ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΠΟ:
@liondani/epistoli-apantisi-toy-mitropolitoy-peiraios-serafeim-stin-epistoli-toy-mitropolitoy-argolidos-nektarioy
Γιὰ νὰ «διαλύσετε» κάποιες «παρεξηγήσεις» δηλώνετε πίστη στὴν Μία, Ἁγία, Καθολικὴ καὶ Ἀποστολικὴ Ἐκκλησία καὶ πὼς ἐκτὸς αὐτῆς δὲν ὑπάρχει σωτηρία. Καλῶς, ἀλλὰ δὲν μᾶς λέτε ποιὰ εἶναι αὐτὴ ἡ Ἐκκλησία, μήπως εἶναι κλάδος της ἡ Ὀρθοδοξία, ἀφοῦ ἔχετε ἐκφράσει καὶ παλιότερα τὴν ἄποψή Σας ὅτι καὶ ὁ παπισμός, ὅπως καὶ ἡ πανσπερμία τῶν προτεσταντῶν εἶναι «ἐκκλησίες».
Γράφετε ὅτι δὲν ἔχουμε τὸ δικαίωμα ἐμεῖς ὡς πρόσωπα «νὰ καταδικάσουμε κανέναν καὶ πὼς ἡ κρίση ἀνήκει στὸ Θεό». Σωστά, ἀλλὰ δικαίωμα ἔχει ἡ Ἐκκλησία, ἡ ὁποία εἶναι «στῦλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας». Γράφετε ὅτι «ὁ Θεὸς εἶναι Θεὸς ἐκπλήξεων» καὶ πὼς εἶστε «βέβαιος ὅτι στὴ Δευτέρα Παρουσία θὰ δοκιμάσουμε πολλὲς ἐκπλήξεις. Θὰ δοῦμε τὸν ἀβάπτιστο εἰδωλολάτρη καὶ διώκτη Τραϊανὸ νὰ σώζεται χάρι στὶς προσευχὲς τοῦ ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Διαλόγου καὶ πολλοὺς ἀπὸ μᾶς τοὺς «ὑπεράγαν Ὀρθοδόξους νὰ ἀκοῦμε τὸ φοβερὸ ἐκεῖνο «οὐκ οἶδα ὑμᾶς». Ἂς μὴ δώσει ὁ Θεός»! Τί ἀπίστευτες καινοφανεῖς διδασκαλίες εἶναι αὐτὲς, διαμετρικὰ ἀντίθετες μὲ τὴν περὶ σωτηρίας κρυστάλλινη διδασκαλία τῆς Ἐκκλησίας μας; Ποῦ τὸ βρήκατε γραμμένο ὅτι μπορεῖ νὰ σωθεῖ ἕνας συνειδητὰ ἄπιστος καὶ ἀμετανόητος, ἁπλὰ χάρη στὶς προσευχὲς ἑνὸς ἁγίου; Καὶ γιατί εἶστε σίγουρος ὅτι σώθηκε ὁ φοβερὸς διώκτης καὶ φονιὰς χιλιάδων Μαρτύρων τῆς Ἐκκλησίας Τραϊανός; Μήπως αὐτὸ δὲν ὄζει παπικὴ κακοδοξία περὶ «ἀξιομισθίας τῶν ἁγίων»; Ἀλλὰ καὶ τόσο πολύ ἀντιπαθεῖτε τούς «ὑπεράγαν ὀρθοδόξους» καὶ τοὺς θεωρεῖτε ἤδη καταδικασμένους; Δὲν προκαταλαμβάνετε ἔτσι καὶ Ἐσεῖς τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ;
Ὁ Χριστός ἀνακρινόμενος ἀπό τόν Πιλᾶτο εἶπε: «ἐγὼ εἰς τοῦτο γεγέννημαι καὶ εἰς τοῦτο ἐλήλυθα εἰς τὸν κόσμον, ἵνα μαρτυρήσω τῇ ἀληθείᾳ. πᾶς ὁ ὢν ἐκ τῆς ἀληθείας ἀκούει μου τῆς φωνῆς. λέγει αὐτῷ ὁ Πιλᾶτος· τί ἐστιν ἀλήθεια;» (Ἰω. 18,38).
