profesjonalne prowadzenie audycji, serwisów informacyjnych, podcastów, wywiadów i reportaży. Miałem nawet przyjemność przeprowadzić rozmowę z takimi tuzami polskiego dziennikarstwa jak m.in. Grzegorz Miecugow czy Mariusz Szczygieł.
Radio to wolność w studiu mającym 5m2. To intymne spotkanie ze słuchaczem ale i wielka odpowiedzialność za słowo.
Jest też świetną zabawą i sposobem na realizację dla młodego człowieka. Spędzając tam większość wolnego czasu podczas studiów, poznałem masę wyjątkowych osób.
Padło hasło muzyka…
Nieprzypadkowo. W ogóle to żeby zachować chronologię od muzyki powinienem zacząć. W każdym razie – tak, jestem też muzykiem. Ostatnio niestety średnio aktywnym. Powiem tylko, że pracuję nad swoim nowym materiałem a za sobą mam już jedną płytę. Na pewno więcej o tym napiszę w jakimś artykule jak i jestem przekonany, że jeszcze będzie okazja, żeby podzielić się z Wami moimi nowymi produkcjami
Coś jeszcze?
Tak. Uważam, że studia to jeden z najlepszych o ile nie najlepszy czas w życiu młodego człowieka. Na większości kierunków, szczególnie humanistycznych, pięć lat od zajęć do zajęć, od egzaminu do egzaminu to tak naprawdę, czas i pieniądze w błoto. Trzeba działać, samo wykształcenie to niestety aktualnie za mało dla dzisiejszego pracodawcy. Podczas studiów dobrze jest postarać się o pracę w jakiejś organizacji studenckiej. Ja cały czas działam w samorządzie studenckim, w którym pełniłem już rolę sekretarza a obecnie jestem zastępcą przewodniczącej. Co mi to dało? Bardzo dużo! Teraz wiem jak wygląda organizacja dużych imprez typu Juwenalia, jak prowadzić ważne dokumentacje, protokoły, uchwały i masę innych. To również duża działalność wolontaryjna gdzie sporo robimy dla studentów. Praca samorządu na uczelni to działania gołym okiem nie zawsze zauważalne, ale niesamowicie istotne dla funkcjonowania uczelni. To ile podobnych ludzi do siebie tam spotkałem i ile z nimi przeżyłem, jest nie do opisania. Może kiedyś napiszę o tym w osobnym artykule
O czym będzie na steemit?
Tutaj do gry wchodzi WhyDuck! Będę pisał o różnych rzeczach. O zjawiskach społecznych zachodzących, którymi się interesuje, u nas w Polsce ale i nie tylko. O muzyce i sporcie, które są nieodłącznym elementem mojego życia. Podzielę się też z wami moją wiedzą z zakresu dziennikarstwa, medioznawstwa i warsztatu radiowego np. jak zrobić dobry podcast. Wszystko to okraszone nutką WhyDuckyego humoru i specyficznego podejścia do świata.
Zapraszam do zaobserwowania, aby być na bieżąco ze wszystkimi moimi publikacjami ;)
