De pronto, na esperanza, destellando en azul.
Non recibes o que percuras pero cando marches,
sempre podes voltar.
É mellor queimarse que ficar oxidado
Hai mais na imaxe que aquelo que podes ver.
Ou, si compa !!
Estou sulagado de azul/sentimento; lonxe da tristura do mouro das sombras.
Atravesa a parede cegadora dos teus sentidos, baixate do mouro da noite de pedra.
Enchete de azul de sensacións, de paixon, de sentemento.
Imaxe e texto baixo licenza Creative Commons by Manuel Freiría, partillar igual 4.0 Internacional.
Steepshot