ေငြေၾကးတစ္ခုဟာ တန္ဖိုးတစ္ခုေပၚတြင္ မူတည္သင့္တယ္လို႔ ကၽြန္ေတာ္ထင္ပါတယ္။
အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ တန္ဖိုးမဲ့သည့္ ေငြေၾကးစနစ္ဟာ ေဖါင္းပြျခင္းေၾကာင့္ ျပည္သူျပည္သားေတြကို ေငြေၾကးအခက္အခဲကို ျဖစ္ေစႏိုင္ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ပါသည္။ ဥပမာတစ္ခုေျပာရမည္ဆိုရင္ ၁၉၉၀ ခုုႏွစ္တုန္းက ေရႊတစ္က်ပ္သားဟာ ေသာင္းကဏန္းသာ ျဖစ္ပါသည္။ ယခုေရႊတစ္က်ပ္သားဟာ ၉ သိန္း၀င္က်င္ျဖစ္ပါသည္။ ဆိုလိုတာက ၁၉၉၀ တုန္းက ေငြေသာင္းကဏန္းဟာ လက္ရွိအခ်ိန္မွာ သိန္းေပါင္းမ်ားစြာႏွင့္ ညီမွ်ေနပါတယ္။ အကယ္၍ လူႏွစ္ဦးမွ တစ္ဦးဟာ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မွာ ေရႊတစ္က်ပ္သား ၀ယ္စုထားၿပီး၊ ေနာက္တစ္ဦးက ၎ေရႊတစ္က်ပ္သားႏ်ွင့္ ညီမွ်ေသာ္ ေငြသားကို မေျပာင္းမလဲဘဲ စုထားခဲ့ပါက ၎တို႔ႏွစ္ဦး၏ ပိုင္ဆိုင္မႈကာလတန္ဖိုးသည္ ယခုခ်ိန္တြင္ အဆမတန္ ကြာျခားသြားဘီဆိုတာကို လူတိုင္းနားလည္ထားသည့္ ကိစၥျဖစ္ပါသည္။
ထို႔ေၾကာင့္ တန္းဖိုးရွိ႕ေသာ ေရႊ ႏွင့္ ေငြသတၱဳမ်ားကို အေျခခံေသာ ေငြေၾကးျဖစ္ေပၚလာပါက
ျပည္သူျပည္သားမ်ား ေငြေၾကးေဖါင္းပြမႈ ဒဏ္မွ သက္သာရာ ရႏိုင္မည္ဟု စိတ္ကူးမိပါသည္။