ေမၿမိဳ႕ မွ ႀကိဳပါတယ္ နင့္နဲပက္သက္လာရင္ ငါ့မွာဘာမွမရွိတဲ့ ငါ့ဆီမွာရွားရွားပါးပါး ပိုင္ဆိုင္တာဆိုလို့ နင့္ေပးခဲ့တဲ့ အလြမ္းေတြပဲရွိတာပါ ခ်စ္သူရယ္.... ကားေပၚကအဆင္းမနက္ေဝလီေဝလင္းအခ်ိန္ေလးရန္ကုန္ေျမကိုေျခခ်မိၿပီဆိုတဲ့အေတြးေၾကာင့္ၾကက္သိးပါထမိတယ္. ေအာင္မဂၤလာကားကြင္းထဲမွာေယာင္ခ်ာခ်ာနဲ႔အညာသားက်ေနာ္ (အညာသားဆိုတာနဲ႔ျမန္မာေပါကားေတြထဲကလို ထန္းေကာက္ဖာႀကီးထမ္းၿပီး ပုဆိုးအကြက္ေၾကာင္က်ားက်ားႀကီးဝတ္ၿပီးအူေၾကာင္ေၾကာင္ပုံစံလို႔မထင္လိုက္နဲ႔ ဘြတ္နဲ႔ရြတ္နဲ႔စတိုင္မလိုင္ႏိူ႔ဆီသၾကားေထာပတ္အစုံပဲ) သမားေတြအလုအယက္ကို ခရီးသည္ေခၚေနၾကတာကလည္းေၾကာက္စရာပဲ မသိရင္ရန္ျဖစ္ေနသလားမွတ္ရတယ္ အသံၾကားလို႔လွည့္ၾကည့္ေတာ့တကၠစီသမားေတ်ာက္!တကၠစီေခၚမွာလားေညးလာတက္! ေသာက္က်ိဳးနည္း အလကားပို႔မယ့္အတိုင္းအတင္းဆြဲေတာ့တာပဲ!ဘယ္သြားမွာလဲ ေညး! ေတာသားလို႔အထင္ခံရမွာဆိုးလို႔အလြတ္က်က္ထား တဲ့လိပ္စာကိုနန္းစေတာ့ေျပာခ်လိုက္တယ္.. အယ္လယ္ ဘီးၾကဲနဲနဲေတာ့႐ွိန္သြားပုံရတယ္ ဆြဲထားတဲ့လက္ကိုလႊတ္ေပးလိုက္တယ္! အာဆိုေညးသြားရမွာၿမိိဳ ့ထဲဘက္ေဝးတယ္ကြ! ေတာ္ကီကထည့္ေနၿပီသိတယ္ေလအညာသား ေသာက္ခ်ဥ္မွမဟုတ္တာလာၿပီးဂ်င္းေတာ့မထည့္နဲ႔!က်ေနာ္ သြားေနၾကပါအရမ္းမေဝးပါဘူး! တကယ္ကဘယ္နားမွာကိုမသိတာရမ္းရြီးရတာပဲ!ေညးသြားေနၾကေစ်းေျပာၾကည့္ကြာ! အဲ့ဒါမွကိစၥပဲ ေစ်းမေျပာနဲ႔တကၠစိဆိုတာေတာင္ အခုမွစီးဘူးမွာ!အကိုဘယ္ေစ်းနဲ႔ပို႔မလဲေျပာၾကည့္ဗ်ာ! ၁ေသာင္း၂ေထာင္ေညး! လခြမ္း မုံရြာကရန္ကုန္လာတာေတာင္ ကားခ၁ေသာင္း၂ေထာင္၅ရာပဲ႐ွိတယ္ အာ့မွာစေတြ႔တာပဲေလ...။ ဘ၀က အေမေမြးထဲအခ်ိန္ကစလို့ ဒုကၡနဲ့စတင္လာတာ. ရွင္သန္ျခင္းအလင္းေရာင္ေတြ အေမကထြန္းညိွေပးေတာ့ ေလာကဓံအပူမီးကို ခံနိုင္ရည္ရိွေစဖို့. အေဖကလမ္းညြန္ေပးတယ္။ ဘ၀ကပါးပါးေလးပါပဲ. ဒုကၡဆိုတာ ပ်ားရည္လ်က္ေနသလိုပါပဲ. စားပါမ်ားေတာ့အီလာတာေပါ့ ပါးပါးေလးပါပဲ ေလာကဓံရွစ္ပါးကသမီးအတြက္ ပါးပါးေလးပါပဲ အေမနဲ့အေဖေရ. ေက်းဇူးပါ အရံူးမေပးတက္တဲ့ ေမြးလာေပးလို႔ အလုပ္နဲ႔ပတ္သက္ရင္လႊာ ဘယ္ေတာ့မွမပင္ပန္းပါဘူး
ခဏေနရင္ဒီေႏြရာသီမွာထုတ္မဲ႔အဝတ္စားေတြကိုပံုစံျပမဲ႔သူနဲ႔သြားေတြ႔ရအံုးမယ္မၾကာခင္ေႏြရာသီေရာက္ေတာ့မွာဆိုေတာ့
ေပါ့ေပါ့ပါးပါးျဖစ္မဲ႔အဝတ္စားေတြကိုပဲထုတ္ခိုင္းတာအဆင္ေျပလိမ့္မယ္ အန္ကယ္ဦးေအာင္ျမတ္ကလဲသူ႔ကုမၼဏီမွာအဲ႔လိုအဝတ္စားေတြထုတ္မယ္လို႔မန္ေနဂ်ာကေျပာတယ္။