Ἡ θυσία Του ἐνίκησε τόν θάνατο. Μετά τήν Ἀνάστασή Του οἱ ἅγιοι Ἀπόστολοι ἔλαβαν τήν ἐντολή: «Πορευθέντες εἰς τόν κόσμον ἅπαντα, κηρύξατε τό Εὐαγγέλιον πάσῃ τῇ κτίσῃ...» (Μαρκ. 16,15-16). Ὅλοι οἱ Ἀρχιερεῖς, ὡς διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, μέχρι σήμερα, ἔχουμε λάβει τήν ἴδια ἀπαράλλακτη ἐντολή τήν ὁποία δέν μποροῦμε νά ἀθετήσουμε ἤ νά νοθεύσουμε. Τό κήρυγμα τῆς ἀλήθειας συνεπάγεται τό μῖσος τοῦ κόσμου καί τόν διωγμό τῶν ἀποσταλέντων. Οἱ κήρυκες τοῦ Χριστοῦ διά τῶν αἰώνων σφράγισαν μέ μαρτυρικό θάνατο τήν ἀποστολή τους. Ἡ Ἐκκλησία πού θά ἀρνηθεῖ τό κήρυγμα τῆς μοναδικῆς αὐτῆς θεογνωσίας καί θά ἀσπασθεῖ ἤ θά συμφωνήσει μέ τήν πεπλανημένη ὁδηγία τῶν δυνάμεων τοῦ σκότους «σεβασμός στήν ἑτερότητα» χάριν μιᾶς ψευδοειρήνης, ξένης ἀπό τήν εἰρήνη, τήν ὁποία ὁ Χριστός ἔφερε στόν ἄνθρωπο μέ τήν ἐναθρώπισή Του, διατηρεῖ τό βασίλειο τοῦ θανάτου καί τοῦ διαβόλου σέ αὐτούς πού προσκυνοῦν τούς ψευδοθεούς καί παύει αὐτόματα νά εἶναι Ἐκκλησία. Οἱ «Ἐπίσκοποι» μιᾶς τέτοιας «Ἐκκλησίας» βρίσκονται σέ πλάνη καί μεταβάλλονται σέ προδότες τῆς Ἀλήθειας καί εἶναι ἀνάξιοι τῆς ἀποστολῆς τους. Ὁ Χριστός ἀνέθεσε τό κήρυγμα τῆς μοναδικῆς Ἀλήθειας χωρίς νά ἀναφέρει «νά σεβαστῆτε τίς θρησκευτικές ἑτερότητες».
Ἀναφέρετε ἀπόσπασμα ἀπὸ ὑποτιθέμενη ἐπιστολή, ὑποτιθέμενου «πιστοῦ» τῆς μητροπολιτικῆς μου περιφερείας, στὴν ὁποία «διαμαρτύρεται» διότι τὸν κάνομε «νὰ ντρέπεται» γιὰ τὰ γραφόμενά μου. Ὅτι καλλιεργῶ συνωμοσιολογίες καὶ ἐμφανίζω «ἦθος ἐμπαθές, διχαστικὸ καὶ ἐπιθετικό, ἀκατάλληλο γιὰ κληρικό». Ἐπειδὴ ἀπέδωσα τὴν θανάσιμη ἁμαρτία, τὸ πάθος τῆς ὁμοφυλοφιλίας σὲ παθολογικὸ ψυχικὸ νόσημα. Ἐπειδὴ καταφέρθηκα κατὰ τοῦ σιωνισμοῦ. Ἐπειδὴ στηλίτευσα τηλεοπτικὸ σταθμὸ πανελλήνιας καὶ παγκόσμιας ἐμβέλειας, διότι βεβήλωνε τὸ θεανδρικὸ πρόσωπο τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἡμέρες Πάσχα, προβάλοντας τά αἴσχιστα ντοκυμαντέρς τοῦ Ἑβραϊκοῦ Μουσείου Ροκφέλερ τοῦ Τέλ Ἀβίβ πού «ἀναζητοῦσαν τήν σύζυγο καί τά τέκνα» τοῦ Κυρίου μας !!! Παρεπιπτόντως δέν Σᾶς εἶδα νά στηλιτεύετε τό Ἑβραϊκό Κράτος πού κατ’ ἐπιταγή τῶν Ἑβραίων Ραββίνων ὅπως δηλώνει στό youtube ὁ Ραββῖνος Μαρδοχαῖος Φριζῆς μέ ἐκήρυξε personanongrata καί μοῦ ἀπηγόρευσε τήν ἐπροσώπηση τῆς Ἐκκλησίας μας στήν ἐφετινή ἁφή τοῦ Ἁγίου Φωτός, ἐπειδή ἀποδεικνύω μέ τά γραφόμενά μου ὅτι ὁ Μεσσίας ἦλθε καί ὅτι αὐτόν πού ἀναμένει ὁ σύγχρονος Ἰουσαϊσμός θά εἶναι ὁ Ἀντίχριστος καί ὅτι ὁ σύγχρονος Ἰουδαϊσμός μετέβαλε τόν Θεϊσμό τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης σέ ἑωσφορισμό τοῦ Ταλμούδ καί τῆς Καμπαλᾶ . Κατ’ ἀρχὴν ἐπιστρέψτε μου νὰ ἀμφιβάλλω γιὰ τὸ ὅτι τὸ πρόσωπο αὐτὸ εἶναι ὑπαρκτὸ καὶ ἡ ἐπιστολὴ του γνήσια, ἀλλὰ εἶμαι πεπεισμένος ὅτι εἶναι κάκιστο κατασκευασμένο σενάριο γιὰ νὰ μοῦ ἐκθέσετε τὶς ἐσώτατες διαθέσεις Σας γιὰ τὸ πρόσωπό μου. Ἆρα τοὺς χαρακτηρισμοὺς «ἦθος ἐμπαθές, διχαστικὸ καὶ ἐπιθετικό, ἀκατάλληλο γιὰ κληρικό», τὸ χρεώνω σὲ Σᾶς, μέχρι νὰ μοῦ γνωρίσετε τὸν ἀποστολέα τῆς ἐπιστολῆς.
