*** ကမၻာပ်က္ထဲမွ ကႀကိဳးမ်ား ***
ကြၽန္မရဲ႕ ဒီဇင္ဘာေတြကို ခိုးယူသြားတဲ့ အဲ့ဒီ သက္တန္႔ေတြကို သိပ္အံ့ျသတယ္..။
တိမ္တို႔ငိုမွ ေျမျပင္ဆီကိုပစ္ေပါက္ခြင့္ရဲ႕ တလင္းတစ္ခုမွာ စစ္ခင္းေနၾကတတ္ၾကတဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ကြၽန္မ ေငးေမာခ်င္တယ္..။
ဒိုင္ယာရီတစ္ဖြဖြ နာျပေနရဲ႕နဲ႔ ရယ္သံေျခာက္ေျခာက္က ေလာကႀကီးထဲ အေရာက္ဆြဲေခၚႏိုင္ခဲ့တယ္..။
ေပါမ်ားလြန္းတဲ့အရာေတြၾကားမွာ ႐ွားပါးတဲ့ အရာေတြကို ႐ွာေဖြရလြန္းေတာ့လည္း မူးေနာက္ေနာက္.....။
အေသာမသတ္ႏိုင္တဲ့ လြင္ျပင္ထဲမွာ ကဆုန္ေပါက္ေနတဲ့ ျမင္း႐ိုင္းလို ခံစားခ်က္တို႔ ေလလႊင့္ေနတတ္ၾကတယ္..။
ေလွာင္ပိတ္ထားမွ ႀကီးထြားလာတတ္တဲ့ အတၱက မာေက်ာေက်ာအထီးက်န္ျခင္းကိုပါ ေပါက္ဖြားလာေစခဲ့တယ္...။
အမွန္ကို သိခ်င္သူရဲ႕အမွားက ဟာသတစ္ပုုဒ္အျဖစ္ ခပ္ခါးခါးစီးဆင္းသြားတယ္..။ ( ကြၽန္မ ႏွလံုးသားက ိုခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ျဖတ္သန္းလို႔..။)
ေဝး....လႊင့္ေနတဲ့ ေကာင္းကင္မွာ တိမ္တိုက္ေတြကို ျခံရံလို႔ ...ခပ္ေဝးေဝးမွာ သီးသန္႔ဆန္ခ်င္တယ္..။တခါတေလ..ပါ...။
႐ူးသြပ္ရတာကို ႀကိဳက္မိတဲ့အခါ ထူးဆန္းအံ့ျသျခင္းတို႔ ျပည့္ႏွက္ေနတတ္တဲ့ မ်က္ဝန္းေတြဆီက ကြၽန္မ လက္ေဆာင္ရတတ္တယ္..။ စိတ္သတ္လက္နက္ စကားလံုးမ်ား..။
အေတြးပ်က္တို႔ အခန္းဖြဲ႔ထားတဲ့ အဲ့ဒီရာသီထဲမွာ ကြၽန္မ အတြက္ အျမဲတမ္း ဒီဇင္ဘာ...။
I'm ATM. ![image](