Poem

အလင္​း​ေရာင္​ကို ႐ိႈက္​ႏိုးၿပီး တိတ္​တခိုး မိုး​ေစြခဲ့တယ္​...
စည္​​ေတာ္ျဖစ္​့မယ္​့ သစ္​လံုးႀကီးကို မွီလို႔ ခိုး​ေၾကာင္​ ခိုးဝွက္​​ေတြအ​ေၾကာင္​း စကား​ေကာင္​းရတာ​ေတာ့ ဘယ္​​ေကာင္​းပါ့မလဲ...
လက္​ခုပ္​တီးတိုင္​း ​ေကြး​ေန​ေအာင္​ ကျဖစ္​ခဲ့တဲ့ ဘံု​ေျမႇာက္​ရာမွာ ကိုယ္​့အပါးက ရယ္​သံ​ေတြက ခ်စ္​လို႔ ျဖစ္​တည္​မႈလို႔ သတ္​မွတ္​မိ​ေသး...
အ​မွိန္​ဆံုးအ​ေရာင္​ကို အလင္​းနဲ႔တိုက္​ အရိပ္​ဆိုက္​ရာအရပ္​မွာ နားခိုရင္​း စကားအက္​အက္​​ေတြကို ၾကဲပက္​ပစ္​ခဲ့တဲ့ ည​ေနမွာ သန္​​းေခါင္​ယံဟာ တ​ေစၦ​ေအာ္​သံ​ေတြနဲ႔ ျမဴးလို႔ ထူးလို႔...

I'm ATM.
Photo crd.