Μοῦ προσάπτετε τὴν κατηγορία ὅτι «καλλιεργῶ συνωμοσιολογίες». Λέτε ὅτι «οἱ περισσότεροι χριστιανοὶ καὶ κληρικοὶ (σ.σ. εἶναι ἄλλοι οἱ χριστιανοὶ καὶ ἄλλοι οἱ κληρικοὶ) ψάχνουμε γιὰ ἐχθρούς. Δὲν μποροῦμε νὰ ὑπάρξουμε χωρὶς «βαρβάρους»». Ἂν Ἐσεῖς ψάχνετε γιὰ ἐχθροὺς καὶ βαρβάρους, γιὰ νὰ ὑπάρξετε, εἶναι πρόβλημα δικό Σας. Ἐμεῖς δὲν ψάχνουμε, ἀλλὰ διαπιστώνουμε ὑπαρκτοὺς ἐχθρούς, ὅπως διαπιστώνει ὅλος ὁ κόσμος σήμερα στὴν τραγικὴ πραγματικότητα ποὺ βιώνει. Οἱ πολεμικὲς φρίκες στὴ Μέση Ἀνατολὴ καὶ ἀλλαχοῦ δὲν εἶναι κατασκευάσματα διεθνῶν σκοτεινῶν κέντρων; Ποιός κατασκεύασε τήν λεγομένη Ἀραβική Ἄνοιξη; Ποιός χρηματοδότησε τόν ISIS; Δὲ διαβάζετε καὶ δὲν ἀκοῦτε εἰδήσεις; Θεωρεῖτε ὅτι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἶναι ἡ ἀγαπημένη τοῦ ἀποστατημένου κόσμου καὶ ἆρα δὲν ἔχει ἐχθρούς; Ἀλλὰ μία ἀγαπημένη καὶ σεβαστὴ Ἐκκλησία ἀπὸ τὸν πτωτικὸ κόσμο εἶναι ἄραγε Ἐκκλησία; Γράφετε γιὰ τὸ σιωνισμό. Μὰ ἀγνοεῖτε ὅτι ὁ σιωνισμὸς εἶναι καταδικασμένος ἀπὸ τὴ διεθνῆ κοινότητα, δύο φορὲς ἀπὸ τὸν ΟΗΕ; Θεωρεῖτε πὼς καὶ ὁ ΟΗΕ συνωμοσιολογεῖ; Ἀναφέρετε ὅτι τὰ «Πρωτοκόλλα τῶν Σοφῶν τῆς Σιῶν» ἔχουν ἀντικαταστήσει σὲ πολλοὺς τὸ Εὐαγγέλιο, γιατί τέτοιες ὑπερβολές; Τὰ θεωρεῖτε «ψευδεπίγραφο κείμενο», τότε ἐξηγῆστε μας πὼς γίνεται, ἐδῶ καὶ ἕναν αἰῶνα, νὰ ἔχουν ἐπαληθευτεῖ σὲ ἀπόλυτο βαθμὸ οἱ στόχοι τους; Σᾶς ἐνοχλοῦν τὸ ἴδιο καὶ τὰ παπικὰ χαλκευμένα πλαστὰ κείμενα, τῆς «ἀδελφῆς» τῶν οἰκουμενιστῶν «δυτικῆς ἐκκλησίας» ψευδοκωνσταντίνειος δωρεά, ψευδοπιπίνειος δωρεά, ψευδοκλημέντια καί ψευδοϊσιδώρειες διατάξεις κι ἄν ναί γιατί δέν τά ἔχετε ποτέ στηλιτεύσει;
Ἀγνοεῖτε ἐντελῶς ὅτι τό μόνο οὐσιῶδες πρόβλημα τῆς Ἐκκλησίας εἶναι ἡ ἔλλειψη ὁμολογίας, ἡ ἐκκοσμίκευση καί ὁ φόβος μήν ἐκτεθοῦμε. Ἄν οἱ Ἐπίσκοποι σήμερα ὁμολογοῦσαν τήν Ἀλήθεια-Πρόσωπο Χριστός ὁ κόσμος μας δέν θά εἶχε αὐτή τήν κατάντια.
Κάνετε λόγο γιὰ «σταλινικοῦ τύπου δικτατορία τῶν «Ὀρθοδόξων» φονταμενταλιστῶν» οἱ ὁποῖοι δὲν «ἐπιτρέπουν νὰ ἀκουστεῖ καμία ἄλλη φωνή». Διερωτῶμαι πότε καί ποῦ ὑπέστητε ἀπό ζηλωτές τῆς πίστεως «μία πρωτόγνωρη τρομοκρατία … ἐπειδὴ τολμήσαμε νὰ καταθέσουμε τὸν προβληματισμὸ μας (σ.σ. ποῦ;), ὅταν προσπαθοῦμε νὰ ἀφουγκραστοῦμε τὸ ρυθμὸ τῆς ἐποχῆς μας, τί ἀνάγκες καὶ τὰ αἰτήματα τῶν ἀνθρώπων». Δὲν καταλαβαίνω γιατί μοῦ τὰ γράψατε ἐμένα ὅλα αὐτά. Μήπως στήν «σταλινικοῦ τύπου δικτατορία τῶν «Ὀρθοδόξων» φονταμενταλιστῶν» κατατάσσετε καὶ τὸ πρόσωπό μου ἢ τοὺς συνεργάτες μου; Δέν πήρατε τό μαθημά Σας στήν Ἱεραρχία ὅταν ἐπαναλάβατε αὐτές τίς ἀπρέπειες καί Σᾶς ἀποστόμωσα διαβάζοντας ἁπλῶς τόν Πρόλογο τοῦ Μακαριωτάτου κ. Ἱερωνύμου ἀπό τό βιβλίο τοῦ γνωστοῦ Ἰταλοῦ δημοσιογράφου Μάρκο Ἀουρέλιο Ριβέλλι «Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος τῆς Γενοκτονίας» (ἐκδ. Παρασκήνιο, Ἀθήνα 1999) πού ἀναφέρεται στόν καταδικασμένο γιά ἐγκλήματα κατά τῆς ἀνθρωπότητος καί τήν δολοφονία 850.000 Σέρβων Ὀρθοδόξων ψεδοάγιο τοῦ Βατικανοῦ Καρδινάλιο Ἀλουΐσιο Στέπινατς ρωτώντας ἁπλῶς Μακαριώτατε, μήπως καί ἐσεῖς εἶστε φονταμενταλιστής; Καταλαβαίνετε νομίζω τὴ βαρύτητα ὅλων αὐτῶν τῶν χαρακτηρισμῶν, οἱ ὁποῖοι δὲν θὰ μείνουν «νεκρὸ γράμμα» στὴν ἐπιστολή Σας ἀλλά μέ τήν μεταφυσική τῶν πράξεων θά κλιθῆτε νά δώσετε γι΄ αὐτά λόγο στόν Κύριο τῆς Ἐκκλησίας.
Βάζετε στὸ στόμα τοῦ ὑποτιθέμενου ἐπιστολογράφου τὸ ἐρώτημα: «Μπορεῖ ἕνας ἐπίσκοπος νὰ ἐκφράζει καὶ νὰ ἀντιπροσωπεύει τὴν ἐκκλησία; Ὁ ἅγιος Πειραιῶς ἔχει ἐξουσιοδοτηθεῖ ἀπὸ τὴν Ἱεραρχία νὰ μιλάει ὅποτε θέλει καὶ νὰ ἀπευθύνεται ὅπου γῆς στὸν ὁποιονδήποτε;». Ἐγὼ ρωτάω Ἐσᾶς τί ἀπαντήσατε, ἢ τί θὰ ἀπαντούσατε στὸν περίεργο «ἐπιστολογράφο Σας»; Ἀπαντᾶτε σὲ μένα: «Ὡς τί ὁμιλεῖς; Ὡς ἐκπρόσωπος τίνος; Τῆς διοικούσης ἐκκλησίας; Δὲν εἶσαι. Ὡς ἐπίσκοπος; Εἶναι ἀλλότριος ἱκέτης, αὐτὸς ποὺ ἀπευθύνεσαι. Ὡς ὑπερεπίσκοπος τελικά; Δὲν ἔχεις τὴν ἐπισύσταση (sic) πασῶν τῶν ἐκκλησιῶν»! Σᾶς ἀπαντῶ λοιπόν: ἂν ἐννοεῖτε τὴν Ἐκκλησία ὡς ἕνα νομικὸ πρόσωπο, ἕνα σωματεῖο, ἀνάλογα μὲ τὴν «ἐκκλησία» τοῦ Βατικανοῦ, τότε δὲν ὁμιλῶ ἐκ μέρους του! Δὲν ἔχω καμιὰ ἐξουσιοδότηση νὰ μιλήσω γι’ αὐτή. Ἂν ὅμως ἐννοεῖτε τὴν Ἐκκλησία ὡς Σῶμα Χριστοῦ. Ἂν δέχεστε τὴν ὀρθόδοξη διδασκαλία, ὅτι ἡ κάθε τοπικὴ Ἐκκλησία εἶναι ἡ φανέρωση τῆς Καθολικῆς Ἐκκλησίας, τότε, ὡς Ἐπίσκοπος τῆς τοπικῆς μου ἐκκλησίας, ὁμιλῶ ἐκ μέρους της. Ἐκπροσωπῶ καὶ ὑπηρετῶ τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ τῆς τοπικῆς μου ἐκκλησίας καὶ τὸ διακόνημά μου μὲ ἐπιτάσσει νὰ ἐκπροσωπῶ καὶ νὰ ὁμιλῶ ἐκ μέρους του! Ὁ ἀληθινὸς Ἐπίσκοπος δὲν ὑπάρχει γιὰ τὸν ἑαυτό του, ἀλλὰ γιά νὰ διακονεῖ καὶ νὰ ποιμαίνει τὸ λαὸ τοῦ Θεοῦ, ὅπως δύναται καλλίτερα καὶ ἀρτιότερα! Ἀλλὰ ἂν ἐπιμένετε ὅτι ὁμιλῶ ὡς Σεραφεὶμ Πειραιῶς, μπορῶ νὰ τὸ δεχτῶ, ἀφοῦ πάντοτε οἱ ἀνακοινώσεις μου εἶναι ἐνυπόγραφες! Σᾶς ἐπαναλαμβάνω ὅμως καί πάλι τήν πρόκληση. Καταδεῖξτε μου μιά φράση ἀπό τά κείμενά μου πού νά εἶναι δική μου, γιατί ὅ,τι λέω καί γράφω τά δανείζομαι ὁ ἀτελέστατος ἀπό τό θησαυροφυλάκιο τῆς ἀμωμήτου Πίστεώς μας.
