ကြၽန္အျဖစ္မခံၾကပါနဲ႔
ျမန္ႏိုင္ငံဟာစိုက္ပ်ိဳးေရးႏိုင္ငံျဖစ္ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္စိုက္ပ်ိဳးေရးကိုလုပ္ေဆာင္ေနတဲ့ေတာင္သူ၊လယ္သမားေတြအမ်ားစုဟာမခ်မ္းသာၾကပါဘူး။
ေတာေနလူတန္းစားဟာ ၇၀ ရာႏႈန္းေလာက္႐ွိတဲ့အတြက္ အဲဒီလူေတြဆင္းရဲရင္ ။
စီးပြားေရးဆင္းရဲေတာ့ ပညာေရးလည္းဆင္းရဲလာမယ္။
ပညာေရး ဆင္းရဲလာၿပီဆိုေတာ့ အသိဉာဏ္ေတြပါဆင္းရဲလာမယ္။
အသိဉာဏ္ေတြဆင္းရဲလာရင္ေတာ့ ဘာသာေရး၊လူမႈေရး၊က်န္းမာေရး စတဲ့အရာေတြပါဆင္းရဲလာပါမယ္။
ျဖစ္ႏိုင္၏၊မျဖစ္ႏိုင္၏ကိုမစဥ္းစားမဆင္ျခင္ႏိုင္ဘဲ
ေျပာသမ်ွယံုၿပီး ေခါင္းညိတ္ေနတတ္တဲ့ ပုတ္သင္ညိဳလိုလူသားေတြမ်ားလာပါမယ္။
နယ္ပယ္အမ်ိဳးမ်ိဳးကေနၿပီးေတာ့
လူအမ်ိဳးမ်ိဳးရဲ႕ အသံုးခ်ခံ သနားစရာသတၱဝါမ်ားတျဖည္းျဖည္းနဲ႔မ်ားျပားလာပါမယ္။
၇၀ ရာႏႈန္းေလာက္ေသာသူေတြဘာျဖစ္လို႔တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ပိုၿပီးဆင္းရဲေနၾကရတာလည္းဆိုရင္
#ကြၽန္ျဖစ္ေနၾကလို႔ပါ။
ဘာကြၽန္လည္းဆိုေတာ့
#မ်ိဳးေစ့ကြၽန္
#ပိုးသတ္ေဆး၊မိႈသတ္ေဆး၊ေပါင္းသတ္ေဆး၊အားေဆးစတဲ့ေဆးဝါးကြၽန္
#ဓာတ္ေျမႀသဇာကြၽန္
ေနာက္အဆိုးဝါးဆံုးတစ္ခုကေတာ့
#ေစ်းကြက္ကြၽန္
အျပင္ တစ္ျခားကြၽန္ျပဳခံထားရတဲ့အရာေတြအမ်ားႀကီး႐ွိပါေသးတယ္။
မ်ိဳးေစ့ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကခုေနာက္ပိုင္းႏိုင္ငံျခားကေနဝင္တာမ်ားပါတယ္။
အမ်ားစုကလည္းႏိုင္ငံျခားမ်ိဳးမွအထင္ႀကီးၿပီးစိုက္ၾကပါတယ္။ေရကန္စြန္းရြက္ကအစထိုင္ဝမ္မ်ိဳး၊ဘာမ်ိဳး၊ညာမ်ိဳး စသျဖင့္ေပါ့ေလ။
အထင္လည္းႀကီးခ်င္စရာပါ။
မ်ိဳးေစ့ကစနစ္တက်ေသခ်ာထုတ္ထားေတာ့ အရည္အေသြးေရာ၊အထြက္ေရာကအစကြာပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ေစ်းႀကီးတယ္။
ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမ်ိဳးေစ့ေတြကျပန္ၿပီးပြားယူလို႔မရေအာင္မ်ိဳးသတ္ထားပါတယ္။
အဲဒီႏိုင္ငံျခားမ်ိဳးေတြကိုစိုက္ရင္းနဲ႔ေဒသမ်ိဳးေတြကတျဖည္းျဖည္းေပ်ာက္ကြယ္လာပါတယ္။
ဒီႏွစ္စိုက္ၿပီးလို႔ေနာက္ႏွစ္စိုက္ခ်င္ရင္ မ်ိဳးေစ့ကိုမဝယ္ခ်င္လည္း ေစ်းႀကီးေပးၿပီးဝယ္ရပါတယ္။
ေဒသမ်ိဳးကလည္းမ႐ွိ၊ေနာက္ၿပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံကလည္းမထုတ္တတ္ေတာ့ မဝယ္ခ်င္ရင္မစိုက္ရံုပဲ႐ွိေတာ့တယ္။
မိ်ဳးေစ့ကြၽန္မခံရဖို႔ေတာ့ေဒသမ်ိဳးလိုျပန္ၿပီးမ်ိဳးခံယူလို႔ရတဲ့မ်ိဳးေတြကိုအသံုးျပဳသင့္ပါတယ္။
မ်ိဳးသတ္ထားတဲ့မ်ိဳးေစ့ေတြဟာေရ႐ွည္မွာစိုက္ပ်ိဳးသူေတြအတြက္အဆင္မေျပပါဘူး။
မ်ိဳးထုတ္လုပ္တဲ့ကုမၸဏီေတြအတြက္ပဲအက်ိဳးအျမတ္ကေသခ်ာေပါက္ျဖစ္ေနပါတယ္။
တျဖည္းျဖည္းနဲ႔မ်ိဳးေစ့ကသူတို႔ကိုယ္ပိုင္လိုျဖစ္လာပါတယ္။
အမွန္ေတာ့မ်ိဳးေစ့ဆိုတာမ်ိဳးေစ့ထုတ္တဲ့ကုမၸဏီေတြအတြက္မျဖစ္သင့္ပါဘူး။
လူသားတိုင္းပိုင္ဆိုင္သင့္တဲ့အရာပါ။
ပိုင္ဆိုင္ေအာင္လည္းလုပ္သင့္ပါတယ္။
ဒါမွသာမ်ိဳးေစ့ကြၽန္အျဖစ္ကေန႐ုန္းထြက္ႏိုင္ပါလိမ့္မယ္။
ဓာတုပိုးသတ္ေဆး၊မိႈသတ္ေဆး၊ေပါင္းသတ္ေဆးအပါအဝင္ေဆးဝါးအမ်ိဳးမ်ိဳးႏွင့္ဓာတ္ေျမဩဇာစတဲ့အရာေတြဟာလည္းအစပိုင္းအသံုးျပဳရာမွာအထြက္တိုးပါတယ္။
သံုးတာၾကာလာတာႏွင့္အမ်ွ (စနစ္တက်အသံုးျပဳမႈမ႐ွိတာလည္းပါပါမယ္)ဘယ္ေလာက္ပဲသံုးသံုးအထြက္ကထင္သေလာက္မဟုတ္ေတာ့ပါဘူး။တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ေလ်ာ့ေလ်ာ့လာပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့ ေဆးေတြသံုးတဲ့အတြက္ ပိုးမႊားေတြေသတာေတာ့မွန္ပါတယ္။
ေသတဲ့အထဲမွာစိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ေဂဟစနစ္ကိုအေထာက္အကူျပဳတဲ့သတၱဝါေတြပါေသဆံုးကုန္ပါတယ္။
