Türkiye’nin en büyük sorunlarından birisi de çocuk işçilerdir. Okul çağındaki bir çocuğun çalışmasına hemen herkes gibi ben de karşıyım. Ancak insan onların yaşamını gördüğünde aslında yaptığının kendisi için bir nevi kurtuluş olduğunu da görebiliyor. Olumsuz örneklerle kıyasladığımızda o çocukların alın teriyle çalışıp ekmek parası kazanması tek tesellimiz oluyor.
Hafta sonu bakım için gittiğim oto sanayide de çalışan çocuk sayısı azımsanmayacak kadar çoktu. Ancak bazılarının çektiği sıkıntıları yüzlerinden okuyabiliyorsunuz. Bunlardan bir tanesi benim gittiğim ustanın yanında çalışıyordu. Bedensel engeli olmasına karşın o durumunu göz ardı etmiş canla başla denileni yapıyordu.
Bu çocuğun ihtiyacı olmasa kendini bir işe bu kadar vermeyeceğini düşündüm. Döktüğü alın terine destek olması ve evine katkıda bulunması için ben de elimden geldiğince bir şeyler vermek istedim ancak kabul etmedi. Israrlarım sonucu ikna ettim. Umarım az da olsa bir faydam dokunmuştur.