မုိးေလကင္းစြာ
ေအးျမလက္ဆက္ေနတဲ့ ေဆာင္းညထဲ ကုိ္ယ့္ကုိယ္ကုိ ပစ္ႀကဲ ခ်လုိက္တယ္
အစီအစဥ္က်တဲ့ ကစဥ့္ကလ်ားျဖစ္စဥ္ေလလား... ဒီညမွာငါ့ကုိယ္ငါျပန္ရွာမယ္
၂၈ ၂၉အရြယ္ လူလတ္ပုိင္းတစ္ေယာက္မွာ ခုိင္မာတဲ့ယုံႀကည္ခ်က္ေတြနဲ ့
ျပတ္သားတဲ့ပန္းတုိင္လည္း ရွိေနေလရဲ့
ကုိယ့္အင္အားကုိ ကုိယ္ေမြးျမဴ ဖုိ ့ လုိတယ္ဆုိရင္ ဒီညဟာမ်ိ ဳးဟာ ယုံႀကည္ခ်က္ေတြကုိ ထုဆစ္တဲ့ညေပါ့
ေဖေဖ့ကုိမေမးဘူး
သူငယ္ခ်င္းေတြကုိမေမးဘူး
တပည့္ေတြကုိလည္းမေမးဘူး
ငါ့ကုိယ္ငါျပန္ေမးမယ္
''မင္းက ဆရာေကာင္းဟုတ္ရဲ့လား''
''အင္း''လုိ ့ ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ လိပ္ျပာလုံလုံေျဖခဲ့ဖူးတယ္
ေလာဘေတြသိပ္ႀကီးမိတဲ့အခါတုိင္း
သင္လုိေဇာေတြသိပ္ႀကီးမိတဲ့အခါတုိင္း
တပည့္ေတြကုိတတ္ေျမာက္ေစခ်င္တဲ့ ဆႏၵေတြသိပ္ျပင္းျပတဲ့အခါတုိင္းမွာ
က်ေနာ္အားမလုိအားမရျဖစ္မိတယ္
တပည့္ေတြဟာ
ဘာလုိ ့မ်ား အေျခခံေတြ သိပ္ညံ့ႀကတာလဲ
ဘာလုိ ့မ်ား သင္ယူလုိစိတ္ေတြ သိပ္အားနည္းတာလဲ
ဘာလုိ ့မ်ား ရည္မွန္းခ်က္ကုိစီ မရွိႏုိင္ႀကေသးတာလဲလုိ ့ေပါ့
အဲ့ဒိလုိစိတ္ေတြ ျဖစ္လာတုိင္းမွာ က်ေနာ္ကုိယ္က်ေနာ္ စာေလးတစ္ပုဒ္နဲ ့ ျပန္ဆုံးမတယ္
''God grant me
the serenity to
accept the things
I can not change,
courage to change
the thing I can,
and wisdom
to know the difference
(Anonymous)
က်ေနာ္မေျပာင္းလဲႏုိင္တဲ့အရာမ်ားကုိ
လက္ခံႏုိင္ရန္
တည္ျငိမ္ေအးခ်မ္းသည့္စိတ္
ေပးသနားေတာ္မူပါအရွင္
က်ေနာ္ေျပာင္းလဲႏုိင္သည့္
အရာမ်ားကုိ
ေျပာင္းလဲရန္ ရဲရင့္တဲ့သတၱိကုိေပးသနားေတာ္မူပါ
ေနာက္ျပီး ဒီႏွစ္ခုရဲ့ျခားနားခ်က္ကုိ ပုိင္းျခားသိႏုိင္ရန္ ဥာဏ္ပညာကုိ ေပးသနားေတာ္မူပါ ဘုရားသခင္''
စိတ္နဲ ့ ရြတ္ဆုိမိတဲ့စကား
စိတ္ထဲမွာ ျပန္ႀကားမိတယ္
နက္နဲတဲ့အေတြးအေခၚဟာ ဒႆန ျဖစ္မယ္ဆုိရင္ လွပတဲ့ဒီဒႆန ေလးဟာ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ေပါ့
ဘယ္သူေရးမွန္းမသိတဲ့စာေလးကုိ ဆရာမဂ်ဴ းရဲ့ စာထဲမွာ ဖတ္လုိက္ရတယ္
တကယ္ပဲ ခြန္အားျဖစ္ရတယ္
တပည့္ေတြနဲ ့ပတ္သက္ရင္ က်ေနာ္ေျပာင္းလဲႏုိင္စြမ္းရွိသေလာက္ ေျပာင္းလဲေစမယ္ေလ
ေခတ္ေတြစနစ္ေတြကုိ အျပစ္ဖြဲ ့ေနရုံ နဲ ့မျပီးဘူး...
