O autorze trylogii sensacyjno-politycznej "Sejf", Tomaszu Sekielskim zrobiło się ostatnio szczególnie głośno za sprawą filmu "Nie mów nikomu", który jest szeroko komentowany na różne sposoby, przez polityków i zwykłych obywateli. Ostatnie parę tygodni spędziłem słuchając trzy książki pod rząd w interpretacji autora, w chwili premiery dokumentu miałem już lekki przesyt jego twórczości, jednak zdecydowałem się obejrzeć, niech za komentarz posłuży cytat z książki współautora dokumentu:
Nic nie sprzedaje się lepiej w telewizji tak dobrze jak wielka tragedia. To jedno z 10 przykazań telewizyjnych wydawców.
Wracając do trylogii "Sejf", pierwszy z tomów był debiutem literackim Sekielskiego w 2012 roku, pamiętam, że czytałem ją po raz pierwszy kilka tygodni po premierze, wtedy i teraz powieść podobała mi się bardzo. Była to jedna z pierwszych rodzimych powieści political-fiction, której akcję autor umiejscowił w 2007 roku.
W podlaskiej wiosce Koterka znalezione zostają zwłoki mężczyzny "bez twarzy", miejsce zabezpiecza miejscowa policja z inspektorem Darskim na czele, przypadkowo trafia tam dziennikarz śledczy Artur Solski ze swoim operatorem, jednak chwilę po nich na miejscu zjawiają się agenci wywiadu dowodzeni przez pułkownika Wyrwickiego i generała Petkiewicza, pod pozorem bezpieczeństwa narodowego przejmują sprawę od policjantów. Dziennikarzowi udaje się nagrać ukrytą kamerą materiał z miejsca znalezienia zwłok, jednak jeszcze tego samego wieczoru kamery, dyski pamięci i komputery zostają skradzione z ich pokoi hotelowych. Następnego dnia inspektor Darski otrzymuje ostrzeżenie od swoich przełożonych, żeby zapomniał o całej sprawie, Solski natomiast po kłótni z przełożonym zostaje wywalony z pracy. W tym samym czasie z Iraku dochodzą niepokojące wieści, najpierw w wyniku eksplozji w magazynie ginie kpt. Kaliski, a kilka dni później ma miejsce udany zamach na polskiego ambasadora w Iraku. Czytelnik zagłębiając się w lekturze nie otrzymuje jednego konkretnego wątku, jest ich kilka, jednak z każdym kolejnym rozdziałem odkrywane jest więcej puzzli i powoli zarysowuje się ogólny szkic tego co autor przygotował dla czytelników.
Z pozoru, trup w Koterce, śmierć oficera i zamach na ambasadora nie mają ze sobą nic wspólnego, ale to tylko pozory, Solski z Darskim rozpoczynają prywatne śledztwo, którego wyniki doprowadzą ich do niewiarygodnego odkrycia. Okazuje się, że za wszystkie te sprawy odpowiada najtajniejsza sekcja polskiego wywiadu, o istnieniu, której wiedzą tylko najważniejsze osoby w państwie. "Sekcja Pierwsza" podlega wyłącznie Premierowi, a jej działanie nie jest regulowane, żadnymi przepisami, najczęściej działają w szarej strefie lub wręcz łamią prawo, wszystko w imię dobra ojczyzny. Prawda jest jednak jeszcze bardziej okrutna, gdyż "sekcja pierwsza" powstała po to, żeby chronić "sekcję pierwszą" i można się utwierdzić w tym przekonaniu czytając kolejne części trylogii. Nie chcę psuć zabawy w czasie lektury, więc skupiłem się na zarysie fabuły pierwszej części trylogii.
Lektura powieści Sekielskiego wciąga czytelnika w skomplikowany świat polityki, wywiadu, tzw. walki buldogów pod dywanem, wrogiem są nie tylko Rosjanie, chociaż od drugiego tomu pojawia się motyw "Kruka" rosyjskiego agenta ukrytego, gdzieś na najwyższych szczeblach władzy. Fabuła trylogi jest fikcją, ale bardzo realną, przeraża, że na co dzień dostrzegamy tylko wierzchołek góry lodowej. Bo ile z prawdziwych afer wychodzi na światło dzienne? Światem bowiem rządzi polityka i pieniądze – w jakiej kolejności? A któż to wie.
tom 1 - Sejf
data wydania: 6 listopada 2012
ISBN: 9788375109443
liczba stron: 344
tom 2 - Obraz kontrolny
data wydania: 22 października 2013
ISBN: 9788378184294
liczba stron: 376
tom 3 - Gniazdo kruka
data wydania: 21 października 2014
ISBN: 9788378185789
liczba stron: 328
kategoria: thriller, sensacja, kryminał
język: polski
Reasumując, powieść jako całość bardzo dobra, napisana prostym, męskim językiem, można się tylko przyczepić do powtórzeń które się nasilają z każdym kolejnym tomem, autor próbował stworzyć trzy niezależne powieści, dlatego też w drugim i trzecim tomie wraca do wcześniejszych wydarzeń. Może ktoś, kto sięgnął tylko po jeden z tomów tego nie zauważy, ale dla czytelnika, który czyta wszystkie tomy po kolei jest to trochę denerwujące.
Fragmenty książki słuchałem w czasie jazdy samochodem, razem z żoną i córką, one zwróciły uwagę na bardzo szczegółowe opisy potraw i posiłków jakie spożywają bohaterowie powieści Tomasza Sekielskiego, myślę, że w tej dziedzinie mógłby rywalizować jedynie z Robertem Makłowiczem. Poniższy cytat jest mało wyszukany, ale w książce jest wiele opisów staropolskich dań:
...co robić człowiek z głodu to i kawior do gęby weźmie...
W cyklu "Ostatnio przeczytałem" chciałbym się dzielić z wami refleksjami na temat przeczytanych (lub odsłuchanych) książek. Kryminały i powieści sensacyjne są mi zdecydowanie najbliższe, ale często sięgam po political fiction albo książki dokumentalne, biogramy czy wspomnienia.
Zapraszam do lektury. Jeżeli, ktoś już czytał zapraszam do komentowania.
Pierwotnie opublikowano na LesioPM. Blog na Steem napędzany przez DBLOG.