Dünya, Çocukların Yüzü Suyu Hürmetine Dönüyor !!

Ama ben inanıyorum ki eğer bu dünya dönüyorsa Cennet kadar güzel çocukların saf ve güzel kalplerindeki sevgi sayesinde dönüyor. Bu dünyada insanlara, hayvanlara ve diğer bütün canlılara can-ı gönülden yardım eden, yalnızca kendini değil, bütün bir doğayı ve insanlığı düşünebilen melek kalpli insanlar hala var. Bu insanlar ve çocukların güzel kalplerinin maneviyatı birleşince bu dünya daha yaşanabilir bir hale geliyor.

Dünyadaki en güzel olay ne biliyor musunuz? O güzel yavrucağın sıcacık bir gülümsemesine gören bir annenin/babanın bütün gün boyunca yaşadığı tüm dertlerini, tüm stresini bu gülücüğün ona verdiği güç sayesinde aşabilmesi. Hiç bir anti-depresan, sakinleştirici, vitamin, psiko-terapi vs. ama hiç bir şey bir çocuğun size verdiği güzel ve saf duyguları yaşatamıyor.

Kendi bebeğiniz, yeğeniniz, torununuz... hiç farketmez. Onu kucağınıza alıp kokusunu içinize çektiğinizde aslında yetişkin insanlarla yaşadığınız şeylerin, mücadelenin hepsinin kelimenin tam anlamıyla reset'lendiğini görüyorsunuz.

İnsan doğası gereği türünün devamını getirmek zorundadır tıpkı diğer bütün canlılar gibi. Ama sıcak kanlı olması ve laktoz ihtiva etmesi sebebiyle evladını herşeyden önde tutar, onu korur, büyük bir özenle onu yetiştirir. Acılarını ve sıkıntılarını onun üzerinden alıp üstlenir. Herdaim onun arkasında olur, yol gösterir. Bunu yaparken çektiği hiç bir sıkıntıyı ise bir kayıp, ya da yük olarak adletmez. Bu bir tür bayrak yarışı gibidir. Kendi taşıdığı bayrağı evladına devrederek onun bu bayrağı daha da ileriye götürebilmesini hedefler. Bu sebeple insanda evlat sevgisi diğer bütün canlılara göre en yüksek seviyededir. Tabi zekasının da bunda büyük bir etkisi bulunmaktadır.

Yalnızca kendi evladı değil diğer bütün yavrulara da azami derecede önem gösteren canlılarız bizler. Dediğim gibi zeka ile aslında o yavruların da kendi türümüzün devamı olduğunu kolaylıkla idrak edebildiğimiz için çoğu zaman kendi çocuğumuz gibi davranır ve onları severiz. İşte şimdi böyle bir türün olduğumuzu çok iyi bilmeme rağmen anlamadığım şey şudur;

Çocuklara işkence yapanları, o masum melekleri öldürenleri, tecavüz ve tacizde bulunanları,onların hakkını yiyip, yalnızca fiziksel değil psikolojik olarak da zulmedenleri İNSAN olarak değerlendirmeli miyiz?