Myanmar girls are used to observe their fiance for three years. After passing observation years, if the girl like the disposition of him, the marriage will be arranged.
ျမန္မာမိန္းကေလးမ်ားသည္ မိမိႏွင့္လက္ထပ္မည့္သူကို သုံးႏွစ္သုံးမိုး ေစာင့္ၾကည္ေလ့႐ွိသည္။ ထိုသို႔ေစာင့္ၾကည္ေလ့လာၿပီး မိမိႏွင့္ စိတ္သေဘာထားတိုက္ဆိုင္မွ လက္ထပ္ရန္ စီစဥ္ၾကသည္။
Even though they have been lovers, girl and boy are not allowed to sit too closely. They must not go together outdoors. When they see each other they must stay at a length of a pa-wa (scraf). A length of a Myanmar pa-wa is four feet long. They usually talk about their daily work experiences and about their parents and grandparents. Sometimes they set riddles in turns to answer.
ခ်စ္သူဘဝသို႔ ေရာက္႐ွိသည့္တိုင္ မိန္းကေလးႏွင့္ ေယာက်္ားေလးမ်ားသည္ ပူးပူးကပ္ကပ္ မထိုင္ရ ။ အတူသြား အတူလာ မျပဳလုပ္ၾက။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ေတြ႔ဆုံလ်ွင္ ပဝါတစ္ကမ္း အကြာအေဝးတြင္ ထိုင္၍ စကားေျပာရသည္။ ပဝါတစ္ကမ္းမွာ ေလးေပခန္႔႐ွိ၏။ ထိုသို႔ စကားေျပာရာတြင္ မိမိတို႔၏ တစ္ေန႔တာ လုပ္ငန္းအေတြ႔အၾကံဳမ်ား ၊ မိမိတို႔၏ မိဘဘိုးဘြားမ်ား အေၾကာင္းသာေျပာၾက၏။ တစ္ခါတစ္ရံ စကားထာ ဝွက္ၾကသည္။
SMT-76
