လူေတြ လူေတြ အမွားေတြလုပ္ရင္း အမွားႀကီးမွားၾကတယ္..
ရက္စက္တတ္ၾကတယ္...
မသိၾကေသးဘူးလား..
မေပါင္းရင္ေနၾက..
အဆိုးမ်ားေတာ့ အားမေပးနဲ႔
နာက္ဆုံးေတာ့ေလာကကုိ အမွန္တရားက ႏိုင္လိမ့္မယ္....
ဟ့..ေႏြဦးေတာင္ေရာက္ေနျပန္ၿပီ...
ဥဩေတြနဲ႔အတူ အလြမ္းေတးညည္းရင္း...
လြင့္ပ်ံေနခဲ့ၿပီ
ျပသနေပါင္းစုံတက္ၿပီး က်န္ရစ္သူ ငါ့မွာအ႐ူးတစ္ပိုင္းျဖစ္လ်ွက္..
မင္းကိုေမ်ွာ္လင့္ခဲ့....
၁၅၀၀မျပည့္ဘဲ ခ်စ္ခဲ့ေလသလား..
မင္းက ဟုိးအေ၀းႀကီးမွာ...
ဟာင္းသြားလည္းဘဲ ဟိုးအတိတ္က နင္ေပးခဲ့ဖူးတဲ့ၾကင္နာျခင္းမ်ား...
ၿငိတြယ္ေနခဲ့ၿပီ....
အခုထိေမ့လို႔မရႏိုင္ေအာင္ နင္ကေတာ့အေ၀းႀကီးမွာ...
ငါ့တစ္ေယာက္တည္းလြမ္းေနတာ....
သမိန္႔က်ေနေသာအမႈသည္လို ငါ့ဘ၀ေသဆုံးခဲ့ၿပီ...အုိ
အျပစ္မွမ႐ွိတာ တမင္အသုံးခ်သြားတာ....
ဒါေပမယ့္လည္း ငါ့အခ်စ္ေတြက...
မေျပာင္းလဲပါကြယ္...မေဟာင္းခဲ့ပါတကယ္...
နင္မ႐ွိတဲ့ ငါ့ရဲ႕ရင္ခြင္ထဲမွာ.....
နင္သာအပိုင္ယူထားတယ္....
မေမွာင္ဖို႔အလင္းတို႔ထြန္းေပးထားတယ္....
၀င္လာႏိုင္ပါတယ္....
မစိုးရိမ္နဲ႔....မင္းႀကိဳက္တတ္ေသာ သီခ်င္းေလးေတြကို....
ဂီတာေလးတီးျပၿပီးေတာ့ ကီးမ်ားတည့္ေအာင္ ငါဆိုတတ္ၿပီ...
ငိုစရာမ်ား႐ွိလို႔ ပုခုံးကင္းမဲ့ခ်ိန္...
လိုရာေျပာပါ.....
တံခါးဖြင့္ထားပါတယ္...
Writer - zawmyooo1
SMT-24