
Coffee! Coffee! Coffee!
|
Kape! Kape! Kape!
|
When I was young, |
Noong ako`y bata pa,
|
| No coffee at home, |
Walang kape sa bahay, |
| Only the sugarcane juice, |
Tanging ang juice ng tubo, |
| That we always drank. |
Na siya lagi naming iniinom.
|
Now that I am old, |
Ngayong matanda na ako,
|
| I drink coffee all day long, |
Nagkakape ako buong araw, |
| Whether it is morn or eve, |
Sa umaga`t gabi man, |
| There`s always hot coffee. |
Laging mayroong mainit na kape. |
I hold a cup of coffee,</h3? |
Hawak ko ang isang tasang kape,
|
| While writing this poem, |
Habang sinusulat itong tula, |
| My mind is empty and dark, |
Ang isipan ko`y blanko`t madilim, |
| My heart has no emotions to express. |
Ang puso ko`y walang emosyong ipakita. |
I stared my coffee lovingly, |
Tinitigan ko ang kape ng may pagmamahal,
|
| Then I saw a little soul inside, |
Nakita ko ang munting sarili ko sa loob, |
| That looked like a thirsty angel, |
Na parang uhaw na uhaw na anghel, |
| Ready for the coffee morning. |
Na nakahanda para sa umagang kape. |
Without one thought, |
Walang pagdadalawang isip,
|
| I brought the cup to my lips, |
Inilapit ko ang tasa sa aking mga labi, |
| And drank all the coffee down, |
At ininom ko ang lahat ng kape, |
| Till there`s no more drops. |
Hanggang sa wala ng mga patak. |
I placed the cup at the side, |
Inilapag ko ang tasa sa tabi,
|
| And continued writing this poem, |
At itinuloy ko ang pagsusulat nitong tula, |
| A sweet poem of my life, |
Isang matamis na tula ng aking buhay, |
| Like a coffee that I loved so dearly. |
Gaya ng kape na aking pinakamamahal. |
 |

|
My Love For The Coffee ||| Coffee Diaries