တစ္ႏုိင္ငံလုံးေျမႀသဇာမေကာင္းေသးရင္
ငါစုိက္ပ်ိ ဳးတဲ့ဥယ်ာဥ္ဟာ ေျမႀသဇာေကာင္းရမယ္....
တခ်ိ ဳ ့မိဘေတြဟာ သိပ္ဆုိးႀကတယ္
တခ်ိ ဳ ့ပတ္ဝန္းက်င္ေတြဟာ တပည့္ေတြကုိ ထိခုိက္ေစခဲ့တယ္
ဒါငါေျပာင္းလဲခြင့္မရွိတဲ့ အေျခအေနေတြပဲ
ငါလက္ခံမွရမယ္
တစ္ကမာၻလုံးဖုန္းအသုံးျပဳႏုိင္ဖုိ ့ လူတစ္ေယာက္ကအစျပဳခဲ့တယ္
တစ္ကမာၻလုံး လ်ွပ္စစ္မီးရဖုိ ့
လူတစ္ေယာက္ကပဲ အစျပဳခဲ့တယ္
ငါ့ႏုိင္ငံပညာေရးစနစ္ေကာင္းဖုိ ့
ငါ့မွာ အခြင့္အေရးရွိေနတာပဲ...
ငါဟာဆရာတစ္ေယာက္ပဲ
သမၼတကုိလည္း ေမြးထုတ္ခြင့္ရွိတယ္
လႊတ္ေတာ္ဥကၠ႒ေတြလည္း ေမြးထုတ္ခြင့္ရွိတယ္
ပညာေရးဝန္ႀကီးကုိလည္း ေမြးထုတ္ခြင့္ရွိတယ္
အခ်ိန္ေတာ့ ႀကာေကာင္းႀကာလိမ့္မယ္
အေျခအေနကုိ ဖန္တီးႏုိင္ခြင့္ဟာ ငါ့လက္ထဲမွာရွိတယ္
အဲ့ဒိအေတြးေတြအတြက္ ေက်ေက်နပ္နပ္ႀကီးျပံဳးလုိက္စမ္းပါကြာ
အင္အားေတြရွိေအာင္ျပံဳးထားစမ္း
ဆရာတစ္ရဲ့ေန ့ရက္တုိင္းဟာ အဓိပၸာယ္မ်ားစြာရွိတယ္
လူေတြစာအုပ္ဖတ္ႀကတယ္
ပညာရွာႀကတယ္
ဘယ္သူေတြကမ်ား အဲ့ဒိကရတဲ့အသိကုိ လူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ဆီသုိ ့ မ်ွေဝခြင့္ရွိလုိ ့လဲ
ႏုနယ္ပါးလႊာတဲ့ တပည့္ေတြရဲ့ရင္ကုိ ျမင္ေအာင္ႀကည့္မယ္
အဲ့ဒိရင္ထဲမွာ ကိန္းေနတဲ့ ဝါသနာအျမဴ ေတကုိ ရေအာင္ေဖာ္ထုတ္မယ္
သူတုိ ့ေလးေတြကုိ
ေန ့ရက္တုိင္းမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ေစမယ္
ေန ့ရက္တုိင္းမွာ အသိပညာတစ္ခုခုတုိးလာေစမယ္
ေန ့ရက္တုိင္း sharingလုပ္တတ္ဖုိ ့ သင္ေပးရမယ္
ေန ့ရက္တုိင္းမွာ ျပံဳးရယ္ေစမယ္
ေန ့ရက္တုိင္းမွာ ကာယေလ့က်င့္ခန္းတစ္ခုခု ျပဳလုပ္ေစမယ္
