Kto by przewidział, że proponując tag #nepomuk i zaczynając od mojego niejako domowego Wrocławia, tak szybko trafię do miasta świętego Jana Nepomucena czyli do Pragi. Nepomuków w Pradze jest wiele, ale wybrałam dwa chyba najbardziej znane posągi.
Jan Nepomucen na praskim Moście Karola to najbardziej znane wyobrażenie świętego. Figurę ustawiono na moście w miejscu, z którego umęczonego torturami spowiednika zrzucono w nurt Wełtawy. Oczywiście rzeźba jest znacznie późniejsza od daty śmierci męczennika. Utopienie praskiego kanonika miało miejsce w roku 1393, a figura z brązu zdobiąca most powstała w 1683.
Takie informacje można odczytać na tablicy umieszczonej na cokole:
DIVO IOANNI NEPOMUCENO ANNO MCCCLXXXIII EX HOC PONTE DEIECTO
EREXIT MATHIAS LB DE WUNSCHWITZ ANNO MDCLXXXIII
Figura wyobraża Jana Nepomucena na 10 lat przed męczeńską śmiercią, a została ufundowana przez Mathiasa Wunschwitza. Fundator zależnie od wersji opowieści miał być wdzięczny za wysłuchanie modlitw o uwolnienie z niewoli tureckiej, albo za uniknięcie kary za zabicie pawia w Luwrze. Dość duża rozbieżność.
Nad barokową rzeźbą z brązu pracowało trzech artystów. Szkice przygotował Matthias Gottlieb Rauchmueller (1645–86) z Wiednia, drewniany model wyrzeźbił Jan Brokoff (Brokof, Prokof 1652–1718) z Ronsbergu, a sam odlew powstał w pracowni Wolfganga Hieronima Heroldta z Norymbergi.
Na cokole oprócz tablicy z powyżej cytowanym napisem znajdują się również dwie płaskorzeźby. Lewa przedstawia scenę z psem (król domaga się wyjawienia tajemnicy spowiedzi królowej, święty Jan mówi, że tylko jednej istocie w tej sali może ją wyznać - psu). Prawa przedstawia scenę zrzucenia świętego do Wełtawy. Tradycyjnie turyści dotykali psa i świętego na brązowych tablicach. Na szczęście, na dobrą wróżbę, psa również podobno na dzietność. Teraz nie można tego zrobić. Cokół jest odgrodzony od przechodzących mostem ludzi wysokim ogrodzeniem tymczasowym.
Cenotaf czyli symboliczny grobowiec świętego przy ścianie katedry św. Wita na Hradczanach. Wewnątrz katedry za cenotafem znajduje się grób świętego ozdobiony srebrnym posągiem.
Cenotaf zdobi przepiękna grupa figuralna projektu i dłuta Franza Ignaza Platzera z 1763 roku. Ciało zmarłego świętego trzyma w ramionach anioł, któremu towarzyszą dwa putta - jedno niesie krzyż spowiednika, drugie podtrzymuje jego obutą stopę.
W ozdobnym kartuszu umieszcozno scenę zrzucenia świętego do Wełtawy.
Jest to wyjątkowo kunsztowne przedstawienie śmierci świętego. Rzeźbiarz starannie oddał w kamieniu takie detale jak pióra anielskich skrzydeł, guziczki sutanny, rzemyki sandałów, zdobienia stuły, a nawet koronki komży biskupiej.
Pierwotnie opublikowano na Lectorium. Blog na Hive napędzany przez dBlog.