Ich habe mir überlegt eine wissenschaftliche Reihe zum Thema Psychopathie, im Speziellen "Corporate Psychopathy", zu starten. Beginnen werde ich erstmals mit einer kleinen Einleitung in das Thema. Im nächsten Teil werde ich dann darauf genauer eingehen was Psychopathie überhaupt ist und welche Persönlichkeitsmerkmale bei dem Störungsbild eine Rolle spielen. Viel Spaß und bis bald :)
Einleitung
Oft wird der Begriff des Psychopathen mit kaltblütigen Serienmördern, Sexualstraftätern oder anderen Gesetzesbrechern assoziiert. Tatsächlich sind es nur etwa 15 % der männlichen beziehungsweise 10 % der weiblichen Kriminellen, die einen für die Diagnose „Psychopathie“ relevanten Wert (dieser entspricht 30 Punkten in der Psychopathen Checkliste-Revision in den USA und in Kanada) erreichen (Babiak & Hare, 2007). Schätzungen zufolge gibt es mindestens 2 Millionen Psychopathen in Nordamerika, hierunter sollen allein schon mindestens 100.000 unter den Einwohnern von New York City vorzufinden sein. Es wird angenommen, dass das Psychopathie-Syndrom in unserer Gesellschaft etwa so weit verbreitet ist wie die Schizophrenie (Hare, 2005). Laut Babiak und Hare (2007) kann somit davon ausgegangen werden, dass jeder Mensch schon des Öfteren einem Psychopathen begegnet ist.
Hier kommt ihr zur Quelle des Bildes
In den Schlagzeilen der Medien wird zu einem großen Teil über die kriminellen Psychopathen berichtet. Sie sind nicht nur unter den Terroristen, Serienmördern, Vergewaltigern und Kinderschändern zu finden, sondern auch unter den Dieben, Betrügern, Rechtsanwälten, Ärzten (denen die Zulassung entzogen wurde) und skrupellosen Geschäftsleuten. Anzumerken ist, dass die meisten Psychopathen ihr „böses Spiel“ treiben ohne dabei Leute zu ermorden (Hare, 2005). In der wissenschaftlichen Literatur wird diesbezüglich von „erfolgreicher Psychopathie“ oder auch „corporate Psychopathy“ im englischen Sprachgebrauch gesprochen.c Als erfolgreiche Psychopathen werden sie deshalb bezeichnet, weil sie dem Kontakt mit den Justizbehörden erfolgreich ausweichen. Es handelt sich hierbei um eine „mildere“ Form bzw. Ausprägung der Psychopathie, die unter anderem in der Führungsetage vorzufinden ist (vgl. Babiak, 1995; Boddy, Ladyshewsky & Galvin, 2010; Babiak, Neumann & Hare, 2010; Gao & Raine, 2010; Mathieu, Hare, Jones, Babiak & Neumann, 2013; Mathieu, Neumann, Babiak & Hare, 2015).
Da Psychopathen besonders talentiert sind, wenn es zum Beispiel um das Manipulieren und Täuschen anderer Menschen geht, können sie diese Stärke vor allem in Einstellungsgesprächen zu ihren Gunsten nutzen. So kommt es nicht selten vor, dass sie von Vorgesetzten und Mitarbeitern als außerordentlich kompetent und charmant wahrgenommen werden. Aufgrund ihrer Zielstrebigkeit weisen Psychopathen auch keine Scham dabei auf Dokumente, wie Zeugnisse oder Zertifikate, zu fälschen und sich mit nicht vorhandenen Qualifikationen zu schmücken (Babiak & Hare, 2007). Folglich werden ihnen viele Fähigkeiten und Führungskompetenzen zugeschrieben. In ihrem – auf eigener Berufserfahrung basierendem Buch - „Menschenschinder oder Manager“ (2007) stellen die Autoren einige Beispiele solcher Personen vor und beleuchten die Folgen ihres Handelns und Verhaltens für Unternehmen.
Professor Gerhard Roth schätzt, dass jede zehnte Führungskraft psychopathische Persönlichkeitsmerkmale aufweist. Dabei handelt es sich größtenteils um Männer, die sich mit ihrer Skrupellosigkeit und fehlender Empathie in den Unternehmen durchsetzen. „Dass es in den Führungsetagen großer (und auch kleinerer) Unternehmen Menschen mit psychopathischen Zügen im klinischen Sinn gibt, wird von keinem Fachmann angezweifelt – man denke nur an Personen wie den früheren Daimler-Benz-Vorsitzenden Jürgen Schrempp oder den amerikanischen Finanzmakler Bernard L. Madoff, die Milliarden-Schäden angerichtet haben“, so G. Roth (persönl. Mitteilung, 31.08.2016). Auch Cleckley nahm an, dass viele der manipulativen Psychopathen in der Wirtschaft und Politik vertreten sind. Seine Vermutungen basieren auf der Zusprechung ihrer besonderen Führungskompetenzen sowie der Fähigkeit andere hinsichtlich ihrer ihrer Aufrichtigkeit und moralischen Absichten zu täuschen (Babiak & Hare, 2007).