မနက္ျဖန္ ဘာသင္ရမယ္ဆုိတာကုိ ျပတ္ျပတ္သားသားသိျပီးေနာက္
က်ေနာ္ စိတ္ေပါ့ပါးစြာ အိပ္စက္ပစ္လုိက္တယ္
(၂)
''တပည့္တုိ ့ေရ ... လူေတြမွာ အနီးဆုံးေပ်ာ္ရႊင္မႈရည္မွန္းခ်က္ေလးေတြရွိႀကစျမဲပဲ ဆရာငယ္ငယ္ကဆုိ ဝုခုံးကလာမယ့္
ေန ့ေတြကုိေမ်ွာ္တယ္
ဆရာေလးႏွစ္သားေလာက္ေပါ့
၉၄ေလာက္က ဆရာတုိ ့ တစ္လမ္းလုံးမွာ TVတစ္လုံးပဲရွိတယ္
အဲ့ဒိအိမ္က အဖုိးႀကီးအဖြားႀကီး
ေမာင္ႏွမအိမ္မွာ သြားသြားႀကည့္ရတာ
အင္းတပည့္တုိ ့အရြယ္ ၈တန္းႏွစ္ေလာက္က်ေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ TV ဂိမ္းကစားဖုိ ့ ေမ်ွာ္လင့္တယ္ေလ
အေနာက္ႏုိင္ငံေတြမွာ
Weekendလုိ ့ ေခၚတဲ့ စေနတနဂၤေႏြဟာ သူတုိ ့ရဲ့ အားလပ္ခ်ိန္ တစ္ပတ္စာေပ်ာ္ရႊင္ခ်ိန္ပဲ
အခုကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ျပန္ေမးထား
ငါ့ရဲ့တစ္ပတ္စာေပ်ာ္ရႊင္မႈက ဘာလဲ'လုိ ့
ဆရာေမးတဲ့အခါ ေျဖႏုိင္ေအာင္ လုပ္ထားေပါ့
ကဲ ထြန္းေအာင္ေက်ာ္ ...
သားရဲ့တစ္ပတ္စာေပ်ာ္ရႊင္မႈကဘာလဲ ေက်ာင္းပိတ္ရင္ဘာလုပ္ေလ့ရွိလဲ''
''တစ္ပတ္နဲ ့ တစ္ပတ္ေတာ့ မတူဘူးဆရာ
Gameေဆာ့တဲ့ အပတ္ရွိတယ္
ေရသြားကူးတဲ့အခါလည္းရွိတယ္
ဒါမွမဟုတ္ ဘယ္မွမသြားဘဲ စာအုပ္ငွားဖတ္တဲ့
ေန ့ေတြလည္း ရွိတယ္''
''သမီး ေနာ္ေဖာအယ္မူးေဆးကေရာ''
''သမီးကေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္တုိင္းကုိ ေပ်ာ္တယ္ဆရာ''
''ေက်ာင္းမွာ မေပ်ာ္လုိ ့လားသမီးရဲ့''
''အဲ့ဒိလုိမဟုတ္ဘူးဆရာ
ေဖေဖက စေနသုိ ့မဟုတ္ တနဂၤေႏြ တစ္ရက္ရက္မွာ မိသားစုကုိ တစ္ေနကုန္အခ်ိန္ေပးတယ္
ျခံထဲမွာ ျမက္ဖ်ာေတြခင္းျပီး ေပ်ာ္ပြဲစားထြက္သလုိ ထုိင္တယ္
အဲ့ဒိေန ့ကေတာ့ အစားအေသာက္ အလ်ွံပယ္ပဲ...
