Two days ago, I went to check out the orange cat who usually sat in front of Robinson mall in the evening everyday. After I got back from the drug store the rain restarted again in the evening, but I suddenly thought of the orange cat. So, I forgot about my dinner and went straight to Robinson. I bought some wet cat food so that it would take in some water content as well. It was rather dark in front of the mall as the rain continued to pour down. I had to walk around searching for the orange cat wondering where it would be sheltering from the rain.
I walked back to McDonald and found the cat by the front door staying away from the rain. This’s a smart cat indeed. I gave the cat the whole packet of wet cat food. Luckily, my choice of cat food met with approval. This time this cat had a pink collar back on, so the cat’s owner should be in this area. But it was too dark for me to search for the owner. I just fed the cat and shared a moment together. At least I was glad I found the cat was a survivor and the facial expression was much more cheerful than the last encounter.
สองวันที่ผ่านมาเราต้องไปร้านขายยาเพื่อตุนยาสำหรับอนาคตที่ไม่แน่นอน ฝนตกกระหน่ำในตอนเช้าและกลับมาตกหนักอีกในตอนเย็น เรากลับมาบ้านแล้วก็คิดเป็นห่วงแมวส้มที่หน้าห้างโรบินสัน ว่ามันจะเป็นอย่างไรท่ามกลางสายฝน เราก็เลยต้องออกไปที่ห้างโรบินสันในเวลากลางคืน ไปถึงก็ต้องซื้ออาหารแมวชนิดเปียกก่อน เพื่อจะได้เลี้ยงแมวด้วย แต่ที่หน้าห้างมืดมาก เราเดินท่ามกลางสายฝนเพื่อตามหาแมวส้ม ตรงที่มันเคยยืนประจำก็เปียกฝน มันควรจะหลบฝนที่ไหนสักแห่ง แล้วเราก็เจอมันนั่งอยู่หน้าร้านแมคโดนัล แมวตัวนี้ฉลาดมากที่รู้จักหาที่นั่งหลบฝน
เราดีใจมากที่เจอแมวส้มปลอดภัยดี มันทำท่าสนใจว่าเรามีอาหารในมือหรือเปล่า เราก็จัดการให้อาหารแมวทั้งซอง เผื่อให้แมวมีอาหารกินทั้งคืน แมวตัวนี้กินน้อยมาก มันไม่ตะกละเลยจึงได้ผอมมาก แล้วมันก็มาเล่นกับเรา เราก็พยายามลูบตัวเพื่อเอาขนที่ร่วงออกมาให้หมด ตัวมันจะได้สะอาดมากขึ้น เราอยู่คุยเล่นกับมันสักพัก เราก็ต้องรีบกลับก่อนห้างปิดและเวลาเคอร์ฟิวด้วย เราคิดว่าหน้าตาแมวไม่เศร้าและหดหู่เหมือนครั้งก่อนที่เจอ แมวเริ่มคุ้นกับการเล่นกับเรามากขึ้น เราแปลกใจที่มันยอมให้เราจับตัวและอุ้มไปที่อาหารแมว เราพยนนามให้มันกินอาหารอีก แต่มันมองแล้วก็เดินมาหาเรา ก็ได้แต่หวังว่าแมวส้มจะกินอาหารต่อในตอนกลางคืน
The orange cat seemed to get used to me touching and glooming its coat. The facial expression also looked much more cheerful, that sad and dejected feelings were all gone. I hope people who are concerned about this orange cat would be much relieved that this cat has an owner nearby and some people were feeding this cat everyday.(
Have a nice day!
Cheers.
#catsnaps by