Ὁ κάθε τοπικὸς ἐπίσκοπος, ἔχει τὴν εὐθύνη γιὰ τὴν ρύθμιση τῶν πάσης φύσεως θεμάτων ποὺ ἀφοροῦν ἀποκλειστικὰ τὴν ἐπαρχία του καὶ δὲν ἔχει κανένα δικαίωμα νὰ ἀνακατεύεται σὲ θέματα ἄλλων Ἐπισκοπῶν, διότι τότε πέφτει στὸ παράπτωμα τῆς εἰσπηδήσεως. Τὸ πρᾶγμα ὅμως διαφέρει, ὅταν πρόκειται γιὰ θέματα πίστεως καὶ αἱρέσεων. Στὰ θέματα αὐτὰ δὲν ὑπάρχουν ὅρια δικαιοδοσίας. Ἂν ρίξουμε μία ματιὰ στοὺς βίους τῶν ἁγίων Πατέρων μας θὰ διαπιστώσουμε ὅτι στοὺς ἀντιαιρετικοὺς των ἀγῶνες δὲν περιορίζονταν στὰ ὅρια τῆς ἐπαρχίας των. Ἂς πάρουμε γιὰ παράδειγμα τὸν Μέγα Βασίλειο. Ὁ ἅγιος αὐτὸς στὰ πλαίσια τῶν ἀγώνων του ἐναντίον τῶν Ἀρειανῶν καὶ Πνευματομάχων, ἔγραψε μία ἐπιστολὴ στοὺς κληρικοὺς τῆς Νικοπόλεως, (μίας ἐπαρχίας ποὺ δὲν ἀνῆκε στὰ ὅρια τῆς δικαιοδοσίας του), στὴν ὁποία ἐκφράζεται ἀπαξιωτικὰ γιὰ τοὺς Ἐπισκόπους ἐκείνους, ποὺ προδίδουν τὴν πίστη τους, προκειμένου νὰ διατηρήσουν τὸ ἐκκλησιαστικό τους ἀξίωμα καὶ ἄλλα πλεονεκτήματα. Δὲν τοὺς θεωρεῖ κἄν ὡς Ἐπισκόπους καὶ συνιστᾶ στοὺς κληρικοὺς τῆς Νικοπόλεως, πρὸς τοὺς ὁποίους ἔγραψε τὴν ἐπιστολή, νὰ μὴν ἔχουν καμιὰ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τὸν φιλοαρειανὸ ἐπίσκοπο Φρόντωνα. «Μόνον μὴ ἐξαπατηθεῖτε ταῖς ψευδολογίαις αὐτῶν, ἐπαγγελομένων ὀρθότητα πίστεως. Χριστέμποροι γὰρ οἱ τοιοῦτοι καὶ οὐ Χριστιανοί, τὸ ἀεὶ αὐτοῖς κατὰ τὸν βίον τοῦτον λυσιτελοῦν τοῦ κατὰ ἀλήθειαν ζῆν προτιμῶντες, (διότι αὐτοὶ πάντοτε προτιμοῦν συμβιβαστικὲς λύσεις μὲ τὴν αἵρεση ἀπὸ τὴν ἀλήθεια τῆς πίστεως)», (Ἐπιστολὴ 240,3, Νικοπολίταις πρεσβυτέροις, ΕΠΕ 3,226). Ἐδῶ λοιπὸν ὁ Μέγας Βασίλειος μὲ τὴν ἐπιστολὴ ποὺ γράφει σὲ κληρικοὺς ἄλλης ἐπαρχίας, ἐπεμβαίνει σὲ ξένη ἐκκλησιαστικὴ ἐπαρχία, χωρὶς τὴν ἔγκριση τῆς προϊσταμένης του Ἐκκλησιαστικῆς ἀρχῆς, τοῦ Πατριάρχου ἤ τῆς Συνόδου καὶ οὐσιαστικά τούς ἀποκόπτει ἀπὸ τὸν οἰκεῖο Ἐπίσκοπο. Ἡ ἐνέργειά του αὐτὴ οὔτε παράνομη εἶναι, οὔτε ἀντικανονική, διότι σὲ θέματα πίστεως, ὅπως ἐλέχθη, δὲν ὑπάρχει ἐνόρια, ἤ ὑπερόρια ἁρμοδιότης, δὲν ὑφίσταται θέμα εἰσπηδήσεως καὶ ἐπεμβάσεως σὲ ξένη ἐκκλησιαστικὴ ἐπαρχία, ὅπως συμβαίνει μὲ ἄλλης φύσεως θέματα, ἀφοῦ ἡ αἵρεση μολύνει ὅλο τὸ σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸ τὸ ἦθος καὶ αὐτὴ τὴ διαγωγὴ τοῦ μεγάλου Βασιλείου τὴν βλέπουμε σὲ ὅλους τους ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας. Γιὰ παράδειγμα ὅταν στὴν Κωνσταντινούπολη ἐμφανίστηκε ὁ αἱρετικὸς Νεστόριος, δὲν ἔμεινε ἀδιάφορος ὁ ἅγιος Κύριλλος Ἀλεξανδρείας. Ὅταν ἐμφανίστηκε στὴν Ἀλεξάνδρεια ὁ Ἄρειος, δὲν ἔμειναν ἀδιάφοροι οἱ Καππαδόκες Πατέρες. Δὲν εἶπαν δηλαδή, ὅτι ἐμεῖς δὲν ἔχουμε καμιὰ δουλειά, νὰ ἀνακατευόμαστε σὲ ξένη ἐπαρχία. Ἂς φροντίσουμε μόνον νὰ μὴν ἐξαπλωθεῖ ἡ αἵρεση στὴν δική μας ἐπαρχία καὶ ἔτσι ἔχουμε πράξει τὸ καθῆκον μας.
