အေဖ.....
ဒီအခ်ိန္ဆိုရင္ အေဖဟာ ေနပူမေ႐ွာင္မိုးရြာမေ႐ွာင္ သားေတြနဲ႔အတူအျမဲရိွေနခဲ့တယ္။အေဖ့ရဲ႕ ဇရာဟာ တစ္စတစ္စ ယိုယြင္းလာေပမယ့္ အေဖက သားေတြထက္ သြက္လက္စြာ လႈပ္႐ွားႏိုင္ခဲ့တယ္။မိုးေရထဲမွာ မေမာႏိုင္၊ မပန္းႏိုင္ ပ်ိဳးႏႈတ္ေနတဲ့ ျပံဳးရႊင္တဲ့ အေဖ့မ်က္ႏွာကို အခုထိ မေမ့ႏိုင္ေသးဘူး။သားေတြကို စိတ္မခ်ႏိုင္လို႔ အလုပ္ကို ဂ႐ုတစိုက္လုပ္ဖို႔ မွာၾကားသလို ကိုယ္တိုင္လည္း ဝင္ေရာက္ လုပ္ကိုင္ခဲ့တယ္ ။"အေဖ မိုးရြာေနၿပီ"လို႔ သတိေပးရေလာက္ေအာင္ အေဖက အလုပ္ကို ခ်စ္ျပခဲ့တယ္။ကြၽန္ေတာ္တို႔ ညီအကိုေတြ အေဖ့ရဲ႕ဇြဲကို မမီပါဘူး။
အေဖ.....
အေဖထားခဲ့တဲ့ လယ္ေတြ၊ကြၽဲေတြ ႏွင့္ ႏြားေတြဟာ အေဖ့ရဲ႕ ခြန္အားသက္ေသေတြပါ။ သားသမီးေ႐ွ႕ေရးအတြက္ သစ္ပင္ႀကီးေတြ၊ကိုင္းပင္ႀကီးေတြ ၊ထူထပ္လွတဲ့ ေတာ႐ိုင္းျခံဳႏြယ္ေတြကို လယ္ေတြ၊ယာေတြျဖစ္ေအာင္ ခုတ္လွဲၿပီး တစ္ေယာက္တည္း ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာ ႐ုန္းကန္ခဲ့ရတယ္။မိဘအေမြ မရရိွခဲ့တဲ့ အေဖဟာ သတၱိရိွရိွ ေလာကဓံႀကီးကို ေက်ာ္လႊားႏိုင္ခဲ့တယ္။အေဖဟာ သုညဘဝက စခဲ့ေပမယ့္ ေလာကႀကီးကို လံုးဝအရံႈးမေပးခဲ့ဘူး။သားသမီးကို ခ်စ္တဲ့စိတ္ေၾကာင့္ ဆင္းရဲပင္ပန္းတာကို ပဓာနမထားပဲ အသက္ကိုစြန္႔ၿပီး အလုပ္ေတြကိုလုပ္ကိုင္ခဲ့ရတယ္။အေဖ့ရဲ႕ စီမံခန္႔ခြဲမႈ ေကာင္းခဲ့လို႔ အေဖအရမ္းခ်စ္တဲ့ သားသမီးေတြကို အေမြေပးႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။အေဖ့ရဲ႕ ေက်းဇူးေၾကာင့္ လူ႔ေလာကအလယ္မွာ မ်က္ႏွာ မငယ္ခဲ့ရပါဘူး အေဖ။
အေဖ....
