နံနက္ခင္းတိုင္းမွာ သူ႕ကိုျမင္ခ်င္တာ။
သူ့အသံကိုပဲ ၾကားခ်င္တာ။
တစ္ေယာက္နဲ႕တစ္ေယာက္ စရင္းေနာက္ရင္း ရယ္ေမာေနခဲ႕တာ။
အခ်စ္တခုေမြးဖြားရွင္သန္လာခဲ႔တာလား။
ကိုယ့္နွလံုးသားကိုမညာခ်င္ပါ။
ခံစားခ်က္ဆိုတာဖန္တီးယူလို႕ပါ။
အလိုလိုေနရင္းျဖစ္တည္လာတာပါ။
ျဖတ္မရတဲ႕ေနွာင္ဖြဲ႕ ၾကိဳးေပလား။
ဒါေပမယ့္လည္းဘဝကိုရုန္းကန္။
ခံစားခ်က္ကိုမ်ိဳသိပ္ကာျဖင့္။
ကိုယ့္ဒူးကိုယ့္ခ်ြန္ကိုယ့္ဘဝမွာ။
ဝမ္းေရးနွင့္တာဝန္ကကိုယ့္အတြက္အေရးၾကီးပါရဲ႕။
မနက္နွင့္ညစာအလ်င္မီေအာင္ၾကိဳးစားရင္းျဖင့္
ခ်စ္သူစကားျဖင့္ဘဝအေမာအနည္းငယ္ေတာ့ေျပေပ်ာက္ခဲ႕ျပီေလ။
အထီးက်န္ေျခာက္ေသြ႕ေႏြးေထြးမူွမရိွ
နိဂံုးခ်ုဳပ္အံ႕ဆဲဆဲသစ္တစ္ပင္ေတာ့
အခ်စ္ဆိုေသာေရတစ္ခုျဖင့္ရွင္သန္နိုးထလာခဲ႕ေလျပီ။
အိအိေဇာ္လင္းေရးသားသည္။
Credited image from www.pixabay.com