ရုိးရုိးဘဲေတြးေနတဲ႔ ကြ်န္မ အခုထိ မသိေသးဘူးေလ ။ အဲ့ခ်ိန္မွာ ထုံးစံအတိုင္းျပဳံးပီး ကြ်န္မေတြးေနလိုက္တာက 'ေသခ်ာပီ ငါလွလို့ျကည့္ေနျကတာကိုးလို႔ေပါ့ '။အဲ့တာနဲ႔ကြ်န္မလဲ ဘဝင္ေတြ ေလဟပ္ပီး သူတို႔ကိုေျပာျပလိုက္တယ္ ။' ငါ့ကို ဝိုင္းျကည့္ေနျကတာ နင္တို႔တင္ မဟုတ္ဘူး အားလုံးနီးပါးဘဲ ကေလးေတြပါ မက်န္ဘူး ဆိုပီးေပါ့ ' ။
အဲ႔လို ဟန္ပါပါနဲ႔ ေျပာလိုက္မွဘဲ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းျကီးေတြက အျမင္ကပ္လာတယ္နဲ႔ တူပါတယ္ ။ 'ဟဲ႔ေကာင္မ စိတ္ကူးေတြ ဇြတ္ယဥ္မေနနဲ႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္လဲျပန္ျကည့္ဦး မေျပာခ်င္ဘူးတဲ့' ။ကြ်န္မကလဲ 'အံမယ္ ငါက ဘာျဖစ္ေနလို့တုန္းဟ 'ဆိုေတာ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းျကီးေတြက 'အမယ္ေလး နင္ မတ္တပ္အရင္ရပ္လိုက္ပါတဲ႔ ' ။ ဒါနဲ႔ကြ်န္မလဲ မတ္တပ္ရပ္လိုက္တာေပါ့ ။
ပီးေတာ့' နင့္လုံခ်ည္ေနာက္ကို ျပန္ျကည့္လိုက္ဦးတဲ့ ' ။ ကြ်န္မလဲ ဆတ္ကနဲ လွည့္ျကည့္လိုက္တယ္ 'အမေလး အရွက္ေတာ့ ျဗမ္းျဗမ္းကြဲပါပီေပါ့ ' ေက်ာင္းေနာက္က်မွာ စိုးလို႔ ေလာေလာနဲ႔ ျမန္ျမန္လာခဲ႔တဲ့ ကြ်န္မ ကိုယ့္ကို ျကည့္တာ လွလို႔ပါလားဆိုပီး ထင္ေနတဲ့ကြ်န္မ လုံခ်ည္ ေျပာင္းျပန္ျကီးနဲ႔ေလ ေနာက္မွာလည္းခ်ဳပ္ရုိုးက အေျကာင္းလိုက္ ဒီျကားထဲ ရႊံ႕ေတြ နဲ႔ 'ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသလိုက္ပါေတာ့လားလို့ဘဲ ေရရြတ္လိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္ '။
အခုမွ အတန္းထဲကိုျကည့္မိတယ္ ' အံမယ္ အားလုံးက ျပဳံးစိစိနဲ႔ပါလား ' ။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ကလဲ ကြ်န္မကိုျကည့္ပီးရယ္ေနျကတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔ မရပ္ဘူးေလ ။ (ေတာ္ေတာ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြ) ။အခုေတာ့ ကြ်န္မလဲ အဲ့ဒီလို ရွက္ျပာတဲ႔ စိတ္လဲမရွိေတာ့ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အဲ႔အေျကာင္းေတြးလိုက္မိတိုင္း ျပဳံးေနမိ ရယ္ေနမိေနတုန္းဘဲ ။ အခုထိလဲ အဲ့အေျကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ပီး သူငယ္ခ်င္းေတြက စေနျကတုန္းေပါ့ ။ ဒါကေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ ငယ္ဘဝက ထူးျခားတဲ႔ အမွတ္တရေလးတစ္ခုေပါ့ ။ ဒီလိုေတြစေနာက္ေနျကတာ ေတာ္ေတာ္နဲ႔မျပီးႏိုင္ဘူး ။ ဒီျကားထဲ အမွတ္ရစရာက အဲ႔ေန႔မွာဘဲ ထပ္ျဖစ္ေနေတာ့တာ ။
အဲ႕တာကေတာ့ ေန႔လည္ပိုင္း စာသင္ခ်ိန္မွာေပါ့ ။ သိပၸံခ်ိန္မွာေပါ့ ။ အမွားအမွန္ေရြးရတာ ။ A;B;C;D အေျဖေလးခုေပးထားတဲ႔အထဲက အေျဖမွန္ေရြးရတာ ။ ျဖစ္ခ်င္ေတာ႔ ကြ်န္မက ေန႔လည္စာ စားပီးလို႔ ထမင္းလုံးစီပီး အိပ္ခ်င္ေနတဲ႔အခ်ိန္ေပါ့ ။ကြ်န္မ အိပ္ငိုက္ေနတာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ငိုက္သြားလဲမသိဘူး ။ ဆရာမက ရိပ္မိသြားတယ္ထင္တယ္ ။ ကြ်န္မကို စာေမးဖို႔နာမည္ေခၚတာ ။