ကြၽန္ေတာ္မွတ္မိပါေသးတယ္။လယ္ထဲ ေရလ်ွံတဲ့အခ်ိန္ဆိုရင္ တစ္ညလံုး မအိပ္ဘဲ၊ လယ္ေတြ၊ကြၽဲေတြ၊ႏြားေတြ၊အျခား အိမ္ေမြးသတၱဝါေတြ ကို ေစာင့္ေ႐ွာက္ခဲ့တယ္။ေရအရမ္းတက္လာတဲ့အခါဆိုရင္ ကြၽဲေတြ၊ႏြားေတြကို အေဖကိုယ္တိုင္ ဆြဲၿပီးေတာင္ေပၚေမာင္းတင္ခဲ့တယ္။ေတာင္ေပၚေရာက္ေနေပမယ့္ လယ္ေတြ၊ ၾကက္ေတြ၊ ဝက္္ေတြကို စိတ္မခ်ႏိုင္ခဲ့လို႔ အေဖဟာ လယ္ေစာင့္တဲဆီကို အေလာတႀကီး ဆင္းေျပးသြားခဲ့ျပန္တယ္။အေဖဟာ လယ္ေတြ ပ်က္စီးခဲ့ေပမယ့္ စိတ္ဓာတ္က်တဲ့အမူအရာကိုမျပဘဲ မာန္အျပည့္နဲ႔ တစ္ဖန္ ထြက္ယက္ခဲ့ျပန္တယ္။ေတာင္သူလယ္သမားဘဝဆိုတာ လယ္ကို အားကိုးၿပီးလုပ္ကိုင္စားေသာက္ေနရတဲ့အတြက္ေၾကာင့္မို႔ အေဖဟာ အရမ္း အပင္ပန္းခံခဲ့ရတယ္။အခက္အခဲေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးၾကားထဲမွ အေဖဟာ သဘာဝ ေဘးအႏၲရာယ္ေတာင္ ရင္ဆိုင္ခဲ့ရတယ္။
အေဖ....
သားေတြကို ဘယ္သြားသြား စိတ္မခ်ႏိုင္ခဲ့တဲ့အေဖ့ကို တစ္ခါတစ္ရံ ခ်ဳပ္ျခယ္တယ္လို႔ထင္မိတယ္။အမွန္တကယ္ေတာ့ အေဖခ်စ္တဲ့ သားတစ္ေယာက္ ဆံုးရံႈးခဲ့ရလို႔ သားသမီးေတြအတြက္ စိတ္ပူပင္ခဲ့တာပါ။အေမ ဆံုးၿပီးေနာက္ပိုင္း အေဖဟာ အေမဆိုရင္လည္းဟုတ္သလို ၊အေဖဆိုရင္လည္း ဟုတ္ခဲ့တယ္။တစ္ခုခုဆိုရင္ စိတ္ပူတတ္တာ မဆန္းပါဘူး။အေမ့လို ထမင္းခြံ႔ေကြၽးခဲ့သလို အေဖ့လိုလည္း ပုခံုးထမ္းၿပီး ေနရာတကာေခၚသြားျပန္တယ္။တစ္ခါတစ္ရံ အေဖနဲ႔ လူႀကီးေတြ ေျပာတဲ့စကားကို နားေထာင္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားတတ္တဲ့အခါဆိုရင္ အေဖဟာ ေပြ႔ခ်ီ ေခ်ာ့သိပ္ခဲ့ျပန္တယ္။ ညီအကိုအားလံုးကို တန္းတူညီမ်ွ အခြင့္အေရးေပးခဲ့တယ္။ အေဖ့ရဲ႕ ခ်စ္ျခင္းေမတၱာေၾကာင့္ ပိုက္ဆံမခ်မ္းသာေပမယ့္ ေမတၱာခ်မ္းသာခဲ့ပါတယ္ အေဖ။
အေဖ.....
