ဒီမနက္ အျပင္မသြားခင္
ကၽြန္မ အလွျပင္ေတာ့
“အပ်ဳိလည္း မဟုတ္ေတာ့ဘဲနဲ႔” လို႔
ကၽြန္မ အမ်ဳိးသားက ေစာင့္ရတာ
စိတ္မရွည္တဲ့ ေလသံနဲ႔ ေျပာပါတယ္။
အဲဒါနဲ႔ သူ႔ကို ကြၽန္မရဲ႕ ငယ္ဆရာ
ေျပာဖူးတဲ့ အေၾကာင္းေလးကို
ျပန္ေျပာျပမိတယ္။
ဇနီးသည္ လာလည္ပါသတဲ့။
အဲဒီမွာ ဆရာ့တပည့္က
သားနားၿပီး သူ႔ ဇနီးပံုစံက
ႏြမ္းလ်လို႔တဲ့ . .
႐ုပ္ရည္တင္မက
အ၀တ္အစားကလည္း ႏြမ္းဖတ္ဖတ္နဲ႔ေပါ့ . .
ခင္ပြန္းျဖစ္သူကိုလည္း ရွိန္ေနသလိုမ်ဳိး . .
ဆရာက တျခားစကားေတြ
ေျပာဆိုရင္းနဲ႔ သူ႔တပည့္ကို-
မင္းမိန္းမကို ဆင္ေပးလိုက္ဦး၊
ေပ်ာ္ေအာင္ ထားရမယ္၊
အ၀တ္အစား သားနားဖို႔ မလိုဘူး၊
သပ္ရပ္ဖို႔ လိုတယ္။
ေပ်ာ္ရႊင္ဖို႔ ေငြေၾကးအမ်ားႀကီး မလိုဘူး၊
သူ စိတ္ခ်မ္းသာေအာင္ ထားေပးဖို႔
လိုတယ္၊မင္းမိန္းမရဲ႕သန္႔ရွင္းတင့္တယ္
ရႊင္လန္းမႈက မင္းရဲ႕ ဂုဏ္သိကၡာပဲ . .
