Soğan Ekmek Hiç Yediniz mi?

Bu resmi görünce beni yıla önceye götürdü herşey rağmen güzel günlerdi yediğimiz soğan ekmek olsun ama huzurumuz olsun.

Bunda yaklaşık 15 yıl önce
Bursa'nın Gemlik ilçesindeyiz. Birgün parasız kaldık. Ben ve fatma diye uzaktan akrabam olan bir arkadaşım. Fatma aramızda yaş farkı vardı o biraz büyüktü. Aramızda 6 yaş vardı...
Birgün Karnımız aç, cebimizde para yok. Bir gün gel dışarı çıkalım dedim
Çıktık sahile doğru yürüyoruz. Orda bir manav vardı kapalıydı... Biraz daha yürüdük her zaman yanında yemek yediğimiz ve samimi olduğumuz 'Ayhan usta' diye seyyar bir dönerci vardı, (o zaman henüz tavuk etli döner) çıkmamıştı. Ayhan usta tezgahı kapatmıştı. Kurcaladık, baktım soğanlar var. İki tane aldım. Geldim Fırının önünde durdum, baktım mis gibi somun ekmekler çıkıyor. Çoğu zaman o fırından da ekmek alıyordum, tezgahtara, 3 tane ekmek alabilir miyim? Dedim.
Adam 3 tane ekmek sardı verdi. Elimi cebime attım. Para varmış gibi yaptım. Dedim kusura bakma, cüzdanı evde unutmuşum. Gidip getireyim, adam "gerek yok birader, sonra verirsin" dedi. Rahatladım. O sırada fatma abla görünmeyecek şekilde uzakta bekliyordu beni...
Geldik evde soğanları kırdım, sıcak taze ekmek, tuz ve soğan... İnan hiçbir yemekten o kadar lezzet almamıştım. Arkadaşım fatma da öyle söylüyordu...

Ödemeye gelince, zaten Ayhan usta ile aramızda sorun değildi. Daha sonra yanına gittimizde, soğan aldığımı söyledim." canınız sağ olsun, yer sizin..." dedi.
Fırıncının parasını da sonra verdim. Adam almak istemedi. "Helal olsun, lafı mı olur? Demişti. Ancak ben yine de bıraktım. Teşekkür ettim.
Halen o soğan ekmeğin tadı damağımda.. Hani şair ne diyordu; "yokluk beni mecbur etti, gurbeti ben mi yarattım? İşte yokluk bazen acıyı bal eyler. Bazen kişiyi lal eyler...