ကင္ပြန္းခ်ဥ္ပင္သည္ ႏြယ္ေယာင္ပင္ေယာင္ခ်ဳံပင္မ်ဳိးျဖစ္သည္။
ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာ ပင္စည္ႏွင့္ အရြက္တံတို႔တြင္ ဆူးရွိသည္။
အခက္စိမ္းမ်ား၌ နီမႈိင္းမႈိင္း အေရာင္အဆင္း ရွိသည္။
အရြက္ ေသး ငယ္ၿပီး ရြက္ထိပ္ ဝိုင္းသည္။
အသီးမွာ သီးေတာင့္ရွည္ မ်ဳိးျပား၍ ေျဖာင့္သည္။
အေစ့မ်ား ၾကားတြင္ အဆစ္မ်ား ျဖစ္ကာ ခ်ဳိင့္ဝင္ေနသည္။
ျမန္မာႏုိင္ငံ အႏွံ႔အျပား သဘာဝ အေလ်ာက္ အေလ့က် ေပါက္ေသာ စားသံုးပင္ ျဖစ္သည္။
ကင္ပြန္းခ်ဥ္သည္အသည္းအတြက္ အစြမ္းထက္အသံုးဝင္သည္။
ကင္ပြန္းခ်ဥ္ကို ဟင္းခ်ဳိ ခ်က္ေသာက္ျခင္း၊ အခ်ဥ္ခ်က္ျပဳတ္ စားျခင္း၊ ေၾကာ္စားျခင္း၊ မီးကင္စားျခင္းမ်ား ျပဳႏုိင္သည္။
အရြက္ႏုကိုင႐ုတ္ေကာင္း အရည္တြင္စိမ္၍ ဆား၊မန္းက်ည္းသီး၊ င႐ုတ္သီးႏွင့္ ေရာေထာင္းၿပီး တုိက္ေကြၽးလွ်င္
အသည္းေရာင္အသား ဝါေရာဂါ၊
သည္းေျခ ေရာဂါတုိ႔ကို သက္သာ ေစသည္။
အရြက္ႏုကို ႀကိတ္ၿပီး အသည္းေရာင္သည့္ ေနရာကို စိတ္ရွည္ လက္ရွည္ လိမ္းေပးပါက ေရာဂါ သက္သာသည္။
အရြက္ႏုကိုညက္ေအာင္ေထာင္း တစ္ညသိပ္ၿပီးသၾကားအနည္း
ငယ္ ထည့္၍ ေရက်က္ ေအးႏွင့္ ေန႔စဥ္မွန္မွန္ေသာက္ေပးလွ်င္ အဖ်ဥ္း(ေရဖ်ဥ္း)ေရာဂါ ေပ်ာက္သည္။
ကိုယ္ေဖာ ကိုယ္ေရာင္ အူေရာင္ ျမင္းသ႐ိုက္ ေလနာျမစ္
ေျခာက္နာ စသည္ တို႔ကိုလည္း ႏိုင္သည္။
ကင္ပြန္းခ်ဥ္ရြက္ကို ေရေႏြးေဖ်ာၿပီး ေသာက္က ဝမ္းခ်ဳပ္ေလခ်ဳပ္ ေပ်ာက္ကင္း၍ ဝမ္းေပ်ာ့ ဝမ္းမွန္ ေစသည္။
ဝမ္းဗိုက္ေလပြ ေလထျခင္းကို တန္႔ေစသည္။
ေလနာ ေလေအာင့္ေလထိုး ေလစူး သက္သာသည္။
ကင္ပြန္းရြက္ ဟင္းခ်ဳိသည္ လူႏွင့္ အခါခပ္သိမ္း တည့္သည္။
ကိုယ္တြင္း အပူကို ၿငိမ္းေစသည္။
ေက်ာက္ကပ္ကို အားေပးသျဖင့္ ဆီးရႊင္သည္။
ဆီးပူဆီး ေအာင့္ေညာင္းက် ပန္းေသ ပန္းညိႇဳးမွ အစေကာင္းမြန္သည္။
ေသြးသားကို သန္႔စင္ေစသျဖင့္ ႐ုပ္ဆင္းအဂၤါႏုပ်ဳိၾကည္လင္
ကာ အဆီက် ေပါ့ပါး ေစပါသည္။