စိုက္ပ်ိဳးေျမကလည္းေျမဩဇာနဲ႔ဓာတုေဆးဝါးဓာတ္ႂကြင္းေတြစုပံုလာပါတယ္။
အဲ့ဒီအတြက္ေၾကာင့္ဘာပဲစိုက္စိုက္ထင္သေလာက္မျဖစ္ထြန္းေတာ့ပါဘူး။
တန္ဖိုးႀကီးႀကီးေပးၿပီးဝယ္သံုးခဲ့ရတဲ့ဓာတ္ေျမဩဇာဖိုး၊ေဆးဖိုး အရင္းရဖို႔ေတာင္မနည္းလုပ္ယူရတဲ့အေျခအေနေတြျဖစ္လာပါတယ္။
ဓာတ္ႂကြင္းပါတဲ့သီးႏွံေတြကိုစား၊ေရေတြကိုေသာက္ၿပီးလူေတြရဲ႕က်န္းမာေရးျပသနာေတြလည္းတေန႔တျခားမ်ားသထက္မ်ားလာပါၿပီ။
တကယ္ခ်မ္းသာသြားတာကေတာ့ေျမဩဇာႏွင့္ပိုးသတ္ေဆးကုမၸဏီေတြပါပဲ။
ဓာတ္ေျမႀသဇာႏွင့္ဓာတုေဆးဝါးကြၽန္အျဖစ္က႐ုန္းထြက္ဖို႔ကေတာ့ေတာ္ေတာ္ေလးခက္ခဲပါတယ္။
ဘာျဖစ္လို႔လည္းဆိုေတာ့လူေတြကအဲ့ဒီပစၥည္းေတြကိုမသံုးမျဖစ္သံုးရမလိုအ႐ိုးစြဲေနၾကပါၿပီ။
မသံုးရင္ဘဲအပင္ေတြကမ႐ွင္သန္ႏိုင္သလိုျဖစ္ေနၾကပါၿပီ။
ဒါေပမယ့္ အဘိုး၊အဘြားေတြလက္ထက္မွာ အဲဒီပစၥည္းေတြမ႐ွိေသးဘူးဆိုတာသတိမူသင့္ပါတယ္။
ကုမၸဏီေတြရဲ႕ေၾကာ္ျငာအားနဲ႔ ေခတ္အဆက္ဆက္မူဝါဒအမွားေတြလည္းပါပါမယ္။
ေျမဩဇာ၊ေဆးဝါးကြၽန္အျဖစ္ကေနလည္း႐ုန္းထြက္ၾကရပါမယ္။
ႏြားေခ်း၊ၾကက္ေခ်းလိုအရာေတြ၊ေပါင္းျမက္နဲ႔ယာခင္းကစြန္႔ပစ္ပစၥည္းေတြကိုအက်ိဳး႐ွိ႐ွိအသံုးခ်ဖို႔လိုပါမယ္။
EMလိုမ်ိဳးအသံုးျပဳၿပီးစိုက္ပ်ိဳးတဲ့နည္းစနစ္ေတြကိုေလ့လာဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။
သဘာဝကေနအလကားနီးနီးရႏိုင္တဲ့နည္းလမ္းေတြကိုအသံုးခ်ဖို႔လည္းလိုအပ္ပါတယ္။
ေနာက္တစ္ခုေစ်းကြက္ကြၽန္ကေတာ့အဆိုးဝါးဆံုးပါပဲ။
ခိုင္မာတဲ့သီးႏွံေစ်းကြက္မ႐ွိပါဘူး။
စိုက္ပ်ိဳးသူေတြသီးႏွံေပၚတဲ့အခ်ိန္ဆိုေစ်းက်တာဟာထံုးစံလိုျဖစ္ေနပါၿပီ။
ကုန္ေခ်ာအဆင့္မထုတ္လုပ္ႏိုင္တာပါတယ္။
ကုန္ေလွာင္တဲ့ကုန္သည္ပြဲစားေတြရဲ႕လက္ဝါးႀကီးအုပ္ျခယ္လွယ္မႈလည္းပါပါတယ္။
ေနာက္ၿပီးေတာ့ႏိုင္ငံျခားေစ်းကြက္ကိုမထိုးေဖာက္ႏိုင္တာလည္းပါပါတယ္။