အဲ့ဒိေန ့မွာ သမီးတုိ ့မိသားစုက စကားထာေတြဖြက္ႀကတယ္
ပါဆယ္ဂိမ္းကစားတယ္
ေနာက္ျပီး ေဖေဖက သူသိထားတဲ့ အသိေတြကုိမ်ွေဝတယ္
ဘယ္သူက တစ္ပတ္အတြင္း ဘာေကာင္းမႈလုပ္ခဲ့မိတယ္
ဘာမေကာင္းမႈလုပ္ခဲ့မိတယ္ဆုိတာကုိ ဝန္ခံခုိင္းတယ္
ေဖေဖလည္းဝန္ခံတယ္
ေမေမလည္း ဝန္ခံတယ္
ျပီးရင္ ဘုရားသခင္ကုိအရုိေသျပဳ ရွိခုိးႀကတယ္ဆရာ''
''ဘုရားေက်ာင္းမသြားဘူးလား သမီးရဲ့''
''သြားခဲတယ္ဆရာ
ေဖေဖကေျပာတယ္
ငါက ဖခင္ေကာင္းပီသေအာင္ေနတယ္
ခင္ပြန္းေကာင္းပီသေအာင္ေနတယ္
ႏုိင္ငံသားေကာင္း ပီသေအာင္ေနတယ္
ငါ့ကုိ ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးမွာပါတဲ့''
ဘယ္ေလာက္သာယာတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးလဲ
ဘယ္ေလာက္ေႏြးေထြးတဲ့ မိသားစုလဲ
တပည့္မေလးဆီက ဒီတစ္ခုကုိ ျပန္သင္ယူလုိက္မိတယ္
''ကဲ ေနာက္တစ္ေယာက္ သမီးေအးေအးသင္း''
ႏြမ္းပါးမႈဆုိတာ အဝတ္အစားတင္မက စိတ္ခြန္အားပါ ႏြမ္းပါးေလသလားကြယ္
အဝတ္ႏြမ္းႏြမ္း မ်က္ႏွာႏြမ္းႏြမ္းနဲ ့ တပည့္မေလးထလာတယ္
''သမီးရဲ့ ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ကုိ ေျပာပါဦး''
''သမီး ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြကုိ မေပ်ာ္ဘူးဆရာ''
''ဘာျဖစ္လုိ ့လဲသမီး'
ေအးေအးသင္းက ေဘးဝဲယာကုိ ႀကည့္ျပီး
ေျဖဖုိ ့မရဲျဖစ္ေနလားမသိ
''သမီးရဲ့ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြဟာ ေပ်ာ္ဖုိ ့မေကာင္းဘူးဆရာ''လုိ ့သာ သူေျဖႏုိင္ေလရဲ့....
လူအမ်ိ ဳးမ်ိ ဳးဘဝအဖုံဖုံနဲ ့
တစ္ရက္လုပ္မွ တစ္ရက္စား မိသားစုက ေပါက္ဖြားလာႀကသူေတြမွာ အားလပ္ရက္ဆုိတာ ရွိပါရဲ့လား
ေက်ာင္းပိတ္ရက္ေတြမွာ တပည့္မေလး ဘာေတြမ်ား လုပ္ေနရမလဲ...
