"သကၠတႏွင့္ပါဠိဘာသာ"(၅)
ယင္းသို႔သာတၱ သဗ်ၪၨနဂုဏ္ႏွင့္ျပည့္စုံေသာေၾကာင့္ ဘုရားမုခပါဌ္ ပရိယတ္ကိုေစာင့္ေရွာက္နိုင္ေသာ ဘာသာျဖစ္၍ ပါတိရကၡတီတိ ပါဠိဟူေသာ ဝစနတၱႏွင့္အညီပါဠိ ဟူ၍ေခၚဆိုရသည္။ ထိုပါဠိဘာသာ၏ အေရးႀကီးပုံကို ဝိနည္းဘက္ ဆိုင္ရာသို႔ေရာက္လွ်င္အလြန္ထင္ရွား၏။ ထိုစကားမွန္၏။ ရွင္ျပဳျခင္း၊ ဥပသမၸဒကံေဆာင္ျခင္းစသည္တို႔ကို အျခား ဘာသာမ်ိဳးျဖင့္ေဆာင္႐ြက္၍ ထိုကံမ်ားေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ နိုင္ၾကမည္မဟုတ္ဘဲ ပါဠိဘာသာျဖင့္ စည္းကမ္းက်နစြာ ႐ြတ္ဖတ္ေဆာင္႐ြက္မွသာ ထိုကံမ်ားေအာင္ျမင္ၿပီးေျမာက္ နိုင္ၾကမည္ျဖစ္ေပသည္။ ထိုျပင္ ဤကမာၻအတြင္း၌ ပြင့္ေတာ္မူ ၾကကုန္ေသာ ကကုသန္အစရွိကုန္ေသာ ဘုရားတို႔သည္ လည္းေကာင္း၊ ေရွးေရွးေသာကမာၻတို႔၌ ပြင့္ေတာ္မူၾကကုန္ ေသာဘုရားတို႔သည္လည္းေကာင္း၊ ထိုပါဠိဘာသာျဖင့္သာလွ်င္ ကြၽတ္ထိုက္ေသာ ေဝေနယ်သတၱဝါတို႔အားတရား ဓမၼၫြန္ျပ ေဟာၾကားေတာ္မူကုန္၏။ အကြၽန္ုပ္တို႔ ေဂါတမျမတ္စြာဘုရားသည္လည္း ေဝေနယ်သတၱဝါတို႔အား တရားေရေအး တိုက္ေကြၽးေဝငွ ဆုံးမေတာ္မူေသာအခါတို႔၌ ထိုပါဠိဘာသာျဖင့္သာလွ်င္ေဟာၾကား ၫႊန္ျပဆုံးမေတာ္မူခဲ့ေပ၏။ ေနာက္ေနာင္ပြင့္ေတာ္မူမည့္ဘုရားရွင္တို႔သည္လည္း ထို ပါဠိဘာသာျဖင့္သာ တရားဓမၼၫႊန္ျပ ေဟာၾကားေတာ္ မူမည္ျဖစ္ကုန္၏။ ပိဋကတ္သုံးပုံျဖင့္ေရတြက္အပ္ေသာ ပရိယတၱိဓမၼကို သံဂါယနာ တင္ေတာ္မူၾကကုန္ေသာ အရွင္မဟာကႆပ အစရွိကုန္ေသာ အရွင္ျမတ္တို႔သည္လည္း ထိုပါဠိဘာသာျဖင့္သာ သံဂါယနာတင္ေတာ္မူၾကကုန္၏။ ပါဠိဘာသာဟူသည္က်ယ္ဝန္းခမ္းနား၍ အလြန္သိမ္ေမြ႕ေသာဘာသာရပ္ႀကီးတစ္ရပ္ျဖစ္သည္ႏွင့္ အညီ ပုဒ္ေနပါဌ္ထားကံကတၱာားစသည္ေျပာင္းလဲတည္ေဆာက္ရပုံစေသ ာနည္းနာနယတို႔ကိုျပဆိုေသာ သဒၵါက်မ္းစေသာက်မ္းေပါင္း ေျမာက္ျမားစြာကို ေရွးပညာရွိႀကီးမ်ားေရးသားျပဳစုထားေတာ္မူခဲ့ ၾကေပသည္။
