Merhabalar,
Aranızda küçük olduğum için belki daha iyi hatırlıyorum sanacaksınız ancak maalesef bende 23 Nisandan geriye sadece 1 anım kaldı oda Babamın İzmit'e tahini çıkması nedeniyle ve 23 nisan günü hayatımda ilk defa stadyuma gittiğimden dolayı olsa gerek.
Babam memur olduğu için İzmit'e tahini çıkmıştı ve ilk okulda yeni bir atmosfer içine girmiştim. Stadyuma 23 Nisan kutlamalarına gidiyorduk ve kırmızı okul üniformam ile bende katılıyordum. Küçük olmamdan dolayı olsa gerek oradaki atmosferi size tabir edecek olursam bambaşka bir duyguydu tıpkı sahne karşısında insanların size bakması gibi. Kendimi hem bu işten sorumlu hemde yetenekli hissediyordum.Tabi ki öncesinden bir takım çalışmalar yapmıştık ama ben insanların bizi bu derece izleyeceğini ve alkış tutacağını hiç tahmin etmiyordum çünkü dediğim gibi hayatımda ilk defa bu tecrübeye sahip oluyordum. İstiklal Marşının başlamasından tut her şey insanı o kadar çok etkiliyordu ki bunu nasıl tarif edebilirim size bilmiyorum. Ama ne zaman 23 Nisan kutlaması görsem tebessüm kaplıyor beni.Keşke o günlere dönebilsem diyorum ama maalesef ne zaman geriye dönüyor ne de çocukluğum.