Dituria e së kaluarës zbulon pengesën në përgjithësi dhe Hikmat 32 gjithashtu specializohet në botë si një vello që mbikëqyr pikëpamjen e zemrës ndaj Allahut. Kjo është një pengesë që shumë njerëz përballen. Njerëzit përballen me ngjarjet që ndodhin në botë me një nga dy qëndrimet, p.sh. nëse ata shohin se çfarë ndodh është rezultat i krijesave ose ata i shohin ato si akte të Perëndisë. Urtësia 32 na çon tek ata që shohin ngjarjet që ndodhin në botë si vepra e Perëndisë, por ata nuk mund ta shohin mençurinë e mençurisë së Perëndisë në veprimet e Tij.
Njeriu që ka fituar bindjen e tij dhe zemrën e tij është gradualisht i pastër, ai do të tentojë të kërkojë përsosmëri. Ai me të vërtetë dëshiron të shohë se ligji hyjnor i Perëndisë është më i lavdishmi në fytyrën e kësaj toke. Ai me të vërtetë dëshiron që njerëzit e Profetit Muhamed të jenë udhëheqës të gjithë njerëzimit. Ai dëshiron të shohë të gjithë njerëzimin të jetojnë në mënyrë paqësore. Ai dëshiron gjithçka që është e mirë dhe e gatshme të sakrifikojë për të sjellë të mirë në botë. Kjo është pjesa e dëshirës së lindur në zemrën e personit, zemra e të cilit ka qenë gradualisht e pastër. Por ajo që ndodh është e kundërta e asaj që shërbëtori i devotshëm i Allahut është i pastër. Riotja është kudo. Vrasja ndodh këtu dhe atje. Muslimanët janë të shtypur kudo. Tirania dhe padrejtësia janë të përhapura. Thirrja për të mirë është injoruar. Thirrja për paqen është injoruar. Imoraliteti vazhdon të bëhet pa hezitim.
Shërbëtori pa trazirat që ndodhën në botë dhe u ndje si një sy e shtizës që theret në zemrën e tij. Zemra e tij pëshpëriti: "Feja jote është tallur, ku është mbrojtja jote O Zot, muslimanët janë të shtypur, ku është ndihma juaj, o Zot, britma e rrugës suaj nuk është e mirëpritur, qoftë vetëm heshtje, o Zot, mosbindja dhe dëshpërimi, a po e leni Zotin tuaj? "Ky është gjendja e zemrës së njeriut që është i habitur për të parë trazirësinë e kësaj bote dhe ai nuk është në gjendje ta pastrojë atë. Allahu u përgjigj me ankesat e shërbëtorit të Tij me fjalën e Tij.
Engjëjt mund ta imagjinojnë jetën e botës që njerëzit do të jetojnë përpara se të krijohen njerëzit e parë. Natyra e botës e shprehur nga engjëjt është kaosi dhe gjakderdhja. Bota është nënë, ndërsa kaosi dhe gjakderdhja janë fëmijët e saj. Nënat nuk lindin nëse nuk janë fëmijë të llojit të tyre. Lindja e kaosit, luftës, vrasjes e kështu me radhë në botë është diçka që duhet të ndodhë në botë, atëherë nuk është e nevojshme të informohet. Nëse ka paqe dhe harmoni këtu dhe atje në botë, kjo është një kujdes apo lindje që nuk ndjek natyrën e nënës së tij. Pastaj Allahu xh.sh tregon për botën: