ဆန္​႔က်င္​ဘက္​

ယူတို႔အျဖစ္ဆိုသည္မွာလည္းေနာ္
ဗိုလ္ခ်ဳပ္သမီးဦးေဆာင္တဲ့ ပါတီနဲ႔ယွဥ္လို႔ရမလားလို႔
ဗိုလ္လက် ္ာသား ပါတီလာဝင္တယ္ကြလို႔
ႂကြားမိကာမွ
လာဝင္တဲ့လူက အေယာင္ေဆာင္အတုျဖစ္ေနဆိုၾကပါစို႔.
ခင္​​ဗ်ားသာ ဝက္​တစ္​​ေကာင္​ ျဖစ္​ခဲ့မယ္​ဆိုရင္​ ခင္​မ်ားအသားက​ေတာ့ မျဖစ္​မ​ေန လူ႔ခံတြင္​းအတြက္​ ဟင္​းလ်ာ ျဖစ္​သြားမွာပါပဲ။ တကယ္​လို႔ ခင္​မ်ားသာ လိုင္​စင္​ရ ဝက္​ခံုတစ္​ခုကို ​ေရာက္​သြားမယ္​ဆိုရင္​ မျဖစ္​မ​ေန အမဲဖ်က္​ခံရမွာပါပဲ။ ခင္​မ်ားရဲ႕အသားတခ်ိဳ႕သာ တုတ္​ထိုးသည္​ဆီကို ​ေရာက္​သြားမယ္​ဆိုရင္​​ေတာ့ ​ေသခ်ာပါတယ္​ ခင္​မ်ားက​ေတာ့ အခ်ဥ္​နဲ႔အတို႔ခံရၿပီလို႔သာ မွတ္​လိုက္​ပါ​ေတာ့​ဗ်ာ..။
က်​ေနာ္​တို႔​ေလာကဆိုတာ ဘုမသိ ဘမသိနဲ႔ ဝက္​အျဖစ္​ အသား​ေပး​ေႂကြးဆပ္​ဖို႔ အသင္​့ျဖစ္​​ေနသူ​ေတြ႐ွိသလို တုတ္​ထိုးလုပ္​ဖို႔ ဝါးခြဲၿပီး ဓား​ေသြး​ေနသူ​ေတြလည္​း ဒုနဲ႔​ေဒး​ေပါ့..။
အဲ့ဒီမွာမွ တခ်ိဳ႕က​ေတာ့ တုတ္​ထိုး​ေရာင္​းၿပီး စီးပြားျဖစ္​လာၾကတဲ့ အခါ အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​းကို သိုသိပ္​လိုက္​ၾက​ပါ​ေသးတယ္​။ ဝက္​သားတုတ္​ထိုးဆိုင္​တစ္​ဆိုင္​နာမည္​ရတယ္​ဆိုတာ အဓိက သူ႔အခ်ဥ္​ပဲ​ေလ..။ အဲ့ဒီ​ေတာ့ အစက​ေတာ့ သူလည္း စားသံုးသူဘဝက​ေန အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​း​ေလးကို​ေမး...​ေဟာ...စမ္​း​ေလးလည္​းထ.အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​း​ေလးကလည္​း က်​ ေတာ့ ခမ်ာ စီးပြား​ေလးျဖစ္​သြားပါ​ေလ​ေရာလား..။ အဲ့ဒီအခ်ိန္​မွာ အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​းအတြက္​ ခ်ည္​းကပ္​သူ​ေတြမ်ားလာၾက​ေတာ့ ငါကြ ဆိုၿပီး ဘဝင္​​ေလဟပ္​ ဓားတရမ္​းရမ္​းနဲ႔ မာန္​​ေလး ႂကြရ​ေတာ့တာ​ေပါ့​ေလ..။
တတ္​ႏိုင္​ဘူး..တခ်ိဳ႕ကလည္​း သူမွသူကိုး...😀😀
အဲ့ဒီမွာမွ တခ်ိဳ႕က အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​းသိဖို႔ကပ္​ရင္း ဓားစာမိတဲ့ အတံုး​ေလး​ေတြဘဝနဲ႔ အခ်ဥ္​နဲ႔အတို႔ခံလိုက္​ရ​ပါ​ေလ​ေရာ...။
