အဝတ္စင္ေပၚမွအဝတ္အစားမ်ားကေအာက္သုိ့ ့ဖရိုဖရဲ ျပဳတ္က်ကုန္ေတာ့သည္
"အမေလး ဘုရား ဘုရား "
ေဒၚျမတ္ႏိုးသူစီစဥ္ထားသည္မ်ားဝရုန္းသုန္းကားျဖစ္ကုန္၍ ရင္ဘတ္ကုိဖိကာမ်က္လံုးျပဴးမ်က္ဆံျပဴးန့ဲျကည့္ေနေလေတာ့သည္
"ပ်ိဳ ဳ မဒီ ဒါဘယ္လုိျဖစ္ရတာလဲ"
ရုတ္တရက္မို့ပ်ိ ဳမဒီ ဘာေျပာလုိ့ေျပာရမွန္းမသိေပ။
"ဟုိ ဟုိေလ"
ပ်ိ ဳမဒီတစ္ေယာက္အထစ္ထစ္အေငါ့ေငါ့ ျဖစ္ေနစဥ္ ျဖဴ ျဖဴ ကဝင္ေျပာေလေတာ့သည္
"ပ်္ိဳ ဳမဒီကေလ အ့ဲအဝတ္အစားေတြကုိဝတ္ခ်င္လုိ့တ့ဲ "
"ျဖဴ ကမလုပ္ပါန့ဲ ဒါကေမာ္ဒယ္ေတြဝတ္မယ့္အဝတ္အစားေတြလုိ့ေျပာပါတယ္"
"အ့ဲဒါကုိပ်ိ ဳမဒီကနားမေထာင္ပဲ ဝတ္တာပါအန္တီျမတ္
့ျဖဴ ျဖဴစကားေတြကုိနားေထာင္ျပီးေဒၚျမတ္ႏိုး ရင္ထဲမွာ လွပ္လွပ္ လွပ္လွပ္ျဖစ္လာေတာ့သည္
ပ်ိ ဳမဒီလဲ အ့ံျသေသာမ်က္ဝန္းေတြန့ဲျကည့္ေနမိသည္ သူမဒီလုိေတြလုပ္ဖို့ ျဖဴျဖဴကုိယ္တိုင္ပဲတိုက္တြန္းခ့ဲသည္မဟုတ္လား
အခုေတာ့သူမကေခါင္းေရွာင္သြားသည္
"ေျသာ္ သူကအလုပ္ရွင္နဲ႕အလုပ္သမားဆိုေတာ့အဆူခံရမွာစုိးလုိ့ေနမွာပါ"
ပ်ိ ဳမဒီ ျဖဴျဖဴကုိနားလည္ေပးျပီး သူမပဲဝန္ခံဖို့ဆုံးျဖတ္လုိက္သည္
"ဟုတ္လားပ်ိ ဳ"
"ဟုတ္ပါတယ္ျကီးျကီး"
ပ်ိ ဳမဒီရဲ႕ဝန္ခံစကားေျကာင့္ ေဒၚျမတ္ႏိုးဟန္ပင္မေဆာင္ႏိုင္ အရုပ္ျကုိးပ်က္လဲက်သတိလစ္သြားေတာ့သည္
ပိုးပုဝါျကိတ္ျပီးျပံဳးလုိက္မိသည္ ျဖဴျဖဴ ကေတာ့ ဘယ္သူမွမျမင္ေအာင္ ပိုးပုဝါကုိလက္မေထာင္ျပသည္
ပုိးပုဝါလဲ ေခါင္းျငိမ့္ျပျပီး စုိးရိမ္တျကီးပုံစံန့ဲဟန္ေဆာင္ေနေတာ့သည္
"အန္တီျမတ္ ဒုကၡပါပဲ"
ပုိးပုဝါ ပ်ိ ဳမဒီအနားသုိ့ေလ်ွာက္သြားေလသည္ ျပီးလ်ွင္မေျပာမဆိုန့ဲ ပ်ိ ဳမဒီရဲ႕ပါးကုိရိုက္ပစ္လုိက္သည္
"ျဖန္း"
ပါးတစ္ဖက္ပူထူသြားသည္ ေဒါသႏွင့္ပ်ိ ဳမဒီလက္ရြယ္လုိက္မိသည္
"ဘာေတြျဖစ္ေနျကတာလဲ"
ေနတံခြန္ေရာက္လာေလေတာ့သည္
