"စိတ်မကောင်းသောအစားတလုတ်"ဟု၍ အခုခေတ် သရောသော စကားလုံးလေးတစ်လုံးကို အသုံးပြုထားပါတယ်။"စိတ်မကောင်းသောအစားတလုတ်"ဟုခေါင်းစဉ်တတ်၍ ဖြစ်ရပ်မှန်တစ်ခု ပြောပြချင်ပါတယ်။
ဒီဖြစ်ရပ်မှန်လေးထဲမှာ ဆက်ပိုင်ဆိုတဲ့ ကောင်းလေးတစ်ယောက်ဟာ သူ့အားကစားကွင်းမှာ သွားလေ့ကျင်မို့ဆိုပြီ ထွက်လာခဲ့တယ်။
ရာသီဥတုကလည်း မိုးရာသီလေ အဲချိန်မှာ မိုးတွေကရွာပြီ မြက်ခင်းလေးတွေကလည်း ရေစိုးထားတော့ စိမ်းလန်းပြီလှပနေရော။
သူက ထီးလေးကိုဖွင့်ကာ အားကစားပစ္စညး်ယူပြီ လမ်းလျှောက်လာခဲ့တယ်။အားကစား Trainingကွင်းနားလည်းရောက်ရော သူက မှိုတချိူ့ကို သူကတွေ့ခဲ့ပြီ မြက်ကြားလေးတွေထဲမှာ ပေါက်နေတော့ သူက မြက်ကြားမှိုဆိုပြီ နှုတ်ကာ အိမ်မှာချက်စားမယ်လုပ်တယ်။(မှတ်ချက် မြက်ကြားမှိုကစားလို့ရပြီ တချိူ မှိုများတွေ အဆိပ်ရှိတတ်သည်။)
ဒီလို့နဲ့ အာကစားကွင်းနားက သူငယ်ချင်းကမြင်ပြီ
"ဟေ့ဟျောင် မင်းဘာတွေနှုတ်နေတာလဲကွ"ဟုမေးလိုက်တယ်။သူက "မြက်ကြားမှိုတွေ နှုတ်နေတာ အိမ်ပြန်ရောက်ရင် ကန်ဇွန်ရွက်နဲ့ ချက်စားမယ်လေကွာ"ဟု သူ့သူငယ်ချင်းကိုပြောတယ်။သူ့သူငယ်ချင်းကလည်း "အတူတူစားကြတာပေါ့ကွာ"ဆိုပြီ အတူတူနှုတ်ကြတယ်။
အိမ်ပြန်ရောက်တော့ သူ့သူငယ်ချင်းနောက်ထပ် ၆ယောက်နဲ့အတူတူ ချက်ကာ အတူတူစားကြတယ်။
နောက်နှစ်လောက်ကြာသောအခါမှာ သူတို့ စားလိုက်တဲ့ အစားတလုတ်က သူတို့ ၇ယောက်ကို တက္ခပေးပါတော့တယ်။သူနှုတ်ခဲ့တဲ့ မှိုတွေဟာ မြက်ကြားမှိုမဟုတ်ဘဲ အဆိပ်ရှိတဲ့ မှိုတွေဖြစ်နေတယ်။
အဲလို့နက် သူတို့ သိရတဲ့အချိန်မှာ သူတို့ရဲ့ အစားတလုတ်က သူတို့ကို ရစ်ခွေနေတယ်။မှိုရဲ့အဆိပ်ဟာ အထပ်လျံအောက်လျော့ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့ အကုန်လုံး သေလူးနီးပါး အထပ်လျံအောက်လျော့ဖြစ်ခဲ့တယ်။
အဲဒကြောင့် ရှေးလူကြီးတွေက "မသွားမတော် တလမ် ၊ မစားမတော် တလုတ်"ဆိုပြီ စကားပုံတွေပြောခဲ့ကြတာပါ။အစားစားသောအခါတွေ ကိုယ်စားမယ့် အစားစားကို ကိုယ်တကယ်သေသေချာချာစစ်ဆေးသင့်ပြီ ပြောကြားချင်ပါတယ်။
ရေးသူ-မောင်အေးမင်းအောင်