အေဖ့ေမတၱာတရားေၾကာင့္ သားသမီးေတြ အားလံုးဟာ ယေန႔ အခ်ိန္မွာ ခ်စ္ခ်စ္ခင္ခင္ ဥမကြဲသိုက္မပ်က္ ေနႏိုင္ၾကရတယ္။ဆိုးသြမ္းတဲ့ ကိုႀကီးကိုေတာင္ အေဖ အသိတရားရေအာင္ လုပ္ျပသြားႏိုင္ခဲ့တယ္။ကိုႀကီးဟာ အရင္လို ဖဲလည္း မ႐ိုက္ေတာ့ဘူး။အလုပ္ကိုလည္း ႀကိဳးစားလုပ္ကိုင္ေနၿပီေလ။ မိသားစု တာဝန္ကို ေက်ေက်ပြန္ပြန္ ထမ္းရြက္ေနၿပီေပါ့။ အေဖျမင္ရင္ ဝမ္းသာလို႔ဆံုးမွာ မဟုတ္ပါဘူး။ ေယာက္ခမရဲ႕ အိမ္ကိုလိုက္သြားရလို႔ မ်က္နွာငယ္မွာစိုးၿပီး ဂ႐ုတစိုက္ သြားေရာက္ ၾကည့္႐ႈေပးခဲ့တဲ့ အေဖ့ရဲ႕ တစ္ဦးတည္းေသာခ်စ္သမီးႀကီး ျဖစ္တဲ့ မမႀကီးဆိုရင္လည္း သူ႔အိမ္ေထာင္နဲ႔ သူ႔သားေလးနဲ႔ ေပ်ာ္ရႊင္ေနၾကရၿပီ အေဖ ။ ဘြဲ႔ရပညာတတ္တဲ့ ကိုေလးကေတာ့ ႏိုင္ငံအက်ိဳးေရာ ၊မိသားစုတာဝန္ေတြေရာ ေဆာင္ရြက္ေနလို႔ အေဖ ဂုဏ္ယူေနမွာပါ။အလုပ္ကို မပ်င္းမရိလုပ္တတ္တဲ့ ကိုေအးနဲ႔ ကိုေဌးကိုလည္း အေဖ စိတ္ခ် ႏိုင္ခဲ့ပါၿပီ။အေဖ့ရဲ႕ခ်စ္လွစြာေသာအေမကဲ့သို႔ အိမ္မႈကိစၥကို ညီမေလးနဲ႔ အေဖ့ရဲ႕ ေခြၽးမေတြလည္း ႏိုင္ႏွင္းေနပါၿပီ။အရြယ္မေရာက္ေသးတ့ဲ အေဖ့ရဲ႕ သားအငယ္ဆံုး ကြ်န္ေတာ့္ ညီေလးကို အေဖ့ကိုယ္စား သားတို႔ သြန္သင္ဆံုးမၿပီး ေက်ြးေမြးေစာင့္ေ႐ွာက္သြားမွာပါ။အေဖ စိတ္မခ်ဆံုးျဖစ္တဲ့ ကြၽန္ေတာ့္လည္း ေလာကအက်ိဳးေရာ၊မိသားစုအက်ိဳးေရာ တာဝန္ေက်ပြန္ႏိုင္ေအာင္ႀကိဳးစားေနပါတယ္ အေဖ။အေဖ့ကို ကာယအားနဲ႔ ေက်းဇူး မဆပ္ႏိုင္ခဲ့ေပမယ့္ ျမင့္မိုရ္ေတာင္မက ႀကိီးမားတဲ့ အေဖ့ရဲ႕ ေမတၱာတရားကို ေက်းဇူးဆပ္ႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားေနပါတယ္ အေဖ။
အေဖ.....
အေဖဟာ ကြၽန္းပင္ႀကီးရဲ႕အရိပ္ေအာက္ ညင္သာသိမ္ေမြ႔ေသာ မဟာပထဝီေျမႀကီးထဲမွာ ထာဝရ အိပ္စက္အနားယူသြားခဲ့ေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ျခင္းနဲ႔ အျမဲအမွတ္ရေနမွာပါ အေဖ။
10.8.2017
မိုးရာသီ လယ္ထဲဆင္းခဲ့ေသာအေဖ့ရဲ႕ အမွတ္တရ ပံုရိပ္ေတြကို ေဖာ္ျပရျခင္းျဖစ္ပါသည္။မိုးရာသီနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး အမွတ္တရမ်ားကို အစပ်ိဳးေပးထားျပီး အေဖ့ရဲ႕ ေမတၱာတရားႀကီးမားပံုကို ေဖာ္က်ဴ းထားပါသည္။ ေနာက္ေနာင္ အေဖ့ရဲ႕ အမွတ္တရ ပံုရိပ္ေတြကို ထပ္ဟပ္ျပသသြားပါဦးမည္။အေရးအသားေျပပ်စ္မႈမရိွပါက ေတာသားေလးရဲ႕ ဗဟုသုတ နည္းပါးျခင္းေၾကာင့္ နားလည္ေပးၾကပါရန္ အႏူးအၫႊတ္ေတာင္းပန္ခ်င္ပါတယ္။ဆက္၍လည္း ႀကိဳးစားသြားပါဦးမည္။