"ေမာင္"
"ဟင္အန္တီျမတ္ဘာျဖစ္တာလဲ"
"သူေလေမာ္ဒယ္ေတြဝတ္မယ့္အက်ီ ၤေတြကုိယူဝတ္ေနတာ အ့ဲဒါကုိ အန္တီျမတ္ေတြ႕သြားျပီးအခုလုိသတိလစ္သြားတာေပ့ါ"
ေနတံခြန္ ပ်ိ ဳမဒီကုိလွည့္ျကည့္လုိက္စဥ္ ေအာက္ကစပို့ရွပ္အျဖဴေလးေပၚမွာအေပၚက ျကုိးေလးေတြန့ဲ ဂါဝန္ဖားဖားျကီးကကုိ့ယုိ့ကားယား
ပ်ိ ဳမဒီအရင္ကဒီေလာက္မလွခ်င္ပါ အခုဘာေျကာင့္ ဒီလုိေတြျဖစ္ေနတာလဲ
ေကာင္းကင္ကုိျကုိက္ေနျပီလား ေကာင္းကင္ေျကာင့္ပ်ိဳ ဳမဒီအခုလုိလွခ်င္စိတ္ေတြ ဝင္လာခ့ဲတာလား
အေတြးေတြကရင္ဘတ္ကုိပူေလာင္ေစသည္ ထို့ေျကာင့္ေဒါသေတြကျဖစ္လာေတာ့သည္
"အဟင့္ ဟင့္"
"ေမာင္ရယ္ ဝါကေလ သူ့ကုိအခုလုိေတြမလုပ္ဖို့ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ေျပာခ့ဲတာကုိ"
"သူကဝါ့ကုိပါးရိုက္ဖို့ ရြယ္တယ္ အရမ္းဝမ္းနည္းတာပဲ"
ေျပာရင္းန့ဲ႕ပိုးပုဝါမ်က္ရည္ေတြကစီးျကလာသည္
အေတြးစိတ္ကူးထဲမွာေတာ့ေနတံခြန္မ်က္ႏွာကေဒါသေတြကုိျကည့္ျပီး ေပ်ာ္ရႊင္ျကည္ႏူးေနမိသည္
ေနတံခြန္ပ်ိ ဳမဒီအနားသုိ့ေလ်ာက္သြားျပီး လက္တစ္ဖက္ကုိခပ္ျကမ္းျကမ္း ေဆာင့္ဆြဲပစ္လုိက္သည္
ညေနပိုင္းမွာေတာ႔ "သူ႔"ကို ေတြ႔ဖို႔
"သူ" ေနထိုင္တဲ႔ ရြာေလးကို
ကြၽန္ေတာ္ အေရာက္သြားခဲ႔တယ္
"သူ႔"ကို အရမ္းလြမ္း အရမ္းသတိရေနလို႔ထင္တယ္
အဲဒီေန႔ ညေနက "သူ႔"အလွေတြဟာ
ကြၽန္ေတာ္ လွတယ္လို႔ ေျပာခဲ႔ဖူးတဲ႔
မိန္းကေလးအလွေတြေတာင္ "သူ႔"အျပံဳးတစ္ပြင္႔နဲ႔တင္
အ႐ႈံးေပးရကုန္ေတာ႔တယ္……
"သူ" ကြၽန္ေတာ္ကို ဖုန္းေလးကိုင္ၿပီး
ရပ္ေစာင္႔ေနတဲ႔ "သူ႔"ပံုစံေလးက
ညေနခင္း အလွေတြနဲ႔ ေပါင္းစည္းလိုက္ေတာ႔
ကြၽန္ေတာ္ ႏွလံုးသားထဲမွာ ဒီတသက္မေမ႔ႏိုင္တဲ႔
"ပန္းခ်ီ"တစ္ခ်ပ္အျဖစ္ ေရးထိုးထားခဲ႔မိတယ္……
၂၈ရက္ေန႔မွာေတာ႔ "သူ"ကြၽန္ေတာ္နဲ႔ သြားမယ္လို႔
စကားလံုးေတြ ကြ်ံထားခဲ႔ေပမဲ႔လည္း
