Niedługo skończę pisać listę anime, które warto zobaczyć nie będąc ich fanem. Jednym z tytułów, które wybrałem jest "Space Brothers", więc dziś i jutro wrzucę po 1 tekście, które kiedyś popełniłem. Warto, mimo że od premiery minęło parę ładnych lat, to nadal uważam to za jedno z najlepszych anime dekady. W tym roku doszła konkurencja w postaci LotGHa. Zapraszam do czytania i życzę miłej końcówki dnia :).
Przez parę dni przeglądałem listę anime z ostatnich lat, w celu powspominania i utrwalenia sobie podstawowych informacji na ich temat. Gdy padło na "Space Brothers", to zatrzymałem się przy nim na chwilę. Wg mnie jest to jedno z najlepszych anime ostatnich lat. Fakt, są tytuły, którymi się bardziej jaram (DB, HxH), ale "Space Brothers" to po prostu inna, zdecydowanie wyższa liga. Jest to tytuł, który moim zdaniem, przejdzie do historii. Dla niektórych jest to za mocna teza, ja jednak postaram się ją w tej recenzji obronić.
Jak można się domyślić po tytule, "Space Brothers" opowiada o dwóch braciach, Muttcie i Hibito, którzy w dzieciństwie obiecali sobie, że gdy dorosną, to zostaną astronautami. Przez całą serię jesteśmy świadkami niezwykle pieczołowicie ukazanego procesu szkolenia. Od kwestii fizycznych (stamina i sensowne nią dysponowanie, pojemność płuc, najskuteczniejsze wykorzystanie intelektu, wzmocnieniu mięśni i ogólnie "technicznych walorów" swojego ciała itd.), poprzez sprawdzanie naszej błyskotliwości, gdy ryzykujemy życiem, kończąc na umiejętności radzenia sobie w skrajnych warunkach pracy. Autor oddał wszystko z tak niezwykłą dokładnością, że bez wahania mogę stwierdzić, że omawiamy przeze mnie tytuł jest jednym z najrealistyczniejszych anime, jakie kiedykolwiek powstały. A osobiście zaryzykowałbym nawet tezę, że jest pod tym względem wręcz najlepszy!
Przy opisywaniu kwestii fabularnych należy wspomnieć przede wszystkim o narracji i sposobie prowadzenia anime. Nie wiem, jak wygląda w mangowym pierwowzorze, ale jeżeli reżyser i reszta ekipy jakoś znacząco nie odbiegli od ducha materiału źródłowego, to mogę uznać Pana Chuuyę Koyamę za prawdziwego cudotwórcę. Ta 99-odcinkowa seria jest doskonałym wyborem zarówno dla dziecka, nastolatka, jak i dorosłego widza. Poważnie, nie żartuję w tym miejscu. Jest to fenomen, nigdy wcześniej nie spotkałem się z jakimkolwiek anime tego typu (później również... w sumie po dziś dzień, a mamy już 21 października 2017 roku). Niejeden z Nas w trakcie dzieciństwa popuszczał wodze fantazji i zastanawiał się, jakiż to efekciarski zawód będzie wykonywał w przyszłości. Pamiętam, że Astronauta piastował się dość wysoko w takich sytuacjach. Nie ma lepszej drogi nauki dla dziecka niż poprzez zabawę. Autor "Kosmicznych Braci" nie tylko zapewnia nam pierwszorzędną zabawę, lecz również edukuje.
Sam sposób prowadzenia historii jest bardzo delikatny, tak by nie przytłoczyła nas "ściana tekstu” (nie raz po po maratonie kilku odcinków byłem zmęczony nadmiarem przyswojonych informacji). Jest tu dużo humoru, a całość jest utrzymana w mocno pogodnym i pozytywnym klimacie. Oj tak, przygotujcie się na to, że "Space Brothers" to uniwersalna i niezwykle "syta" opowieść! Lubicie serie, które motywują Was do intensywniejszych wysiłków w sporcie, nauce ("Beck", "Hajime no Ippo", "Major")? Lubicie komedie, romanse prowadzone jak w typowym retarded shojo? Uwielbiacie postacie, które "żyją swoim życiem", a ich losy nas autentycznie interesują (coś, co odczułem przy "Legend of Galactic Heroes", "Hunter x Hunter")? Wyciskacze łez, dramaturgię? Tu to wszystko jest i wiele, wiele więcej.
Jeśli idzie o postacie, to jest ich tu po prostu multum. Co więcej, każda ma swoje przysłowiowe "5 minut" oraz jest niezwykle zaplanowana. Budzi to skojarzenia z "Legend of the Galactic Heroes" - olbrzymia ilość postaci, gdzie każda ma coś do powiedzenia. W ogóle cała historia sprawia wrażenie zaplanowanej już przed startem. Nie ma tu jakiś motywów wziętych z przysłowiowego "tyłka", nie ma momentu jak postacie zaczynają się zachowywać nielogicznie. Jedyne co mi przeszkadzało, to drobne przeciąganie odcinków, których akcja działa się w Rosji. Szczególnie było to widoczne w przypadku ekranizacji rozdziałów nieco uboższych w treść (coś jak w DBZ, czasami Super, praktycznie w każdym odcinku "One Piece" - wydłużmy maksymalnie rozmowę pomiędzy postaciami lub maksymalnie, jak to się tylko da, rozciągnijmy poszczególne ujęcia). Momentalnie akcja była dość mocno rozciągnięta, ale jak dla mnie to niewielka wada. Fajne jest też to, że postacie powracają, by o sobie przypomnieć, co jest z kolei znajomym akcentem dla fanów "One Piece'a".
Muzycznie seria prezentuje się solidnie, ale podobnie jeśli idzie o kreskę, animację, jakość CGI nie jest to jakiś wybitny poziom. Utwory pasują do akcji, która leci na ekranie, a poszczególne piosenki (np. całkiem miłe w odbiorze utwory grane na pianinie) słucha się równie przyjemnie, aczkolwiek nie natrafiłem na jakiś utwór, który szczególnie przykułby moją uwagę (poza świetnymi openingami). Warto jednak odnotować, że nieraz byłem motywowany przez umiejętnie zmontowane sceny, tło muzyczne nadawało temu niezwykle silnego "impactu". Technicznie nie jest jakoś wyjątkowo. Z drugiej strony, seria tego typu nie wymaga jakieś szczególnie kosztownych scen lub kadrów pełnych detali. Mi to odpowiadało, kuło w oczy tylko na początku (CGI samochodów), ale po przyzwyczajeniu się nie widziałem najmniejszych problemów.
Jeśli chodzi o openingi i endingi, to naprawdę mi się podobają. Intra stanowią doskonały wstęp do anime i wprowadzają w kolorowy, luźny klimat. Osobiście spodobało mi się większość z nich, aczkolwiek spotkałem się z kilkoma negatywnymi opiniami w sieci.
Sumując - dycha jak nic! Dla mnie przede wszystkim liczy się strona fabularna i jeżeli to jest dobre, a seria nie wymaga jakieś szczególnej animacji, ładnej kreski, wyjątkowo narysowanych kadrów (to nie “bitewniak” albo seria, która ma nas urzekać przede wszystkim kunsztem rysowników tudzież animatorów), to mnie to w pełni satysfakcjonuje. "Space Brothers" jest serią, którą będę wspominał przez lata i szczerze polecał każdemu. Czekam na drugi sezon!
Pierwotnie opublikowano na Zwykły chłopak piszący o popkulturze, polityce, anime, serialach, ksiażkach i wszystkim innym, co go zainteresuje.. Blog na Steem napędzany przez dBlog.