Literaturverzeichnis
- Babiak, P. (1995). When psychopaths go to work: A case study of an industrial psychopath. Applied Psychologie: An International Review, 44(2), 171-188.
- Babiak, P. & Hare, R. (2007). Menschenschinder oder Manager. Psychopathen bei der Arbeit. München: Carl Hanser Verlag.
- Babiak, P., Neumann, C. & Hare, R. (2010). Corporate Psychopathy. Talking the walk. Behavioral Sciences and the Law, 28, 174-193.
- Boddy, C. R., Ladyshewsky, R. & Galvin, P. (2010). Leaders without ehtics in global business corporate psychopaths. Journal of Public Affairs, 10, 121-138.
- Gao, Y. & Raine, A. (2010). Successful and unsuccessful psychopaths: A neurobiological model. Behavioral Sciences and the Law, 28, 194-210.
- Hare, R. (2005). Gewissenlos. Die Psychopathen unter uns. Wien: Springer-Verlag.
- Mathieu, C., Hare, R. D., Jones, D. N., Babiak, P. & Neumann, C. S. (2013). Factor structure of the B-Scan 360: A measure of corporate psychopathy. Psychological Assessment, 25(1), 288 –293.
- Mathieu, C., Neumann, C., Babiak, P., & Hare, R. D. (2015). Corporate psychopathy and the Full Range Leadership Model. Assessment, 22(3), 267-278.
English Version
I would like to start a scientific series on the subject of psychopathy, in particular "corporate psychopathy". For the first time I will start with a short introduction to the topic. In the next part I will go into more detail about what psychopathy is and what personality traits play a role in the disorder. Have fun and see you soon :)
Introdution
The term psychopath is often associated with cold-blooded serial killers, sex offenders or other lawbreakers. In fact, only about 15 % of male and 10 % of female criminals reach a value relevant for the diagnosis of "psychopathy" (this corresponds to 30 points in the psychopathic checklist revision in the USA and Canada) (Babiak & Hare, 2007). It is estimated that there are at least 2 million psychopaths in North America, including at least 100,000 among the population of New York City alone. Psychopathy syndrome is thought to be as common in our society as schizophrenia (Hare, 2005). According to Babiak and Hare (2007), it can therefore be assumed that every person has met a psychopath many times before.
The headlines in the media largely report about the criminal psychopaths. They are not only among terrorists, serial killers, rapists and child molesters, but also among thieves, fraudsters, lawyers, doctors (who have been disqualified) and unscrupulous businessmen. It should be noted that most psychopaths play their "evil game" without murdering people (Hare, 2005). The personality construct of psychopathy shall be presented in this work in a not superficially criminal context. In scientific literature, this is referred to as "successful psychopathy" or "corporate psychopathy" in English. They are called successful psychopaths because they successfully avoid contact with the judicial authorities. This is a "milder" form or manifestation of psychopathy that can be found, among other things, on the management floor (cf. Babiak, 1995; Boddy, Ladyshewsky & Galvin, 2010; Babiak, Neumann & Hare, 2010; Gao & Raine, 2010; Mathieu, Hare, Jones, Babiak & Neumann, 2013; Mathieu, Neumann, Babiak & Hare, 2015).
Because psychopaths are particularly talented when it comes to manipulating and deceiving other people, they can use this strength to their advantage, especially in interviews. It is not unusual for superiors and employees to perceive them as extraordinarily competent and charming. Due to their determination, psychopaths also show no shame in falsifying documents, such as certificates or testimonials, and adorning themselves with non-existent qualifications (Babiak & Hare, 2007). Consequently, many skills and leadership competencies are attributed to them. In their book "Menschenschinder oder Manager" (2007), based on their own professional experience, the authors present some examples of such persons and shed light on the consequences of their actions and behaviour for companies.
Professor Gerhard Roth estimates that one in ten managers has psychopathic personality traits. Most of these are men who, with their unscrupulousness and lack of empathy, are asserting themselves in companies. "No expert doubts that there are people with psychopathic characteristics in the management floors of large (and also smaller) companies in the clinical sense - just think of people like the former Daimler-Benz Chairman Jürgen Schrempp or the American financial broker Bernard L. Madoff, who have caused billions in damages," says G. Roth (personal announcement, 31.08.2016). Cleckley also assumed that many of the manipulative psychopaths are represented in business and politics. His assumptions are based on the attribution of their particular leadership skills and the ability to deceive others about their sincerity and moral intentions (Babiak & Hare, 2007).
