Złośliwy ten czas...

I nikogo nie oszczędza. Zmienia, przestawia, zubaża; szarogęsi się jakby świat był jego i tylko jego.

Gdy obcujesz z naturą, sycisz oczy pięknem krajobrazu. Obserwujesz szczyty górskie, poddajesz się usypiającej monotonii fal morskich - dzień za dniem wydaje się taki sam. Pełen spokoju i naprzemiennych okresów dnia i nocy. A zejdź między ludzi spotkaj dawno nie widzianych przyjaciół. Znajomi znajomych, ludzie których znasz z opisu; których widziałeś kiedyś tam na fotografii a z tych czy innych powodów zapadli w pamięć... Szokuje cię bezwzględność tego pana ze wskazówkami w miejsce wąsów.

Ot choćby ta obca osoba.

Ta chorobliwie otyła kobieta w hawajskiej sukience. Nieustannie przegląda się w lustrze smarując co chwila czoło i policzki kolejną warstwą makijażu. Śmiech bierze jak na nią spojrzeć Żadnemu lustru nie przepuści a zmarszczek tyle, że nawet tona botoksu by rady nie dała. Mówi się, że im kto ma więcej "puchu" na kościach tym młodziej wygląda bo zmarszczki nie maja się gdzie tworzyć.

Patrzysz, kiwasz głową i wzdychasz - bajki!

Widzisz ją? Ten pretensjonalny zabytek biologii? Na festiwalu brzydoty ma Złoty Puchar jak nic a mizdrzy się niemiłosiernie, Niepogodzona z czasem "nastolatka". Ech...

Nic sobie nie robi z dobrych manier - czka i beka. Parska śmiechem tak szczerze, że migdałki widać.

Nie kojarzysz kim jest, zresztą co cię obchodzi ta ropucha bez klasy. Jakkolwiek by nie wyglądała w przeszłości teraz to jedna wielka pomyłka człowieczeństwa. Oczy robisz dopiero gdy stojący obok niej sękaty staruszek odpowiada na jej rechot śmiechem o ułamek tonu jedynie stonowanym. Krztusząc się z radości wypomina babsztylowi jak to ostatniego wieczoru spita baryłką wina bełkotała o czasach, gdy czuła się potrzebna.

Czy to ogarniając dom czy sprzątając po siostrach złośnicach. Nawet za karą - wydłubywaniem ziarenek maku z misy popiołu - tęskną łzę uroniła. Wtedy, się przyznała, zawsze mogła się przejrzeć w szybie i mieć nadzieję na lepszy los. Wtedy miała piękną figurę i urodę nieskazitelną. A teraz?

Czas nikogo nie oszczędza - rządzi się jak chce. Nawet w baśni nie da się żyć wiecznie.