Μὲ κατηγορεῖτε ὅπως προανέφερα πὼς μὲ τὶς δηλώσεις μου γίνομαι «ἀλλοτριοεπίσκοπος»(sic), ὅτι παρεμβαίνω «διδάσκων ἐπιτιμητικὰ πρόσωπα ἐκτὸς χώρου εὐθύνης» μου. Ὅταν ἐλέγχω πολιτικὰ πρόσωπα, μέλη τῆς κυβέρνησης, δὲν ἀφοροῦν οἱ ἐνέργειες καί οἱ ἀποφάσεις τους τά μέλη τοῦ ποιμνίου τῆς τοπικῆς μας ἐκκλησίας; Ὅταν ἔλεγξα συγκεκριμένο τηλεοπτικὸ σταθμό ὅπως προεῖπα, γιὰ ἀντιχριστιανικὸ πρόγραμμα, ὁ σταθμὸς αὐτὸς δὲν ἐκπέμπει στὴν περιοχὴ εὐθύνης μου;
Γράφετε: «Κείμενα (σ.σ. δικά μου) ποὺ ἀπευθύνονται σὲ ἑτεροδόξους ἀδελφούς, πρὸς τοὺς Ἰουδαίους, πρὸς τοὺς ἀρχηγοὺς κρατῶν, πρὸς τοὺς ἀνθρώπους μὲ συγκεκριμένο σεξουαλικὸ προσανατολισμό, δίνουν τὴν αἴσθηση μίας ἀτμόσφαιρας, μονομεροῦς, φανατικῆς, ἀνελέητης, αὐτοαναφορικῆς (sic)»! Εἶστε φαίνεται ὀπαδὸς τῆς «ἀγαπολογίας», χαϊδεύοντας τοὺς πάντες! Προφανῶς μὲ ἀδικεῖτε διότι δὲν διαβάζετε μὲ προσοχὴ τὰ κείμενά μου, ἀλλὰ μὲ προκατάληψη. Προσπαθῶ νὰ εἶμαι ἀκριβής, στὶς ἐκφράσεις μου, γιὰ νὰ εἶμαι χρήσιμος. Αὐτὴ τὴν ἀκρίβεια, Ἐσεῖς τὴν ἑρμηνεύετε ὡς φανατισμὸ καὶ ἀνελέητη «αὐτοαναφορική»! Ὁ θεομίσητος σοδομισμός, σὲ πλῆθος χωρίων Ἁγίας Γραφῆς καὶ στοὺς Ἱεροὺς Κανόνες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἔγινε γιὰ Σᾶς «συγκεκριμένος σεξουαλικὸς προσανατολισμός»; Δηλαδὴ ὡραιοποιεῖτε τὸ θανάσιμο πάθος τοῦ σοδομισμοῦ μὲ τὴν ὁρολογία τῶν σοδομιστῶν; Διορθῶστε καί ἐπιτιμῆστε λοιπόν καί τόν Πανάγιο Τρισυπόστατο Θεό πού κατάκαυσε τά Σόδομα καί τά Γόμορα (Γεν. Κεφ. 18-19) καί ἐπαναφέρατε στήν τάξη τόν «πλανώμενο» Ἀπόστολο τῶν Ἐθνῶν θεῖο Παῦλο πού διασαλπίζει «μή πλανᾶσθε ἀρσενοκοίται βασιλείαν Θεοῦ οὐ κληρονομήσουσι» (Α΄Κορ. 6, 9), «ὁμοίως δὲ καὶ οἱ ἄρσενες ἀφέντες τὴν φυσικὴν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καὶ τὴν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες» (Ρωμ. 1, 27). «Ἀντί νά ὁδηγεῖτε τούς ἀνθρώπους στήν αὐτομεμψία καί στήν μετάνοια τούς ἀφήνετε στήν δυσωδία τῶν φρικωδῶν παθῶν τους γιά νά γίνουν ἐπίχαρμα τοῦ διαβόλου. Πολύ ὡραία ἡ ποιμαντική Σας» !!!