တကယ္​​ေတာ့ တုတ္​ထိုးသည္​ဆိုတာ ဝက္​အ​ေၾကာင္​းကို သိပ္​နားလည္​သူ​ေတြ​ေတာ့ မဟုတ္​​ေလဘူး..။သူတို႔လိုခ်င္​တဲ့အပိုင္​း​ေလးကိုသာ သူတို႔လက္​ရာသြင္​းၿပီး ​အဟုတ္​ႀကီးလုပ္​​ေနၾကရတာ။တကယ္​​ေတာ့ အခ်ဥ္​ကယ္​လို႔သာ ဓားဝင္​့ႏိုင္​တာ​ေလ..အဲ့ဒါကိုမွ အမယ္​ အသားခုတ္​​ေနရသလို ကိုယ္​တိုင္​ပဲ ဝက္​ကိုသတ္​ပစ္​လိုက္​သလို စိတ္​​ေတြႂကြ မာန္​​ေတြထ လို႔..။ ဟုတ္​လည္​း ဟုတ္​ခ်င္​စရာကိုး..။ လိုင္​စင္​ရ ဝက္​ခံုဆိုတာ ​ေသြးသံရဲရဲ ဝယ္​သူဆိုတာလည္း ဖ႐ိုဖရဲ​ေတြက ပါ​ေသး..။ ဝက္​သားတုတ္​ထိုးဆိုတဲ့ လက္​သန္​းဖ်ား​ေလာက္​​ေလးကိုမွ ႀကိဳက္​လွပါခ်ည္​ရဲ႕ဆိုတာ ၾကည္​့လိုက္​ရင္​ ႏုႏုရြရြ ​ေလး​ေတြခ်ည္​း​ဗ်...​ေနာ..။
တကယ္​ ဝက္​သမား​ေတြက​ေတာ့ ဘယ္​အ​ေကာင္​ ဘယ္​အခ်ိန္​ထိ ထြက္​ႏိုင္​တယ္​။ ဘယ္​​ေကာင္​က ​ေစ်းရတယ္​ ဘယ္​အ​ေကာင္​ရဲ႕ ဘယ္​အပိုင္​းက စူတယ္​ ၿဖိဳးတယ္​နဲ႔ သိသ​ဗ်။ဒါ​ေပမဲ့ အဲ့လို​ေကာင္​​ေတြကလည္း တုတ္​ထိုး​ေလာက္​​ေတာ့ မၿငိမ္​ျပန္​ပါဘူး​ဗ်ာ..။ တုတ္​ထိုးသည္​ကမွ ခံုနဲ႔​ေနရာနဲ႔ အက်အန တည္​ၿငိမ္​​ေသး..ဆိုင္​းဘုတ္​​ေလး​ေတာင္​ကပ္​လို႔ရ​ေသး..။ ဝက္​ခံုသမား လိုင္​စင္​သမားဆိုတာ ​ေျပးရလႊားရ ဝက္​႐ွာရ ဝက္​သတ္​ရနဲ႔ ဘယ္​မွာ ၿငိမ္​လို႔တုန္​း..။
အဲ့လိုဆို​ေတာ့လည္​း ဓား​ေရး​ေလးျပ ဟန္​​ေလးႂကြရင္​း က​ေလးမ​ေလး​ေတြနဲ႔ အီစီကလီရတဲ့ တုတ္​ထိုးသည္​ကမွ အားက်ဖို႔ ​ေကာငး္​​ေသးသ​ဗ်ာ..။
က်​ေနာ္​​ေတြ႔ဖူးသ​ေလာက္​​ေတာ့ တုတ္​ထိုးသည္​ဆိုတာ ဝက္​မသတ္​ရပဲ ဝက္​သား ​ေရာင္​းရသူ​ဗ်။
ႀကိဳက္​တဲ့အသားကို တုတ္​ဖ်ား​ေလးမွာ ခ်ိတ္​လိုက္​တာ ​ေငြထုတ္​​ေလး​ေတြလား မွတ္​ရ..။ နည္​းတယ္​ ထင္​ရ​ေပမဲ့ တုတ္​ထိုး​ေခ်ာင္​း​ေတြကို ​ေရၾကည္​့ရင္​ ဘယ္​မွာ နည္​းလို႔တုန္​း..။ ​ပါဏာတိလည္​း မက်ဴးလြန္​ရ အသားႀကီးလည္း မကိုင္​ရနဲ႔ ကိုယ္​့ဆီက အခ်ဥ္​​ေလးနဲ႔တင္​ တုတ္​ထိုးဆိုတာ စီးပြားအိုး​ေလး ျဖစ္​လိုျဖစ္​ရဲ႕...