ภาพนี้เป็นภาพของฉันและเพื่อน สมัยเรียนปริญญาโท ถ่ายที่จังหวัดน่าน ระหว่างออกพื้นที่ร่วมทำงานวิจัยของคณะ ทุกคนในภาพมีอายุต่างกัน อยู่ระหว่าง 2-8 ปี และฉันก็แก่ที่สุดในกลุ่มนี้ ใช่คะฉันพึ่งมาเรียนตอนอายุเลย 30 แล้ว
นี่ก็เป็นอีกหนึ่งกลุ่มมิตรภาพที่เกิดขึ้น ในอีกช่วงชีวิตนึงของฉัน มิตรภาพกลุ่มนี้เกิดขึ้นจากการได้ช่วยเหลือกันเรื่องการเรียน เกื้อกูลกันตลอดจนไปถึงเรื่องส่วนตัว คอยให้คำปรึกษากัน ปลอบใจกันยามท้อแท้ เรื่องท้อแท้ ระหว่างเรียนนั้นก็มีมากอยู่คะ เรียนหนักมาก บางคนแทบจะถอดใจเลิกเรียนซะกลางคัน เพราะทำงานวันจันทร์ถึงศุกร์ มาเรียนแค่เสาร์ อาทิตย์ เป็นอะไรที่เหนื่อยมาก แค่ทำงานก็เหนื่อยมาก แล้วยังต้องมาเรียนอีก ก็มีเพื่อนๆนี่แหล่ะคะที่คอยช่วยดันกัน บางคนอาจจะจบช้ากว่าเพื่อนๆ แต่เราก็ยังคอยติดตามไปแสดงความยินดีกันทุกคน
ส่วนตัวแล้ว คิดว่าการหาเพื่อนดีๆ แท้ๆ ไม่ได้คบกันแค่เปลือกนอก ในช่วงของชีวิตที่มีการ มีงานทำกันแล้วนั้น หายากคะ เนื่องจากว่าทุกคนมีการงาน มีเงินเดือน มีตำแหน่ง มีสิ่งของฉาบกาย หรือทั้งหมดฉันเรียกว่าเปลือก อย่างเพื่อนๆกลุ่มนี้เป็นเพื่อนกลุ่ม ที่ถือว่าอยู่ในช่วงชีวิตที่กล่าวถึง แต่ถือว่าฉันโชคดี ที่ได้เจอกัลยาณมิตรดีๆ ที่ไม่เอาเปลือกนอกกายมาเป็นตัวกั้นมิตรภาพระหว่างกัน
มิตรภาพ ในแบบของฉัน ฉันให้นิยามมันว่า เป็นการแบ่งปัน ช่วยเหลือ ยินดี ไม่ว่ายามทุกข์หรือสุข ช่วยดึงกันขึ้นไม่ว่าจะมีหรือจน นิยามของมิตรภาพมีมากมายและไม่จบสิ้นคะ ขอแค่ใจถึงใจ ส่งต่อความสุข สิ่งที่รับรู้ได้คือการรับรู้ด้วยใจ
จะว่าไปแล้วจะให้เล่า บรรยายอีกมากมายในเรื่องมิตรภาพ ก็มีหลากหลายแง่มุม สำหรับฉันมันมีหลายมุม จริงๆคะ สำหรับโพสนี้ขอแค่นี้ก่อนละกันคะ
ยิ้มให้กับมิตรภาพดีๆ ที่เกิดขึ้นในชีวิต __
Thanks for upvote & follow.
