CHAPTER 4
Isang linggo na nang magpasya si Bertong lisanin ang looban at makipagsapalaran sa kabilang baranggay. May nakapag sabi sa kanya na medyo maganda ang bigayan sa palengke doon.
Nakahanap naman siya ng maliit na kwarto. Para sa kanya sapat na ang lumalangingit na katre at elektricpan na walang takip
(Yung mga pinagbabawal sa home buddies)
Maagang nagising si Berto para pumunta sa palengke unang araw niya ngayon at nais niya makarami. Sa pagmamadali ay meron siyang naka salubong
Hindi niya mawari pero iba ang kabog ng kanyang nguso.
Tinitigan niya ang babaeng kasalubong.
Maitim,makapal ang nguso,usli ang ngipin na may breyshesh at malapad ang nuo.
Hindi siya mapakali at nabangga niya ang dalaga nahulog ang mga dala nitong plastic bag na may mga pagpag from Jobilli.
Nagmamadaling nakipulot si Berto at agad nagkaumpugan ang oily at malalapad nilang nuo.
Slow motion silang nagkatitigan ang pagka lagkit lagit.
Agad inabot ni berto ang mga kamay niya na may mahabang kuko na maraming lupa. Nakipag kamay siya sa dalaga.
"HI MISS PASENSIYA KANA AKO NGA PALA SI BERTO"
"HELLO WALA YUN PASENSIYA KANA RIN AT HINDI AKO TUMITINGIN. AKO NGA PALA SI GINILYN"
TINITINGAN NI BERTO ANG MALA UNDIN NITONG MUKHA NA NAGPABIGHANI SA KANYA...
IT'S A TIE! ๐๐๐
IT MUST BE LOVE...
ITUTULOY....