အားနည္းခ်က္မရွိဘူးလို႔ သိလာတဲ့တစ္ေန႔က ကိုယ့္ဘဝရဲ႕ အားအနည္းဆံုးေန႔ေတြပဲ။
လူဆိုတာ အားနည္းခ်က္ မရွိေတာ့ရင္ ျပင္လို႔မရေတာ့ဘူူး၊ အဲ့လိုအေျခေနေရာက္ၿပီဆို အသက္က စကားမေျပာေတာ့ဘူး ဘယ္ေလာက္ငယ္ငယ္ ဘယ္ေလာက္ႀကီးႀကီး အဲ့လိုလူက ေသလူပဲ။
ေသခ်ာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ေမးၾကည့္ ဒီစာကိုဖတ္လိုက္ေတာ့ ဘယ္သူ႔ကို သြားသတိရလဲ? အျခားသူကိုသြား သတိရတယ္ဆိုရင္ေတာ့ လူေသျဖစ္ဖို႔နီးၿပီ။
ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သူ႔အားနည္းခ်က္ကို ကိုယ္က ျမင္ေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ဘာႀကီးႀကီးမားမား ရမွာလဲ? ကိုယ့္အားနည္းခ်က္ကို ကိုယ္ျမင္မွ ျပင္လို႔ရမွာေပါ့။
သူ႔အားနည္းခ်က္ကို အရင္စဥ္းစားမိတယ္ ဆိုရင္၊ ရင္ထဲမွာရွိေနတဲ့ ေရာဂါပိုးက ေတာ္ေတာ္ဆိုးေနၿပီ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ျပန္ၾကည့္ၿပီး မျမင္ခဲ့တဲ့၊ ျပင္သင့္တယ္လို႔ မခံယူခ်င္ခဲ့ဘဲ ေပလုပ္ေနတဲ့ အရာ ဘာေတြရွိလဲ?
ဘာမွ မရွိဘူးဆိုရင္ျပန္ေမးၾကည့္၊ ရွိခဲ့မယ္ဆိုရင္ အဲ့ဒါကဘာျဖစ္မလဲ?
Sometimes being out of our comfort zone is weird and exciting. The sweetest of all, we don't know how we gonna end up. Certainty of the uncertain result are the main lust of doing.
SMT(51)