။အဲ့လိုဆို​ေတာ့လည္း ဘယ္​တုတ္​ထိုးသည္​ကမွ ကိုယ္​့စီးပြား​ေရးကို ထိခိုက္​ခံခ်င္​ၾကမလဲ​ေလ ​ေနာ့ ။ က်​ေနာ္​ကိုယ္​တိုင္​ တုတ္​ထိုးသည္​ျဖစ္​ရင္​လည္​း အဲ့လိုပဲ ကိုယ္​့အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​းကို​ေတာ့ လွ်ိဳထားၿပီး ​ေဖာက္​သည္​​ေခၚမိမွာပဲ​ေလ..။
အခ်ဥ္​​ေလးက ​ေကာင္​း အနားမွာ ကိုယ္​့အခ်ဥ္​မ်က္​ႏွာကို ၾကည့္​​ေနသူ​ေတြက ရစ္​တဝဲဝဲနဲ႔ဆို ကဲ ဘယ္​သူ မာန္​မတက္​ပဲ ​ေနပါလိမ္​့မလဲ..။ ဓား​ေရးျပ ဟန္​​ေရး​ေလးႂကြနဲ႔ အမယ္​ တုတ္​ထိုးသည္​ လုပ္​ရတာလည္​း ​ေတြးၾကည္​့​ေတာ့ တန္​သ​ဗ်..။
ဘာပဲျဖစ္​ျဖစ္​​ေပါ့​ဗ်ာ..
ကိုယ္​တိုင္​သာ တုတ္​ထိုးသည္​မျဖစ္​ရင္​​ေနမယ္​။ ဝက္​ျဖစ္​​ေတာ့ မခံခ်င္​ၾကပါနဲ႔​ဗ်ာ..ခင္​မ်ားတို႔သိတဲ့အတိုင္​း ကိုယ္က​ေတာ့ အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​း သိခ်င္​လို႔ ဆရာႀကီး​ေခၚလိုက္​မိတာပဲ ..။ တခ်ိဳ႕က ဓား​ေရးဝင္​့ျပၿပီး ကိုယ္​့ကို ဝက္​ျဖစ္​​ေအာင္​ သူ႔အခ်ဥ္​နဲ႔ ​ေရာတို႔ပစ္​လိုက္​တယ္​။ ကိုယ္​့မွာ တုတ္​ထိုးသည္​လ​ည္​း ဆရာ​ေခၚရ ၿပီးက်အခ်ဥ္​​ေဖာက္​နည္​း​ေတာ့မရပဲ...ကိုယ္​ပါ​ေရာလို႔ ဝက္​ျဖစ္​ရတာ မတန္​ပါဘူး​ဗ်ာ..
ကဲပါ​ေလ..ဘာပဲျဖစ္​ျဖစ္​ က်​ေနာ္​​ေျပာခ်င္​တာက အခ်ဥ္​မက္​လို႔ ဝက္​မျဖစ္​ၾကပါ​ေစနဲ႔လု့ိ ​ေပါ့...ခမ်ာ...ျမန္မာႏိုင္ငံမွာမို႔ Cyber Bullying ေတြျဖစ္တယ္
ျမန္မာလူမ်ိဳးေတြ စိတ္ဓါတ္ဘာျဖစ္တယ္ ညာျဖစ္တယ္လို႔ေတာ့ ကိုယ္မထင္ပါဘူး။
Cyber Bullying ဆိုတာ ျမန္မာျပည္မွာမွ မဟုတ္ဘူး
ကမာၻမွာလည္း ရွိတာပဲ။
ကိုယ့္ကိုယ္ကိုယ္ သတ္ေသသြားၾကသူေတြလည္း အမ်ားႀကီးပဲ။
ကိုယ့္ႏိုင္ငံမွာကေတာ့ ျဖစ္လာတာ နည္းနည္းျမန္တယ္ ေျပာရမွာေပါ့။
အျခားႏိုင္ငံေတြလို တစ္ျဖည္းျဖည္း တိုးတက္လာတာမဟုတ္ဘဲ
ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာေတြ အမ်ားႀကီး ေနာက္က်ခဲ့ၿပီးမွ ႐ုတ္ခ်ဥ္းဝုန္းခနဲ တိုးတက္သြားတဲ့အခါ
Mindsetေတြ Ethicေတြက အမ်ားႀကီး ေနာက္က်န္ေနခဲ့တာ။