ေမြးခ်င္းေတြသိပ္မ်ားျပီး ဖခင္လုပ္အားခေတြ
သိပ္နည္းလုိ ့လား
ဆရာတစ္ေယာက္အေနနဲ ့
တပည့္အခက္အခဲကုိ သိခ်င္လာမိသည္
သူကေရာ သူ ့ႏြမ္းပါးမႈကုိ ေျဖခ်င္စိတ္ရွိပါ့မလား
ပညာပါပါျဖင့္ ေမးဖုိ ့ေတာ့လုိသည္ေပါ့ေလ
''သမီး ေမြးခ်င္းဘယ္ႏွစ္ေယာက္လဲ''
''၅ေယာက္ပါဆရာ''
''သမီးက''
''အႀကီးဆုံးပါဆရာ''
အေဖဘာအလုပ္လုပ္လဲလုိ ့
က်ေနာ္ေမးဖုိ ့သင့္မသင့္ ေတြးရျပန္သည္
ျပည့္စုံလြန္းေသာ ေနာ္ေဖာအယ္မူးေဆးရဲ့ ေနာက္မွာ ေအးေအးသင္းကုိေမးမိတာကုိက
က်ေနာ့္ရဲ့ လူကဲခတ္အမွားေပါ့
စာေတြဖတ္ႀကပါ
ေပ်ာ္စရာေတြရွာႀကပါ
sharingေတြလုပ္ႀကပါလုိ ့ က်ေနာ္တုိက္တြန္းေနမိေပမယ့္
ေပ်ာ္စရာသိပ္ရွားတဲ့လူတန္းစားကုိ ဘာလုိ ့မ်ား က်ေနာ္ေမ့ေလ်ာ့ေနမိတာလဲ
ႀကားဖူးသည့္ဇာတ္လမ္းေလးတစ္ပုဒ္ ေခါင္းထဲဝင္လာသည္
တရုတ္ပညာရွိအမတ္ႀကီး ေလာင္ဇူးက အစာေရစာငတ္လုိ ့ ဆူပူေနတဲ့ရြာသားေတြကုိ လာတရားခ်တယ္
ဘုရင္ကုိမပုန္ကန္ဖုိ ့ ေမတၱာထားဖုိ ့
ခြင့္လႊတ္တတ္ဖုိ ့ ေရႊျပည္ေအးတရားလာေဟာတာေပါ့
အဲ့ဒိအခိ်န္မွာ ရြာသားလူငယ္တစ္ေယာက္က
ေလာင္ဇူးရဲ့ပါးကုိ ရုိက္ခ်ပစ္လုိက္တယ္
ေလာင္ဇူးလည္း သူလုိပညာရွိအမတ္ႀကီးရဲ့ ပါးကို ရုိက္ရပါ့မလားဆုိျပီး ေဒါသထြက္ကာ ရဲမတ္ေတြကုိ အမိန္ ့ေပးတယ္
''အဲ့ဒိေကာင္ကုိ မွတ္ေလာက္သားေလာက္ရွိေအာင္ ဆုံးမပစ္စမ္း''တဲ့
ရြာသားဟာ ရဲမတ္ေတြရဲ့ အရုိက္အႏွက္ကုိ ခံရျပီးေနာက္ စကားေျပာစင္ေပၚကုိ ေျပးတက္သြားတယ္
ရြာသားေတြကုိ ေအာ္ေျပာလုိက္ပုံက
''က် ဳပ္တုိ ့ရြာသားေတြဟာ ေမတၱာထားသင့္ပါတယ္လုိ ့ ေလာင္ဇူးက လာဆုံးမတယ္
ဟုတ္ပါတယ္ ေမတၱာထားသင့္ပါတယ္
ဒါေပမယ့္''
စကားကုိ ခဏရပ္ကာ သူ ့ပါးစပ္ေပၚမွ ေသြးစကုိ သုတ္လုိက္ရင္း
''ကုိယ့္ပါးကုိ လာအခ်မခံရမခ်င္းေပါ့''
ေလာင္ဇူးဘက္ကုိလွည့္ကာ
''အမတ္ႀကီးကေတာ့ ေမတၱာထားႏုိင္ပါတယ္
အမတ္ႀကီးကုိ ဘယ္သူမွ လာမထိမခ်င္းေလ''တဲ့
က်ေနာ္ေအးေအးသင္းကုိ ဆက္မေမးရဲေတာ့
အေဖက
ေန ့တုိင္းဆုိက္ကားနင္းရတယ္
