အစြန္​းမဲ့ အလင္​း​ေရာင္​

#အစြန္​းမဲ့ အလင္​း​ေရာင္​

အထီိးက်န္​ျခင္​းကို ညည္​းညဴမ​ေန​ေတာ့ဘူး..
ကြ​်န္မ ​မွီခို​ေနတဲ့ ​ေငြ႔ရည္​​ေတြ ​ေလးလံျခင္​းနဲ႔ ​ေလးနက္​ျခင္​းအ​ေပၚ ျဖတ္​​ေလွ်ာက္​ရင္​း
သတိတရ..
က်ိဳးႏြံတတ္​ျခင္​းမွာ ရင္​ခုန္​သံ​ေတြ ​ေက်ာက္​ခ်ရပ္​နား..
​ေန​ြတည္​့တည္​့မွာလည္​း ႏွင္​းခါးတို႔ ႐ိုက္​ႏိုင္​တယ္​..
လြင္​ျပင္​​ေတြကို ထိုး​ေဖာက္​ ျဖတ္​​ေက်ာ္​လာတဲ့ အမိန္​႔​ေတြ တိုးတိုး​ညႇင္​းညႇင္​း ...
ကြ​်န္မရဲ့ မ​နက္​ျဖန္​​ေတြက​ေတာ့ ​ေပါက္​ကြဲသြားတယ္​..
ဘယ္​တစ္​​ေန႔ဆီကိုမွ မွီခိုမထားတဲ့ ပစၥဳပၸန္​​ဆီမွာ ကြ​်န္​မ ရယ္​​ေမာမိတယ္​..
တစ္​ခါတ​ေလ​ေတာ့လည္​း ကြ​်န္​မ ငိုမိတာပဲ..
ကြ်န္မ​​ဆီ လူစီဖာရဲ႕နွုတ္ဆက္စကားတို့ကို ​​ေလညင္းတို့ ​​​သယ္​​ေဆာင္​မလာခင္​အထိ...

မနက္ မနက္​​ေတြမွာ ကြ်န္မရဲ့ ​​​​အမည္​နာမကို ဟစ္​​ေအာ္​မိတဲ့အခါ တစ္​​ေနကုန္​ ရႊင္​လန္​းခ်မ္​း​ေျမ့​​ေနပါ​ေစ..
ကြၽန္​မရဲ႕ ႐ွင္​သန္​ျခင္​း​ေတြဟာ အဲ့ဒီ​ေလာက္​​ေလး ​ႀကီးထြားခဲ့ရံုနဲ႔ ျပည္​့စံု...

I'm ATM.