Recently, one of the missing cat made a brief appearance at the house. At first I could hardly believe what I saw; a very skinny cat looking like three months old kitten with very tiny face. But my two orange cats were very excited and Kwan appeared to show that she was very happy and went straight to snuggle this tiny stray cat. She was hissed and threatened by the malnourished stray cat. Poor Kwan looked like she was going to cry so I had to comfort her and told her this would take time.
This skinny cat looked like Rosy, the aunty cat of these two fat cats, Joan and Kwan. To my surprise, she allowed me to touch her which was quite odd; the old Rosy would not allow me to get near her at all. But I recognised the scare she had on her head and the bump on her back as a result of being bitten by stray dogs when she was a small kitten.
I was so glad that Rosy found her way back after being chased by a pack of dogs almost a year ago. But she was very small and light, weighing about one kilo. I had to give her extra cat snack and food several times that day to fatten her up. She chose to sleep alone; her nephew and niece were hissed at throughout the day. Kwan tried several times to get close to Rosy but was smacked lightly in her face.
(Kwan was trying to get close to Rosy)
I had to devise a plan by forcing these cats to share the Dane bowl of four so that Rosy would slowly get used to the new scent. After a few days,Rosy stopped hissing the two younger cats. Kwan was quite persistent in trying to run her head against Rosy’s. This was very sweet of Kwan; after the mother cat disappeared, Rosy was the only adult cat who was looking after these two kittens. Kwan was always by Rosy’ side for safety and security.
(Kwan was being nice to Joan)
I had no idea that Rosy survived the dogs attack but she got completely shocked and ran away so far that she could not find her way home. Her wandering life must have been taking a toll on her health. She used to be much bigger than these two kittens, and now she is less than half their size. By the end of the week, I picked Rosy up and placed her next to where the two cats were sleeping. She just stayed there without protest; Kwan was so glad. Joan kept his distance and allowed Rosy to make the first move. Now they are back as a family; eating and sleeping together.
(I placed Rosy close to Kwan and Joan)
But then one day Rosy just disappeared from the house. I wonder why Rosy chose to leave the place where she would be well fed and looked after. It might be because she was used to the hunting life she had endured for almost a year. I was happy that she was alive and turned up at our house out of the blue. At least I know that she could look after herself and she remembered how to come back home.
Three weeks past, Rosy turned up looking very thin and famished again. She came back to stay for a week then she would go out like a Gypsy cat. I guessed Kwan would have to get used to this feeling of being left behind by her aunt Rosy. Joan was the bigger brother with more independence and confidence. I do wonder if I should get two more cats to keep a bigger cat family. My gardener would not like this plan of having more cats in the house. So, I think I should wait and see at the moment.
แมวที่หายไปเกือบปีหนึ่ง ได้กลับมาที่บ้านแล้ว เราแปลกใจมากที่จู่ๆก็มีแมวผอมโซเดินเข้ามาร้องขอข้าวกิน แมวผอมเหมือนเป็นลูกแมวอายุสามเดือน เรายังจำแมวไม่ได้ แต่เจ้าขวัญจำป้าของมันได้ มันดีใจมากและเดินไปหาป้าของมัน แต่โรซี่จำกลิ่นหลานสาวไม่ได้ มันทั้งขู่และตบเจ้าขวัญจนมันตกใจมาก ขวัญทำตัวไม่ถูกและสับสนมาก เราก็ต้องไปปลอบมัน และอธิบายว่าต้องใช้เวลาเพราะป้าหายไปเกือบหนึ่งปี กลับมาบ้านได้ถูกอย่างไรก็ไม่รู้ ประหลาดมากเลย เราต้องให้อาหารที่ย่อยง่ายๆให้โรซี่กินหลายมื้อ เพราะมันหิวโซมาก คงแทบจะไม่ได้กินอาหารในป่าและตามทุ่งมากนัก แต่มันก็เก่งมากที่อยู่รอดได้เองเกือบปี มันต้องล่าหาอาหารกินตามป่าละเมาะ นํ้าหนักตัวเหลือแค่กิโลเดียว หลานๆของมันตัวใหญ่กว่าสองเท่า
เราก็พยายามให้โรซี่ค่อยๆปรับตัว และเคยชินกับกลิ่นตัวของแมวที่บ้าน เราบังคับให้พวกแมวกินข้าวชามเดียวกัน และกินนมจานเดียวกัน พอหลายวันเข้าเราก็จับโรซี่ไปนอนใกล้ๆหลานมัน มันก็ยอม แต่มันไม่ยอมเล่นด้วย ขวัญกับจอมก็นอนด้วยกันและช่วยกันเลียขนประจำ พอหลายวันเข้าเราก็เห็นเจ้าขวัญสามารถไปเดินตามโรซี่ได้ และเราดีใจมากที่เห็น แมวสองตัวเข้าไปนอนเบียดโรซี่ได้ แมวสามตัวกลับมาเป็นครอบครัวเดียวกันอีกครั้ง แต่สักพักเจ้าโรซี่ก็หายไปจากบ้านสามสัปดาห์ เราก็คิดว่ามันคงเคยชินกับการล่าสัตว์หาอาหารกินเองตามป่า เราก็ดีใจที่มันเอาตัวรอดได้ และจำทางกลับบ้านได้แล้ว มันรู้ว่าถ้าหิวโซมาก มันก็สามารถกลับมากินอาหารที่บ้านได้เสมอ ส่วนเจ้าจวัญต้องทำใจให้ได้ ว่าป้าของมันมีความเป็นแมวป่าไปแล้ว เราก็ทำใจได้แล้วว่าโรซี่มีธรรมชาติของแมวป่า เราก็ยังคิดถึงเรื่องการเอาลูกแมวมาเลี้ยงอีกสองตัว แต่คนที่บ้านคงไม่ชอบแน่นอน เราก็ปล่อยไปก่อน เราก็หวังว่าโรซี่วะกลับมาบ้านบ่อยขึ้น มาช่วยดูแลแมวส้มที่ยังทำตัวเป็นเด็กที่บ้านด้วย
Wishing you peace, good health and prosperity.
Cheers.
#catsnaps by
#caturday by
#dpet and #dailypetphotography by