ကြ်န္မလဲ ရုတ္တရက္ဆိုေတာ့ အိပ္ခ်င္မူးတူးနဲ႕ ခ်က္ခ်င္းထပီး 'အေျဖက A ပါဆရာမ 'ဆိုပီးေျပာထည့္ပလိုက္တာ ။ အဲ႔ခ်ိန္မွာ အားလုံးဝိုင္းရယ္ျကေတာ့တာဘဲ ။ ဘာလို႔ဆို ဆရာမက ကြ်န္မကို နာမည္ဘဲေခၚရေသးတာ ။ စာေတာင္မေမးရေသးဘူး ။ ဆရာမလဲ ငိုအားထက္ ရယ္အားသန္ သလိုျဖစ္ပီး ကြ်န္မကိုေတာင္ မဆူနိုင္ဘူး ။ ( ရယ္ေနတာနဲ႔ ) ။
ကြ်န္မေတာင္ေျကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႕ ဘာလို႔ရယ္ေနျကတာလဲလို႔ေတြးမိေနေသးတာ ။ သူငယ္ခ်င္း ျပန္ေျပာျပမွသိတာ ။ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ။ နို႔မို႔ဆိုရင္ မလြယ္ဘူး ။ ကြ်န္မကေတာ့မရယ္နိုင္ပါဘူးေလ ။ ဆရာမက ဆိုးတယ္ ။(ကြ်န္မ ဒုတ္နဲ႔ေျဗာတီး ခံရဖို႔ နဲနဲဘဲ လိုတယ္ ) ။ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းဆင္းေတာ့ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႔ တူတူျပန္ျကတာေပါ့ ။ သူငယ္ခ်င္းေတြက စကားမ်ားျပီး ေအးေဆးေလ်ွာက္ေနျကတာ ။
ကြ်န္မလဲ ေက်ာင္းမွာ အိပ္ငိုက္တာ အိပ္ေရးဝ ထားပီဆိုေတာ့ ဟိုေငး ဒီေငး နဲ႔လမ္းေလ်ွာက္ေနတာ ။ လမ္းကူးမဲ႔နားေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မ လမ္း မကူးရဲဘူးေလ ။ အဲ႔ေျကာင့္ ေဘးနားက သူငယ္ခ်င္း လက္ကို ဆြဲပီး ကူးမို႔လုပ္တာ ။ အဲ႔မွာ စျဖစ္ေတာ့တာဘဲ ။ 'ဟာ သြားပီ.…လူမွားသြားပီ '။ ကြ်န္မလဲ လက္ဆြဲပီးမွ သိလိုက္တာေလ ။ (ဘာလို႔ဆို သူက မလိုက္ဘဲရပ္ေနလို႔ေလ ) ။ ဒါနဲ႔ကြ်န္မလဲသူ႔ကို ျပန္ျကည့္လိုက္ေတာ့ သူကလဲ ေျကာင္ေတာင္ေတာင္နဲ႔ ကြ်န္မကိုျပန္ျကည့္ေနတာ ။
ကြ်န္မလဲ လူမွားသြားလို႔ဆိုပီး ျပန္ေတာင္းပန္လိုက္ရတာေပါ့ ။ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြက အခုထိေနာက္မွာဘဲေလ ။ ကြ်န္မကလဲ ေငးရင္းေတြးရင္းနဲ႔ဆိုေတာ့ သူတို႔က်န္ခဲ႔တာေတာင္ သတိမထားလိုက္မိဘူး ။ ဒါနဲ႔ သူတို႔ကိုျပန္ေစာင့္ပီး အတူျပန္သြားေတာ့မွ သူတို႔က ကြ်န္မကိုေမးတာ 'ေဟ့ ခဏက ဘယ္သူ႔ကို လက္သြားဆြဲေနတာလဲ သူနဲ႔သိလို႔လားတဲ႔ '။
ကြ်န္မလဲ သူတို႔စေနမွာစိုးလို႔ သိတယ္လို႔ေျပာလိုက္တာ ။ အဲ႔မွာ သူတို႔ရယ္ေတာ့တာဘဲ ။ ျပီးေတာ့ သူက ေျပာတယ္ 'အဲ႔တာ ငါ့အကို တစ္ဝမ္းကြဲတဲ႔ ' ။ 'အမေလး က်ားေရွ႕ေမွာက္ရက္လဲ ဆို သလို ျဖစ္ေနပါေကာလား ' ။ အဲ႔ဒီေန႔ကေတာ့ တကယ္ကို အမွတ္ရစရာေန႔ေလးျဖစ္ခဲ႔တာ ။
အခုေတာ့ ကြ်န္မလဲ အဲ့ဒီလို ရွက္ျပာတဲ႔ စိတ္လဲမရွိေတာ့ပါဘူး ။ ဒါေပမယ့္ အဲ႔အေျကာင္းေတြးလိုက္မိတိုင္း ျပဳံးေနမိ ရယ္ေနမိေနတုန္းဘဲ ။ အခုထိလဲ အဲ့အေျကာင္းနဲ႔ပတ္သက္ပီး သူငယ္ခ်င္းေတြက စေနျကတုန္းေပါ့ ။ ဒါကေတာ့ ကြ်န္မရဲ႕ ငယ္ဘဝက ထူးျခားတဲ႔ အမွတ္တရေလးေပါ့ ။ အလုပ္ေတြ နဲ႔ဘဲ အခ်ိန္ကုန္ေနျကတဲ့ သူေတြလဲ ကိုယ့္ ဘဝရဲ႕ အမွတ္တရ အျဖစ္အပ်က္ေလးေတြ ကို ျပန္ေတြးမိပီး ဘဝ အေမာေျပနိုင္ျကပါေစ ။
ဝင္ေရာက္ဖတ္ရႈေပးတဲ့ အတြက္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္.....
Bawk San Tun ( Flawra )