dans edelim mi dedim
ağaç dedi ki ayaklarım yerin dibinde
nasıl dedim
dedi ki ağaç olmaktan öteye geçemedim
yüzyıl oldu
dedim uzat bana kollarını
tuttum kollarından
kapat gözlerini ve
düşün dedim
ağaç dedi ki ne düşüneyim
kar tanelerini her yerine usulca konduklarını
ay ışığı eşliğine sessizce parıldadıklarını
dans ettiğini düşün dedim
bana baktı gülümsedi
gülümsemesinden kelebekler belirdi
bembeyaz kanatlarını kar taneleri kıskanıyor
gökyüzü kendini beyaza boyuyordu
ağaç gülümsedikçe dünya değişti
ben değiştim
biz ağaç olmadan nasıl edebilmişiz
beyaz olmadan ne sanmışız yaşamayı