ဒီၾကားထဲ ရပ္ကြက္ထဲ အတင္းလိုက္တုပ္၊
ေပါင္ၾကားထဲေခါင္းၫွပ္ သန္းတုပ္ အတင္းေျပာ
ရပ္ကြက္စ႐ိုက္ေတြ ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚ ဒင္းၾကမ္းေရာက္လာေတာ့တာ။
ျပင္ပမွာ အဲ့လိုလိုက္ေျပာဖို႔က ဂုဏ္သိကၡာအရ နည္းနည္းထိန္းသိမ္းေပမယ့္
ေဖ့စ္ဘုတ္ေပၚမွာေတာ့ ဘယ္သူမွမျမင္ရပါဘူးဆိုတဲ့စိတ္နဲ႔ အေတာ္ၾကမ္းတမ္းလာတာေတာ့ သိသာတယ္။

ဦးဆံုး Targetကေတာ့ လူသိမ်ားသူေတြေပါ့။
ေနာက္ထပ္Targetကေတာ့ အခ်င္းခ်င္းအေၾကာင္းေပါ့။
လမ္းေပၚမွာ ဖရဲသီးေရာင္းရင္း ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ သားေကာင္ျဖစ္သြားႏိုင္သလို
အခ်ိန္မေရြးလူတိုင္းဟာ ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ သားေကာင္ျဖစ္သြားႏိုင္တယ္။

ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္သလဲလို႔ ေမးရင္ ကိုယ္ေတာ့ ရယ္ခ်င္တာပဲရွိတယ္။
ကိုယ့္ဘဝမွာ ဘာပံုေသနည္းမွ မရွိဘူး။
ဘာဥပေဒသ ဘာပံုစံခြက္မွ မရွိဘူး။
ကိုယ့္ေပတံက တစ္ေျဖာင့္တည္းပဲ။
ကိုယ္မွန္ရင္ ဘယ္သူမေရႊ႕ေရႊ႕ ကိုယ့္ေခါင္းက ေရြ႕မွာ မဟုတ္ဘူး။
ဘယ္လိုေက်ာ္ျဖတ္လဲဆိုေတာ့ ဘယ္လိုမွ မေက်ာ္ျဖတ္ဘူး။
ဒီအတိုင္း ဆက္စီးဆင္းသြားရံုပဲ။

လူေတြပါးစပ္က တစ္ခုခုေျပာလိုက္တာနဲ႔
ကိုယ္က အဲ့လို ျဖစ္မသြားဘူးေလ။
ဘာနဲ႔ပစ္ပစ္ ပန္းနဲ႔ေပါက္တယ္ ထင္ရေအာင္ေတာ့ မရင့္က်က္ႏိုင္ေသးပါဘူး။
ပထမဆံုးအေနနဲ႔ စိတ္ထဲမွာ ခံစားသြားရတာကို အရင္ေလွ်ာ့တယ္။ ၿပီးရင္ ကိုယ္ေမ့ပစ္တယ္။