ကြၽန္ေတာ္ သြားေရာက္ ေခၚခ်ိန္မွာ "သူ"က
ကြၽန္ေတာ္ထက္အရင္ သြားနင့္ခဲ႔တယ္ေလ
ပြဲကို ေရာက္ခ်ိန္ ကြၽန္ေတာ္ ဖုန္းေတြ
အႀကိမ္ေရမ်ားစြာ ေခၚခဲ႔ေပမဲ႔လည္း
"သူ႔"ရဲ႕ဖုန္းနံပတ္ေလးက ဧရိယာျပင္ပနဲ႔
စက္ပိတ္ထားသည္လို႔တာ အဆံုးသတ္ေနခဲ႔တယ္…
အဲဒီေန႔က သူငယ္ခ်င္းေတြ အေရွ႕မွာ
ခ်စ္ေရးဆိုမယ္လို႔ စိတ္ကူးခဲ႔ေပမဲ႔
တိမ္ထုတစ္ခု ေလမွာ တစ္စစီ လႊင့္ေမ်ာေနသလို
ကြၽန္ေတာ္ စိတ္ကူးေတြက အခ်ိန္ေတြေအာက္မွာ
တျဖည္းျဖည္း လႊင္႔ေပ်ာက္ကုန္တယ္……
အရမ္းကိုဝမ္းနည္းနာက်င္ေနလို႔ လက္ရွိအခ်ိန္ကို
ခဏတာ ေမ႔ဖို႔ ယမကာနဲ႔ေျဖေဖ်ာက္ၾကည္႔ေပမဲ႔
အသိတရားေတြကို ဒီအခ်ိန္မွာလည္း အေတြးေတြက
ထပ္မံအႏိုင္ရသြားခဲ႔ရျပန္တယ္……
တကယ္ဆိုရင္ေလ "သူ႔"လုပ္ရပ္ေတြက
ကြၽန္ေတာ္႔အတြက္ နာက်င္စရာေတြပါပဲ
ဒါေပမဲ့ေလ ကြၽန္ေတာ္မနာၾကည္းခဲ႔မိဘူး
ေနာက္ေန႔ ေန႔လည္"၁"နာရီမွာ
"သူ"ကို ဖုန္းေခၚခဲ႔တယ္ ဘာလို႔
ကြၽန္ေတာ္ကို မေစာင္႔ဒါလည္းလို႔ေမးခဲ႔ေပမဲ႔လည္း
"သူ႔"ေျဖရွင္းခ်က္ေတြေအာက္မွာ
ကြၽန္ေတာ႔္ ႏွလံုးသားေတြ
အႀကိမ္ႀကိမ္ ၿပိဳလဲခဲ႔ရျပန္တယ္……
"ျဖဴျဖဴေရအန္တၤီျမတ္ကုိေဆးဗူးေလးအဝတ္အစားလဲခန္းထဲမွာသြားယူေပးပါဥၤီးကြယ္"
ေဒၚျမတ္ႏိုး ျဖဴျဖဴကုိခ္ိုင္းလုိက္သည္
ျဖဴျဖဴက ပိုးပုဝါအနားကလုံးဝမခြာခ်င္ေပ
"ပ်ိ ဳ "
ပ်္ိဳ ဳမဒီလွည့္ျကည့္လုိက္သည္
"အန္တီျမတ္က ေဆးဗူးသြားယူေပးပါလားတ့ဲ နင္သြားယူေပးလုိက္"
"ဟြန့္ သူမ်ားအိမ္မွာအလကားေနလုိ့ဘယ္ရမလဲ ခိုင္းပစ္လုိက္မယ္"
ပ်ိ ဳမဒီစိတ္ထဲ တင္းခနဲ ျဖစ္သြားသည္ တမင္ခိုင္းမွန္းသိေပမယ့္ ကုိယ္က လဲမတြက္ကပ္တတ္သူဆုိေတာ့ ဒီကိစၥေလာက္နဲ႕မေျပာေနေတာ့
ပ်ိ ဳမဒီ ေဆးဗူးယူေပးဖို့ အတြက္ ေမာ္ဒယ္ရိႈးေလ်ွာက္ရန္ျပင္ထားေသာစင္အေနာက္ အဝတ္လဲခန္းသုိ့ထြက္လာခ့ဲသည္
