ဒီေန့ခရီးသြားေနတာ အခ်ိန္ကမရ ေပ။
Steemitမယ္ post တင္ခ်င္ေသးသည္။
သို့ေသာ္ ကားေမာင္းေနလို့ မအားေပ။ဧည့္သည္ ပါေတာ့ ဘာမွလွဳပ္မရေပ။
အခုေတာ့ တေယာက္တည္းျပန္လာျပီလုပ္လို့ရျပီ။
ပုပၸါးသို့ ခနဝင္လိုက္သည္။
အဘဘိုးမင္းေခါင္ ကို ဦးတိုက္ေပေတာ့သည္။
ေတာင္ေပါ္လည္း တက္ခဲ့ေလသည္။
အျမင္ရွဳခင္းေလး ေကာင္းေပသည္။
အားလံုးျကည့္ရဖို့ တင္လိုက္်ပသည္။
က်ေနာ္တက္ခဲ့တာက ပုပၸါးေတာင္ကလပ္ပါ။
အခုျမင္ရတာက ေတာင္မျကီး ျဖစ္ေလသည္။ ေတာင္မျကီးလည္း တက္လို့ရေပသည္။ Hotel မ်ား နားခိုဖို့ရွိေလေတာ့သည္။
ပိုက္ဆံရွိသူ အဆင္ေျပေလေတာ့သည္။
ေတာင္ေပါ္က ရွယ္ျမင္ေနရေပသည္။
ရွဳခင္းေတြ က ထာဝတည္ရွိေနေပသည္။
လာေရာက္သူမ်ား ဆင္းလိုက္ တက္လိုက္ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။
က်ေနာ္က အဘနန္းသို့သြားသည္။
ပဌာန္းဆက္ေတြမလို့ မသြားခ်င္လည္း အဘက ေခါ္ေလသည္။
ခ်မ္းသာေတာ့မည္ ။
အဘကို တမ္းတသည္။ သတိရသည္။ အဘကေတာ့ တေနရာမယ္ အလုပ္ေတြ လုပ္ေနေပဦးမည္။
က်ေနာ္ကေတာ့ အသက္ေမြးလုပ္ေနရတယ္။
မလုပ္လို့ကလည္း မရေသးျပီမို့ ဆက္လုပ္ေနရေပဦးမည္။
က်ေနာ္က ပုပၸါး သြားမွ အဆင္ေျပတာမလို့
မျကာမျကာသြားရေပသည္။ေအာင္ေျမက ေတာင္ေပါ္မယ္မလို့ ေတာင္ေပါ္တက္ကိုတက္ရေပရမည္။