ျပည္ပႏိုင္ငံေတြကလည္းျမန္မာျပည္ရဲ႕စိုက္ပ်ိဳးေရးထုတ္ကုန္ေတြကိုပိုးသတ္ေဆးဓာတ္ႂကြင္း၊ေျမဩဇာဓာတ္ႂကြင္းေတြမ်ားေနတဲ့အတြက္သေဘာမက်ၾကပါဘူး။
ဓာတုပစၥည္းေတြကိုသံုးမယ္ဆိုရင္စနစ္တက်အသံုးျပဳဖို႔အရမ္းအေရးႀကီးပါတယ္။
ခိုင္မာတဲ့ေစ်းကြက္ျဖစ္ေပၚလာဖို႔မိမိတို႔ရဲ႕ထုတ္ကုန္ေတြကိုလည္းအရည္အေသြး၊စံခ်ိန္စံၫႊန္းျပည့္ဝေအာင္ေဆာင္ရြက္ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။
ႏိုင္ငံေတာ္အဆင့္အေနနဲ႔လည္းေစ်းကြက္တည္ၿငိမ္ဖို႔၊စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ပတ္သက္တဲ့အသိပညာေတြကိုလည္းအားလံုးလက္လွမ္းမွီေအာင္ပညာေပးဖို႔အရမ္းအေရးႀကီးေနပါၿပီ။
စိုက္ပ်ိဳးေရးစရိတ္ထုတ္ေခ်းတယ္ဆိုတာေလာက္နဲ႔ေတာ့ဘာမွသိသိသာသာေျပာင္းလည္းလာမွာမဟုတ္ပါဘူး။နည္းပညာနဲ႔ထိေရာက္တဲ့သြင္းအားစုေတြအလံုအေလာက္ေထာက္ပံ့ဖို႔လိုအပ္ပါတယ္။
စိုက္ပ်ိဳးေရးေဆးကုမၸဏီေတြကိုပဲအားကိုးေနလို႔မရပါဘူး။
မ်ိဳးေစ့၊ပိုးသတ္ေဆးမိႈသတ္ေဆး၊ေပါင္းသတ္ေဆး
အားေဆးတို့ထုတ္တဲ့ကုမၸဏီအမ်ားစုကလည္းေၾကာ္ျငာေကာင္း
၊ အေျပာေကာင္း၊အဆြယ္ေကာင္းေတြမ်ားပါတယ္။
သူတို႔ပစၥည္းေရာင္းရဖို႔အဓိကပါ။
ေနာက္ပိုင္းျဖစ္လာႏိုင္တဲ့ေစ်းကြက္ႏွင့္
သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ဆိုင္ရာထိခိုက္မႈေတြကိုထည့္မတြက္ပါဘူး။
ခံရေတာ့စိုက္ပ်ိဳးသူနဲ႔စားသံုးသူျပည္သူအားလံုးပါ။
ဓာတုေျမဩဇာ၊ေပါင္းသတ္ေဆး၊ပိုးသတ္ေဆးေတြေၾကာင့္ပတ္ဝန္းက်င္ေဂဟစနစ္ကလည္းေတာ္ေတာ္ပ်က္စီးေနပါၿပီ။
ေတာင္သူေတြလည္းဆင္းရဲၿပီးရင္းဆင္းရဲကြၽန္တြင္းကအေတာ္ကိုနစ္ေနပါၿပီ။
ကြၽန္ျဖစ္ေတာ့ႏြံနစ္လာပါတယ္။
ဘယ္ႏြံလည္းဆိုေတာ့ #အေႂကြး ဆိုတဲ့ႏြံပါ။
အေႂကြးႏြံနစ္လာၿပီဆိုရင္ေတာ့႐ုန္းထြက္ဖို႔အေတာ္ခက္ခဲပါလိမ့္မယ္။
အေႂကြးႏြံမနစ္ဖို႔ရာအားလံုးပဲ
#ကြၽန္အျဖစ္မခံၾကပါနဲ႔ လို႔