ျဖဴ ျဖဴ သူခိုင္းလုိက္ရသည့္အတြက္သေဘာက်ေနေလေတာ့သည္
ေခတ္သစ္ ပြဲျပင္ဆင္ေနခ်ိန္တြင္ေရာက္လာခ့ဲသည္
"ဟာ လာဗ်ာ ကုိေခတ္သစ္ အေတာ္ပဲ"
"မိတ္ဆက္ေပးရမယ္"
လူတစ္ေယာက္ကေရာက္လာျပီးေခၚလုိက္သည္ ေဒၚျမတ္ႏိုးလဲစင္ေပၚမွ ေအာက္သုိ့ဆင္းလာသည္
"မမျမတ္ လာပါဦးခင္ဗ်"
ေစာေစာကလူကေဒၚျမတ္ႏိုးအား လွမ္းေခၚလုိက္ေလေတာ့သည္
"ေျသာ္ လာပါျပီရွင့္"
"မမျမတ္ ဒါက ကုိေခတ္သစ္တ့ဲ ကုမၸဏီပိုင္ရွင္ပါဗ်ာ ဒီမူးယစ္ေဆးဝါးရန္ပုံေငြအတြက္ ေငြဆယ္သိန္းေတာင္လွဴ ထားတာေလ"
"ေျသာ္ဟုတ္က့ဲ ပါရွင္"
"ကုိေခတ္သစ္ ဒါက မျမတ္ႏိုးတ့ဲ ဒီပြဲကုိအဓိကစီစဥ္ေပးတ့ဲ ဥကၠဌေပါ့ ကုမၸဏိီပုိင္ရွင္ဦးသီဟေက်ာ္ရဲ႕ ဇနီးပါဗ်ာ"
"အာေတြ႔ရတာ ဝမ္းသာပါတယ္ဗ်ာ"
"ဟုတ္ကဲ႕ဝမ္းသာပါတယ္ အခုလုိလွဴတန္းေပးတ့ဲအတြက္လဲေက်းဇူးတင္ပါတယ္ရွင့္"
"အခုလုိငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္န့ဲ ေအာင္ျမင္တ့ဲလုပ္ငန္းရွင္ျကီးျဖစ္ေနတာဂုဏ္ယူပါတယ္ရွင္"
"က်ြန္မမွာလုပ္စရာေလးေတြရွိလုိ့ ခြင့္ျပဳပါဦးရွင့္"
"ေကာင္းပါျပီခင္ဗ်"
ေဒၚျမတ္ႏိုးထြက္သြားသည္ႏွင္ ေခတ္သစ္လဲသူ့ရဲ႕ တပည့္ေတြကုိအခ်က္ျပေနေတာ့သည္
မင္းေကာင္းကင္ လက္ထဲမွေဘာန္ပဲလ္ေလးကုိျကည့္ ျပီး
"ဒီတစ္ခါေတာ့ မင္းကုိအသုံးခ်ရေတာ့မယ္ ဟဲဟဲ"
မင္းေကာင္းပင္ေဘာန္ပဲလ္ေလးကုိထုတ္ျကည့္ျပီးအိတ္ထဲျပန္ထည့္ထားလုိက္သည္
ထိုစဥ္သူ့အေရွ႔တြင္ လူတစ္ေယာက္လွစ္ခနဲေျပးသြားေလေတာ့သည္
သူမသိမသာေလးအေနာက္မွလုိက္သြားသည္toileထဲသုိ့ဝင္သြားသည္ သူလဲလုိက္ဝင္သည္
မသိခ်င္ေဆာင္ျပီးမတ္တပ္ရပ္ေနသည္
ထိုလူျပန္ထြက္လာေတာ့သူလဲျပန္ထြက္လာေတာ့သည္
ဟုိလူကအေရွ ႔ကေနဟုိျကည့္ ဒီျကည့္န့ဲေျပးေလသည္
မင္းေကာင္းကင္အေနာက္မွေျပးလုိက္ေတာ့သည္
ထိုစဥ္
"အင့္"
မင္းေကာင္းကင္ရဲ႕အိတ္ကပ္ထဲကေဘာပန္လ္ေလးထြက္ျကသြားေတာ့သည္