အေမက သူမ်ားအိမ္အဝတ္လုိက္ေလ်ွာ္တယ္
သမီးလည္း ေက်ာင္းပိတ္ရက္တုိင္း အေမနဲ ့ကူူျပီး သူမ်ားအိမ္အဝတ္လုိက္ေလ်ွာ္ေပးရတယ္
လုိ ့မ်ားေျဖခဲ့ရင္ က်ေနာ္ဘာျပန္ေျပာရမွာလဲ
တကယ္ဆုိ ကုိယ့္ကုိ သမၼာအာဇီဝနဲ ့ လုပ္ကုိင္ေက်ြးေမြးေနတဲ့ မိဘ၏အလုပ္အကုိင္ကုိ ဝံ့စားစြာ ေျပာရဲတဲ့ သတၱိေလးေတာ့ ရွိေစခ်င္မိသည္ေပါ့
ဒါေပမယ့္
ေျပာသင့္တဲ့စကားတစ္ခြန္းေတာ့ ေျပာျဖစ္ေအာင္ ေျပာျပခဲ့တယ္
''သမီး လူရယ္လုိ ့ျဖစ္လာရင္ ကုိယ့္ဘဝကုိ ကုိယ္ေပ်ာ္ရႊင္ေအာင္ေနရတယ္
တုိးတက္ေအာင္ႀကိဳးစားရတယ္
ဘဝမွာ မေပ်ာ္ပါဘူးဆုိတဲ့ လူေတြက ဘဝကုိ အရႈံးေပးထားတဲ့ လူေတြခ်ည္းပဲ
အခုသမီးကမေပ်ာ္ဘူးလုိ ့ ေျပာတယ္
ဒါသမီး အရႈံးေပးတဲ့သေဘာျဖစ္ေနတာ
ခ်မ္းသာသည္ျဖစ္ေစ ဆင္းရဲသည္ျဖစ္ေစ
တစ္ေန ့ကုိ ၂၄နာရီထက္ပုိမရဘူး
သမီးဟာ မိဘကုိ ကူညီေနတဲ့ သမီးလိမၼာေလး ျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေနလိမ့္မယ္
အကယ္၍သမီးရဲ့ ေန ့တစ္ေန ့မွာ မေပ်ာ္ဘူူးဆုိရင္ အဲ့ဒိတစ္ေန ့စာ ဘဝကုိအရႈံးေပးျခင္းပဲ
တပည့္တုိ ့ ကုိ ဆရာက ကမာၻ ့အခ်မ္းသာဆုံးသူေ႒းႀကီး ေဘဂိတ္ရဲ့စကားေလးတစ္ခြန္းရြတ္ျပမယ္
''ဆင္းဆင္းရဲရဲေမြးဖြားလာတာ သင့္အျပစ္မဟုတ္ဘူး
ဆင္းဆင္းရဲရဲေသဆုံးသြားရရင္ေတာ့ သင့္အျပစ္ပဲ''တဲ့
ေမြးဖြားလာတဲ့ ဘဝအေျခအေနကုိ
ဆရာတုိ ့ေရြးခ်ယ္ခြင့္မရွိဘူး
ဒီေတာ့ ေျပာင္းလဲခြင့္မရွိတာကုိ
လက္ခံရဲရမယ္
ေျပာင္းလဲခြင့္ရွိတာကုိက်ေတာ့ ေျပာင္းရဲတဲ့ သတၱိရွိရမယ္
ေရြးခြင့္မရွိတဲ့ နိမ့္က်မႈကုိလည္း အားမငယ္နဲ ့
ေရြးခ်ယ္မႈမပါတဲ့ ႀကီးျမတ္မႈကုိလည္း
အထင္မႀကီးနဲ ့
လိပ္တစ္ေကာင္ဟာ သိပ္ျမန္တဲ့ ျမင္းတစ္ေကာင္ကုိ အားက်အထင္ႀကီးေနရင္မွားတယ္
ကုိယ့္ရဲ့ ေရြ ့လ်ားႏုိင္စြမ္းကုိ သိမ္ငယ္ျပီး ေျခလွမ္းေတြမလွမ္းရဲေတာ့ရင္မွား
တယ္
ကုိယ့္ေျခလွမ္းတုိင္းအတြက္ ေက်နပ္ေနရမယ္
တပည့္တုိ ့လည္း ကုိယ့္ရဲ့
တစ္ေန ့တာ ကုိ အဓိပၸာယ္ရွိရွိ ျဖတ္သန္းျခင္းနဲ ့ ေက်နပ္ႀကပါေစကြာ''