Polska Wersja
Pomyślałam o rozpoczęciu serii naukowej na temat psychopatii, a w szczególności "psychopatii korporacyjnej". Zacznę od krótkiego wprowadzenia w temat. W następnej części omówię bardziej szczegółowo czym jest psychopatia i jakie cechy osobowości odgrywają rolę w obrazie zaburzeń. Życzę przyjemnego czytania :)
Wprowadzenie
Pojęcie psychopatii często kojarzy się z seryjnymi zabójcami, przestępcami seksualnymi lub innymi osobami łamiącymi prawo. W rzeczywistości tylko ok. 15 % mężczyzn i 10 % kobiet przestępców osiąga wartość istotną dla diagnozy "psychopatii" (odpowiada to 30 punktom w przeglądzie listy kontrolnej psychopatii w USA i Kanadzie) (Babiak & Hare, 2007). Szacuje się, że w Ameryce Północnej jest co najmniej 2 miliony psychopatów, w tym co najmniej 100 000 wśród ludności samego tylko Nowego Jorku. Uważa się, że zespół psychopatii jest równie powszechny w naszym społeczeństwie jak schizofrenia (Hare, 2005). Według Babiaka i Harego (2007) można zatem założyć, że każdy człowiek już wielokrotnie spotkał się z psychopatą.
Nagłówki w mediach w dużej mierze informują o przestępczych psychopatiach. Są one nie tylko wśród terrorystów, seryjnych zabójców, gwałcicieli i molesterów dzieci, ale także wśród złodziei, oszustów, prawników, lekarzy (którzy zostali zdyskwalifikowani) i pozbawionych skrupułów biznesmenów. Należy zauważyć, że większość psychopatów prowadzi swoją "złą grę" bez mordowania ludzi (Zając, 2005). Konstrukcja osobowościowa psychopatii zostanie przedstawiona w tym dziele w nie powierzchownie przestępczym kontekście. W literaturze naukowej jest to określane w języku angielskim jako "psychopatia skuteczna" lub "psychopatia korporacyjna". Nazywa się ich psychopatami sukcesu, ponieważ z powodzeniem unikają kontaktu z władzami sądowymi. Jest to "łagodniejsza" forma lub manifestacja psychopatii, którą można znaleźć m.in. na szczeblu kierowniczym (por. Babiak 1995; Boddy, Ladyshewsky & Galvin 2010; Babiak, Neumann & Hare 2010; Gao & Raine 2010; Mathieu, Hare, Jones, Babiak & Neumann, 2013; Mathieu, Babiak, 2015; Neumann & Hare, 2013; Mathieu, Neumann, Babiak & Hare, 2015).
Ponieważ psychopaci są szczególnie utalentowani, jeśli chodzi o manipulowanie i oszukiwanie innych ludzi, mogą oni wykorzystać tę siłę na swoją korzyść, zwłaszcza w wywiadach. Nie jest niczym niezwykłym, że przełożeni i pracownicy postrzegają ich jako niezwykle kompetentnych i uroczych. Psychopaci dzięki swojej determinacji nie wstydzą się również fałszowania dokumentów, takich jak zaświadczenia czy referencje, ani zdobywania się nieistniejącymi kwalifikacjami (Babiak & Hare, 2007). W związku z tym przypisuje się im wiele umiejętności i kompetencji przywódczych. W książce "Menschenschinder oder Manager" (2007), opartej na własnych doświadczeniach zawodowych, autorzy prezentują przykłady takich osób i rzucają światło na konsekwencje ich działań i zachowań dla firm.
Profesor Gerhard Roth szacuje, że co dziesiąty menedżer ma cechy osobowości psychopatycznej. Większość z nich to mężczyźni, którzy swoją bez skrupułów i brakiem empatii umacniają się w firmach. "Nie ma wątpliwości, że na piętrach zarządów dużych (a także mniejszych) firm w sensie klinicznym znajdują się osoby o cechach psychopatycznych - wystarczy pomyśleć o takich osobach jak były prezes Daimler-Benz Jürgen Schrempp czy amerykański broker finansowy Bernard L. Madoff, które wyrządziły miliardy szkód", mówi G. Roth (ogłoszenie osobiste, 31.08.2016 r.). Cleckley zakładał również, że wielu manipulacyjnych psychopatów jest reprezentowanych w biznesie i polityce. Jego założenia opierają się na przypisywaniu poszczególnym umiejętnościom przywódczym oraz zdolności do wprowadzania innych w błąd co do szczerości i moralnych intencji (Babiak & Hare, 2007).
Danke für eure Aufmerksamkeit
Thank you for your attention
Dziekuje za uwage :)
Nicole