မင္းေကာင္းကင္ကေတာ့မသိရွာေပ ဒီဆက္သြယ္ေရးစက္ေလးေပ်ာက္ရွသြားျခင္းဟာ
သူ႔ရဲ႕ျကမၼာဆိုး ဆိုတာကုိမသိရွာေပ
"ဟင္"
"sorryပါေနာ္"
ရုတ္တရက္သူ့ကုိအေရွ ႔မွေျပး၍ ဝင္တိုက္လုိက္သူက တက္သစ္စေမာ္ဒယ္ ျကယ္စင္လင္း
"ရတယ္"
သူအေရွ႕မွမ်က္ရည္ေတြႏွင့္ေျပးထြက္သြားေလသည္
မင္းေကာင္းကင္လက္ကုိလွမ္းဆြဲထားလုိက္သည္
"ဘယ္ကုိသြားမလုိ့လဲ ပြဲစေတာ့မယ္ေလ"
"ဟင့္အင္း ျကယ္စင္ခ်စ္သူစိတ္ဆိုးသြားလုိ့လု္က္ေခ်ာ့ရမွာကုိေကာင္းရဲ႕"
"'ဟာ နင္ကလည္းခ်စ္သူဘယ္အခ်ိန္ေခ်ာ့ေခ့်ာရပါတယ္ဟာ"
"ပြဲကအေရးျကိီးေနတာကုိ"
"ဟင့္အင္း ျကယ္စင္သြားမွရမွာကုိေကာင္းရဲ႕သူန့ဲဘယ္လုိမွမခြဲႏိုင္ဘူး"
"ေျပာမရလဲသြားေဟ့ သြား"
မင္းေကာင္းကင္လက္ေလ့်ာလုိက္ေတာ့သည္ မ်က္ႏွာကျပံဳးျဖီးျဖီး
"အင္း ငါ့မွာလဲအ့ဲလုိခ်စ္သူေလးတစ္ေယာက္ေလာက္ရွိရင္ေကာင္းမွာပဲ"
ေတြးေနရင္းပ်ိ ဳမဒီကုိသတိရသြားသည္
"ပ်ိ ဳကုိလုိက္ရွာဦးမွဘယ္ေတြေရာက္ေနပါလိမ့္"
ပ်ိဳ ဳမဒီေဆးဗူးကုိလွည့္ပတ္ရွာေနေတာ့သည္ ေဆးဗူးကရွာမေတြ႕ေပ
ထိုစဥ္ သူမအနားသုိ့ျဖဴျဖဴေရာက္လာသည္
"ပ်ိ ဳ"
ျဖဴျဖဴ ကုိပိုးပုဝါစည္းရံုးထား၍ ပိုးပုဝါခိုင္းတ့ဲအတိုင္းလုပ္ဖို့ ျဖဴျဖ ဴ ပ်ိ ဳမဒီအေျခအေနျကည့္၍ ေခၚလုိက္သည္
ပ်ိဳ ဳမဒီ ျဖဴျဖဴေခၚသံျကား၍ လွည့္ျကည့္လုိက္သည္
"မျဖဴ ေဆးဗူးက ရွာလုိ့မေတြ႔ဘူး"
"ဟုတ္တယ္ ငါမွားေျပာတာ အခုေပးျပီးျပီ"
"ပ်ိ ဳ ဒီအက်ီ ၤေလးေတြကအရမ္းလွတာပဲ ပ်ိ ဳန့ဲဆုိလုိက္မွာဝတ္ျကည့္ပါလားဟင္"
"ဟာ မဝတ္ခ်င္ဘူး ပ်ိ ဳအ့ဲဒါေတြမျကုိက္ဘူး"
"ဝတ္ျကည့္ပါဟာ နင္န့ဲဆိုလုိက္မွာငါျမင္ဖူးခ်င္လုိ့ပါေနာ္"
ပ်ိ ဳမဒီေခါင္းခါျပီးအတင္းျငင္းသည္ သူမထိုေမာ္ဒယ္ေတြ ဝတ္တ့ဲ အက်ီ ၤေတြမဝတ္ရဲ့ပါ"
သူမျကုိက္လဲ မျကုိက္ေပ။
"ပ်ိ ဳ ကလည္း ျဖဴ ကု္ိခင္ရင္ဝတ္ပါေနာ္ ေနာ္လုိ့"
