W Miliczu zachowała się bardzo piękna brama. Jest ona nazywana Bramą Dworską lub Bramą Wjazdową. Na niemieckiej pocztówce podpisana jako Altes Stadttor - stara brama miejska. Powstała prawdopodobnie około 1815 roku. Brama ta znajdowała się na osi komunikacyjnej milickiego rynku i pałacu dawnych właścicieli dóbr - rodziny Maltzanów. Dzisiejszy przebieg dróg asfaltowych nieco się zmienił, a brama służy tylko pieszym.
Wydaje się, że do budowy bramy użyto lokalnego materiału - rudy darniowej, bo u zwieńczenia bramy taki jest widoczny. Jednak w karcie zielonej zabytku wypełnionej w 1969 roku znajduje się informacja, że główna konstrukcja jest w istocie ceglana. I tak jest faktycznie - na wykonanej wówczas fotografii, spod mocno zniszczonego tynku wyłaniają się właśnie cegły.
Bramę wzniesiono w stylu klasycystycznym. Od strony miasta w tympanonie umieszczono napis Semper bonis patet czyli Zawsze dobrym otwarta lub Zawsze dobrym (ludziom) stojąca otworem. Jak pokazują dawne fotografie, układ napisu, kształt i wielkość liter były zmieniane - treść pozostała taka sama.
Od strony kompleksu parkowo-pałacowego w tympanonie znajduje się herb Maltzanów umieszczony na tle klucza. W herbie (nieco już podniszczonym) znajdują się dwie zajęcze głowy oraz winorośl z dwoma liśćmi i (pomiędzy nimi) kiścią owoców.
Brama 100 lat temu prezentowała się trochę inaczej. Jak do wielu tego typu bram na Dolnym Śląsku, do Bramy Dworskiej również przylegał budynek.
Czasy się zmieniają, klimat miejsca również.
Nadal jest ładnie, za bramą widać bujną zieleń parku pałacowego, ale to już zupełnie inne miejsce. Rozmył się sens komunikacyjny bramy. Oś widokową agresywnie przejęła droga krajowa nr 15 i to ona gra tu teraz pierwsze skrzypce. Tym milej przenieść się w czasie i zobaczyć bramę w jej pierwotnym otoczeniu.
Pierwotnie opublikowano na Lectorium. Blog na Hive napędzany przez dBlog.