23 NİSAN ULUSAL EGEMENLİK VE ÇOCUK BAYRAMI
23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramı ülkemiz ve tüm dünya çocukları için armağan edilmiş bir bayramdır.Dünyada çocuklara has ilk bayramdır.Ve bunu gerçekleştiren bizim atalarımız ve önderleri olan Mustafa Kemal Atatürk'tür.23 Nisan Egemenlik Ve Çocuk Bayramı Tüm Dünyada daha doğrusu Türklerin olduğu her yerde büyük coşku ve mutluluk ile kutlanmakta.Ülkemizde ise dünyanın dört bir yanından gelen çocuklarla beraber müzik dans şiir vb. etkinlikler ile kutlanmakta.
23 Nisan birçok çocuğun sabırsızlıkla beklediği heyecanla gün saydığı bir gündür.Ama bende tam tersine bende gelmesini istemiyordum.Yada biran önce olsun bitsin isterdim.Şuan düşündüğümde yanlış bir şey olduğunu biliyorum ama çocukken bunu düşünemiyorsunuz.Bu korkumun ve bıkkınlığımın sebebi ise çocukken yaşadığım 1-2 kötü anımdan kaynaklanıyor. 1. sınıfta il 23 Nisan heyecanımda kötü bir olay yaşamıştım onu sizle paylaşmak isterim. 1 hafta önceden hazırlanma başlamıştı. Giysiler alınmıştı. Gömleğim kumaş pantolonum papyonum ve parlak ayakkabım her şey tamamdı.O yıl okumayı yeni öğrenmemize rağmen bize şiir okutacaklardı.1 kız 2 erkek sahneye çıktık. Dediğim gibi okumayı yeni öğrendiğimiz için ezber yapıp çıkmıştık. Sahneye çıkmadan önce beni bir heyecan telaş bastı.Elim ayağım titremeye başladı.Sıra bize geldi ismimiz tek tek anons edildi sahneye çıktık arkadaşım şiiri okumaya başladı benim dörtlüğüme geldiğimizde elime mikrofonu aldım ama bir türlü söyleyemedim tutuldum kaldım yutkunur gibi yaptım ama ne yapsam söyleyemedim arkadan öğretmenim başını söyledi 1-2 mısra söyledim yine tıkandım sonra seyirciler sağolsunlar alkışladılar bana destek oldular sonra kalabalık içinden annemi gördüm adi oğlum yaparsın gibisinden kafa sağladı annemi öyle görünce bana biz gaz geldi az önce tıkanan ben sanki rap söyler gibi şiiri okumaya başladım hatta provalarda okuduğumdan daha vurgulu ve etkili okudum ve şiiri tamamladık. o yılı öyle atlatmıştım.
Birkaç sene 23 Nisan gösterilerine katılmadım sonra 4.sınıfta yine bir şiir konuşma vb. gibi bir görev üstlendim yine klasik heyecanım vardı ama sıkıntı çıkarsa elimde kağıt olduğu için o bakıma rahattım. Ama içimde eskiden yaşadığım sıkıntıdan dolayı bir sıkıntı vardı. Her neyse sahneye çıktığımda o heyecanım geçmişti fakat konuşmanın sonlarına doğru sesim çatallaşmaya başladı ve kız sesi gibi bir ses çıkardım ve insanlar bana gülmüştü.Anlayacağınız bir türlü şans yüzüme gülmedi.
Ama ne olursa olsun her çocuğun 23 Nisanı sevmesi lazım.Her çocuk hata yapar unutur yanlış bir şey yapabilir ama gülmek aşağılamak yerine alkışla destek vermek onları daha iyi yapıyor emin olun.Şimdiden 23 Nisan Ulusal Egemenlik Ve Çocuk Bayramınız kutlu olsun!!!