Bugün günlerden 23 Nisan.Sabah eski okuduğum ilkokuluma gittim ve 23 Nisan kutlamalarına gittim,anlatamam size burada kelimeler yetmez resmen çocukların mutluluğu öylesine belli oluyordu ki tekrardan bende çocuk olmak istedim.Küçük küçük çocuklarımızı böylesine mutlu eden bir bayram verdiği için ULU ÖNDER MUSTAFA KEMAL ATATÜRK'E ne kadar teşekkür etsek ne kadar saygı duysak az...
Gerçekten çok mutlulardı ve bu yaşta,yani yaşları 11-12 falandır hepsinin belki daha da az yani,o verilen sorumlulukları nasıl yerine getirmişler.Bilmiyorum kaç aylar öncesinden çalışmaya başladılar belki.Onlar o sorumluluklarını benimsemiş ve hata yapan görmedim.Hepsi görevini başarıyla tamamladı ve hepsinin ailesinin gözlerindeki ışığı da gördüm yani hepsi gurur duyuyordu çocuklarıyla ve hepsinin çocuklarına verdikleri değeri gördüm.
23 Nisan kutlamalarında ben hep Bando takımındaydım.Eskiden şuan hala yapılıyor mu bilmiyorum ben bugün sabah görmedim öyle birşey.Eskiden sınıflar arka arkaya dizilir ve bir sıra oluştururdu metrelerce ve en önde Bando takımı olurdu.Yaşadığımız yerde bir kaç tur atar geri okula girerdik.Bende Bando takımındaydım ve önemli bir role sahiptim.Ailem gelmezdi kutlamaları çünkü yaşım büyüktü ortaokul 8 e giderdim.Ailemi gururlandırmayı çok isterdim ama onlar gelmemişti hiç zten 2 yıl boyunca katıldım sadece 23 Nisan kutlamalarına.
Bando takımındayken en önlerde oluyordum zaten önemli bir rolüm vardı dediğim gibi.İnsanlar dururdu ve bizleri izlerdi,tabi en önde de bando takımı olduğu için biz daha çok dikkat çekerdik,Cadde nin ortasından geçtik bir keresinde ve yol trafiğe kapandı 5 dakikalığına kendi kendine araçlar hareket etmedi,herkes arabasından indi ve bizi alkışlamaya başladı tabi en önde de biz olduğumuz için daha çok dikkat çektimi düşünüyordum o zaman için ve baya bir gururlanmıştım.Böyle bir anım olmuştu benim de :)))