မ်က္ႏွာငယ္ေလးန့ဲေျပာေနရွာေသာ ျဖဴျဖဴကုိအားနာသြားမိသည္
" ျပီးေယာ"
ျဖဴ ျဖဴ ခ်ိတ္စင္မွ ခ်ိတ္ထားေသာအလွဆုံးအက်ီ ၤတစ္ထည္ကုိယူလုိက္သည္
"ေရာ့ ဒါေလးဝတ္"
ပ်ိ ဳမဒီလွမ္းယူ၍ ဝတ္လုိက္သည္ ထုိျမင္ကြင္စကုိအကြယ္မွ ပုိးပုဝါေခ်ာင္းျကည့္ေနသည္
"ေရာ့ ဒီမွာေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ေလး"
"ဟင့္အင္း ငါအ့ဲဒါေတြမစၤီးတတ္ဘူး"
ျဖဴျဖဴ ယူလာေသာေဒါက္ျမင့္ဖိနပ္ေလးအျမင့္ကတစ္ထြာေက်ာ္ေကၽာ္ေလာက္ျမင့္သည္ ေအာက္ကအခ်ြန္က ခ်ြန္ညွိေနေလေတာ့သည္
"ပ်ိ ဳကလည္းဟာ စီးျကည့္ပါဟ"
ပ်ိ ဳမဒီယူ၍ မစီးတတ္စီးတတ္န့ဲ ယူစီးလုိက္သည္
သူမတစ္ျကိမ္တစ္ခါမွွ မဝတ္ဖူးေသာအက်ီ ၤဖိနပ္တို့ေျကာင့္လူကလမ္းေလ််ွာက္ေတာ့ကုိးယိုးကားယားျဖစ္ေနေတာ့သည္
ျဖဴ ျဖဴ ကျကည့္ျပီးရယ္ေနသည္ ပ်ိ ဳမဒီလဲ သူ့အျဖစ္ကုိသူျပန္ရယ္ခ်င္ေနမိသည္
ထိုစဥ္
ပိုးပုဝါ ေဒၚျမတ္ႏိုးကုိသြားေခၚလာျပၤီး အဝတ္အစားလဲခန္းသုိ့ေခၚလာခ့ဲသည္
"အန္တီျမတ္ ဝါ့ကုိေလအဝတ္အစားေလးလုိက္ျကည့္ေပးပါဦးဘာန့ဲလုိက္မလဲလုိ့"
"ေျသာ္ ဝါေလးကဘာန့ဲျဖစ္ျဖစ္လုိက္ပါတယ္ကြယ္"
"ဟင့္အင္း အန္တီျမတ္ပဲလုိက္ျပီးေရြးေပးပါေနာ္"
"ဝါေလးကေတာ့ကြယ္ ကေလးျကေနတာပဲ"
ေဒၚျမတ္ႏိုး ပုိးပုဝါကုိုျကည့္၍သေဘာက်စြာျပံဳးေနမိသည္
ပုိးပုဝါရဲ႕အျကံညဏ္ေတြကုိေတာ့မသိရွာေပ။
ပ်ိ ဳမဒီ တစ္ေယာက္ေဒါက္ဖိနပ္ျဖင့္ကုိးယုိးကားယားေလ်ွာက္ေနစဥ္ ေဒၚျမတ္ႏိုးတို့ေရာက္လာသည္
"ဟင္"
ရုတ္တရက္ ေဒၚျမတ္ႏိုးကုိျမင္၍ ျဖဴျဖဴ အဝတ္အစားတန္းေတြနားေျပးကပ္ေလေတာ့သည္။
"ဒါကဘယ္လုိျဖစ္ေနျကတာလဲ"
ေဒၚျမတ္ႏိုးကုိျမင္လုိက္ရ၍ ပ်ိဳ ဳမဒီလဲလန့္ျပီးမ်က္လုံးအဝိုင္းသားႏွင့္ျကည့္ေနမိသည္
ထိုအခ်ိန္တြင္ ျဖဴျဖဴ ပိုးပုဝါခိုင္းထားတ့ဲအတိုင္းအဝတ္စင္ကုိ လက္န့ဲတိုက္ခ်ပစ္လုိက္သည္။