ကိုယ့္ေရွ႕မွာ Personal တိုက္ခိုက္ခံရတဲ့လူေတြ အမ်ားႀကီးပဲ။ အဲ့လိုတိုက္ခိုက္ခံရတာနဲ႔ သူတို႔ျပင္ပဘဝမွာ ဘာျဖစ္သြားလဲ။ ဘာမွမျဖစ္ဘူး... ဆက္ေအာင္ျမင္ေနတာပဲ။ သူတို႔က ဘာမွျဖစ္မသြားဘူး။ တိုက္ခိုက္ေနၾကသူေတြသာ သူမ်ားအေၾကာင္းေတြ ေတြးရင္းေျပာရင္း
ကိုယ့္အေၾကာင္းကိုယ္ ေမ့ေလ်ာ့ပ်က္သုဥ္း တိုးတက္မႈအားနည္းသြားၾကတာ။
ကိုယ္ကေတာ့ သင္ခန္းစာယူတယ္။

ကိုယ့္ဥပေဒသက တစ္ခုတည္းပဲ။
လူယုတ္မာေတြကို ကိုယ္ၫွိႏႈိင္းမွာ မဟုတ္ဘူး။
ပိုငိုတဲ့လူကို ေလာကဓံက တစ္ခ်က္ပို႐ိုက္တတ္တယ္တဲ့။ ကိုယ္တို႔ ဘာကိုမွ တုန္လႈပ္ျပေနစရာမွ မရွိလွပဲ။
စိတ္ဝင္စားရင္ ေနာက္ေက်ာကထိုးတဲ့ဓါးေတြၾကားမွာ
စီးခ်င္းဘယ္လိုထိုးရတယ္ဆိုတာ သင္ယူလို႔ရႏိုင္တယ္။

ဆရာတာရာမင္းေဝရဲ႕ စာသားေလးတစ္ခု မွတ္မိေနေသးတယ္။
“ဘာပဲ ျဖစ္ျဖစ္ ဘာမွ မျဖစ္နဲ႔" တဲ့
"ဘာမွမျဖစ္လည္း ဘာမွ မျဖစ္နဲ႔" တဲ့။
ေလာကဓံကို မတုန္လႈပ္ဖို႔ ႐ိုးရွင္းတဲ့ စကားတစ္ခြန္းလို႔ ခံစားရတယ္။
ဦးမင္းကိုႏိုင္ ေျပာသလိုေပါ့
"ခ်ိဳးတိုင္းသာ ေႂကြရရင္ ေဝျပစရာေတာင္ က်န္မွာမဟုတ္ဘူး"တဲ့။

ေဖ့စ္ဘုတ္မွာ လူတိုင္းဟာ သားေကာင္ျဖစ္သြားႏိုင္တဲ့ လူေတြပါပဲ။
မေၾကာက္ပါနဲ႔.... ရင္ဆိုင္ပါ
ၿပီးရင္ ေမ့ပစ္ပါ။
ကိုယ္လည္း စင္းလံုးေခ်ာ မဟုတ္ပါဘဲ
သူမ်ား ေကာင္းတာလုပ္ရင္ ခ်ီးက်ဴးခဲသေလာက္
မေကာင္းတာတစ္ခုဆိုရင္ ၿမိန္ရည္ရွက္ရည္ ေျပာတတ္တဲ့
ကိုယ္က ဘယ္တုန္းကမွ မမွားတတ္ေတာ့သလို
သူတပါးကို အရည္ေဖ်ာ္စားသံုးတတ္တဲ့ လူအဖြဲ႕အစည္းကို
လက္ခလယ္သာ ေထာင္ျပလိုက္ပါ။

ဘဝဆိုတာ အထူးအေထြမဟုတ္ပါဘူး။
ရင္ဆိုင္ေက်ာ္ျဖတ္ရျခင္းသက္သက္ပါပဲ။