Τελειώνετε τὴν παραληρηματικὴ ἐπιστολή Σας μὲ τὰ ἑξῆς, λίαν ἐπιεικῶς ἀπαράδεκτα «στολίδια» γιὰ τὸ πρόσωπό μου: «Συγχώρα μὲ νὰ σοῦ πῶ ὅτι τὰ κείμενά σου γελοιοποιοῦν τὴν ἐκκλησία, ἐκθέτουν τοὺς κληρικοὺς καὶ ρημάζουν τὴν ἐλπίδα νὰ δεχτοῦν τὸν Χριστὸ Σωτήρα οἱ σημερινοὶ πελαγοδρομοῦντες ἄνθρωποι, ἀφοῦ διαβάζουν μένουν μὲ τὴν αἴσθηση φανατισμοῦ, μονομέρειας, ἐμμονικῆς ἀπολυτότητας, καμιᾶς διαλλακτικότητας καὶ σὲ τελικὴ ἀνάλυση φαρμακερῆς ἀναλγησίας ἀντὶ ἀγάπης»! Λυποῦμαι Σεβασμιώτατε, ἀλλὰ αὐτὲς οἱ ἐκτιμήσεις εἶναι ἀπὸ τὸ «στρατόπεδο» τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, τὸ ὁποῖο, καὶ Ἐσεῖς τὸ γνωρίζετε, εἶναι συντριπτικὴ μειοψηφία. Ἐκτιμήσεις στοὺς βελούδινους καναπέδες τῶν χλιδάτων σαλονιῶν τῶν βολεμένων. Κάματε κάποια ἔρευνα στὸν πολὺ λαὸ τί γνώμη ἔχει γιὰ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τὸν θρησκευτικὸ συγκρητισμό; Διαβάζετε ἔντυπα καὶ παρακολουθεῖτε ΜΜΕ ἀντίθετα μὲ τὸν οἰκουμενισμό, νὰ δεῖτε τί γνώμη ἔχουν γιὰ τὰ κείμενά μου; Ρωτήσατε τυχαία πιστοὺς τῶν ἐνοριῶν Σας γιὰ τὸν Οἰκουμενισμὸ καὶ τοὺς ἐπικίνδυνους νεωτερισμοὺς στὴν Ἐκκλησία;
Δυστυχῶς γιά Ἐσᾶς ἄλλη γνώμη ἔχει ὁ Μακαριώτατος μέντορας καί ποδηγέτης Σας πού Σᾶς πῆρε ἀπό τήν ἀφάνεια τῆς Ἱ. Μονῆς Σαγματᾶ μέ δύο μόλις μοναχούς καί Σᾶς κατέστησε Μητροπολίτη τῆς περιωνύμου καί ἱστορικῆς Μητροπόλεως Ἀργολίδος, ἐφ’ ὅσον ἐπωνύμως χρησιμοποίησε κείμενά μου γιά νά ὀργανώσει τήν ὄντως ἐμπνευσμένη εἰσήγησή Του στήν τακτική σύγκληση τῆς Ἱεραρχίας Ὀκτωβρίου 2016 καί δυστυχῶς γιά Ἐσᾶς ἄλλη γνώμη ἔχει ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος ἡ ὁποία μοῦ ἀπέστειλε δύο συγχαρητήριες ἐπιστολές τίς ὑπ’ ἀριθμ. 1722/798/7.4.2017 καί 2257/979/9.5.2017 μέ τίς ὁποῖες μέ συγχαίρει γιά τίς ὅπως χαρακτηρίζει ἐμπνευσμένες εἰσηγήσεις μου καί τήν «οὐσιαστικήν καί πολυτιμοτάτην συμβολήν μου» στό ὑψίστης σημασίας θέμα τῆς ἐπικειμένης Συνταγματικῆς Ἀναθεωρήσεως καί τῶν σχέσεων Ἐκκλησίας καί Πολιτείας.
Λυποῦμαι, ἀλλὰ ἂν αὐτὲς οἱ ἐκτιμήσεις Σας ἰσχύουν γιὰ μένα, τότε σίγουρα πολὺ περισσότερο ἰσχύουν γιὰ τοὺς ἁγίους Πατέρες μας. Καὶ τοῦτο διότι, ἂν κάνετε τὸν κόπο καὶ διαβάσετε κάποια, ἔστω, ἀντιαιρετικὰ συγγράμματα τῶν ἁγίων Πάτερων, ἢ κάποια, ἔστω, Πρακτικὰ τῶν Οἰκουμενικῶν καὶ Τοπικῶν Συνόδων, θὰ διαπιστώσετε μὲ ἔκπληξη τὴν ἀπόλυτη ἐμμονή τους στὰ δόγματα τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως, τὴν ἀπόλυτη πεποίθησή τους ὅτι στὰ τῆς πίστεως δὲν χωράει καμιὰ συγκατάβασις, τὴν ἀπόλυτη ἀδιαλλαξία τους νὰ ἀποδεχθοῦν τὶς αἱρετικὲς διδασκαλίες τῶν αἱρετικῶν, τὴν ἀπόλυτη ἄρνησή τους νὰ ἔρθουν σὲ ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία μὲ τοὺς αἱρετικοὺς καὶ τὴν φαινομενικὰ «φαρμακερὴ ἀναλγησία» τους καὶ ἐπιμονή τους νὰ ἀποκόψουν καὶ νὰ ἀναθεματίσουν τοὺς αἱρετικοὺς ἀπὸ τὸ Σῶμα τῆς Ἐκκλησίας. Οἱ ἅγιοι Πατέρες, δὲν ἤξεραν ἀπὸ ψευτοαγαπολογίες καὶ χαϊδέματα οἰκουμενιστικοῦ τύπου. Καὶ ὅμως! Αὐτοὶ ἦταν ποὺ εἶχαν ὄντως ἀληθινὴ ἐν Χριστῷ ἀγάπη καὶ ὄχι οἱ σημερινοὶ οἰκουμενιστές. Σίγουρα ἂν ζοῦσε σήμερα ὁ Ἀπόστολος Παῦλος καὶ τὸν ἀκούγατε νὰ λέει στοὺς Γαλάτες «ἀλλὰ καὶ ἂν ἡμεῖς ἢ ἄγγελος ἐξ οὐρανοῦ εὐαγγελίζηται ὑμῖν, παρ’ ὃ εὐηγγελισάμεθα ὑμῖν, ἀνάθεμα ἔστω», (1,8), δηλαδὴ νὰ ἀναθεματίζει ἐκείνους, ποὺ θὰ τολμοῦσαν νὰ κηρύξουν ἄλλο εὐαγγέλιο, θὰ λέγατε ὅτι πάσχει ἀπὸ φανατισμό, μονομέρεια, καὶ ἐμμονικὴ ἀπολυτότητα. Ἂν πάλι τὸν ἀκούγατε νὰ ἀπευθύνεται στὸν Ἐλύμα τὸν μάγο καὶ νὰ τοῦ λέει: «υἱὲ διαβόλου, ἐχθρὲ πάσης δικαιοσύνης, οὐ παύση διαστρέφων τὰς ὁδοὺς Κυρίου τὰς εὐθείας;», θὰ λέγατε ὅτι πάσχει ἀπὸ φαρμακερὴ ἀναλγησία, ὅτι δὲν ἔχει ἀγάπη, ὅτι δὲν ἔχει στοιχειώδεις τρόπους καλῆς συμπεριφορᾶς, ὅτι στερεῖται ἀπὸ τὴν ψευτοευγένεια τῶν βελούδινων καναπέδων καὶ τῶν χλιδάτων σαλονιῶν τῶν βολεμένων τῆς οἰκουμενιστικῆς παρατάξεως. Ἂν πάλι ἀκούγατε τὸν ἀπόστολο Πέτρο νὰ ἀπευθύνεται στὸν Σίμωνα τὸν Μάγο καὶ νὰ τοῦ λέει: «τὸ ἀργύριόν σου σὺν σοί εἴη εἰς ἀπώλειαν», (Πράξ.8,20), τότε σίγουρα θὰ λέγατε ὅτι «ὑφαρπάζει τὴν κρίση τοῦ Θεοῦ», ὅτι τὰ λόγια του «γελοιοποιοῦν τὴν ἐκκλησία, …καὶ ρημάζουν τὴν ἐλπίδα νὰ δεχτοῦν τὸν Χριστό», ὅσοι θὰ ἄκουγαν τὸ κήρυγμά του. Καὶ ὅμως! Οἱ ὡς ἄνω ἀπόστολοι ὁμιλοῦσαν ἐν Πνεύματι ἁγίω, εἶχαν ἀληθινὴ ἀγάπη, δὲν ἐπλανῶντο. Ἐκεῖνος ποὺ πλανᾶται, εἶσθε Ἐσεῖς καὶ ὄχι Ἐκεῖνοι!
Καταλήγετε μὲ τὴ δήλωσή Σας «φυσικὰ σιχαίνομαι τὴ λογοκρισία». Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ «σφυροκόπημα» ἐναντίον μου τί εἶναι;
Σεβασμιώτατε,
Εἰλικρινὰ λυποῦμαι γιὰ τὴν ἐπίθεση αὐτὴ στὸ πρόσωπό μου. Λυποῦμαι ἰδιαίτερα, ποὺ αὐτὴ τὴ φορὰ ἡ ἐπίθεση δὲν προέρχεται ἀπὸ τοὺς ἀποδέκτες τῶν κειμένων μου ἀπό τούς Ἰσλαμιστές, τούς Ραββίνους, τούς Μασώνους καί τούς ἀποδομητές τῆς ἀνθρώπινης ἐλευθερίας, ἀλλὰ ἀπὸ ἕναν συνεπίσκοπό μου, ὁ ὁποῖος, ἂν εἶχε πραγματικὴ ἀγάπη, διάκριση καὶ εἰλικρινῆ διάθεση νὰ μὲ «συνετίσει», θὰ μποροῦσε κάλλιστα νὰ μὲ πάρει στὸ τηλέφωνο, ἤ κατά τίς ἐπισκέψεις Του στήν Μητρόπολί μου πού ὅπως ἀναφέρετε μέ εὐγένεια πάντοτε Σᾶς ἐδεχόμουν, θά μέ συναντούσε γιά νά μέ συμβουλεύσει νὰ ἐκφράσει τὶς αἰτιάσεις του ἐναντίον τῶν ἐνεργειῶν μου γιατί ὅπως λέτε ἐπί τῆς «οὐσίας» δέν ὑπάρχει θέμα!!! Ἀντιλέγετε γιά τίς ἐνέργειές μου. Πῶς διαχωρίζετε τήν οὐσία καί τό περιεχόμενο ἑνός ἀνθρώπου ἀπό τίς πράξεις του μόνο Ἐσεῖς τό ἀντιλαμβάνεσθε. Γνωρίζομε τήν θεοπρεπῆ διάκριση κατά τόν Ἅγιο Γρηγόριο Παλαμᾶ καί τήν Ἁγία Θ΄ Οἰκουμενική Σύνοδο τοῦ 1351 τῆς ἀμεθέκτου Θείας οὐσίας καί τῶν μεθεκτῶν ἀκτίστων θείων ἐνεργειῶν στόν Πανάγο Θεό ἀλλά ὄχι καί στόν ἄνθρωπο. Λυποῦμαι ποὺ ἂν καὶ ἰσχυρίζεστε ὅτι ἡ ἐπιστολὴ αὐτὴ εἶναι «προσωπική», κοινοποιήθηκε σὲ ὅλους τους συνεπισκόπους μας, δηλαδὴ εἶναι μία ἀνοικτὴ ἐπιστολὴ γιὰ νὰ διασυρθεῖ τὸ ὄνομά μου! Αὐτὴ τὴ στιγμὴ ποὺ Σᾶς γράφω τὴν ἀπάντησή μου, εἶναι ἀναρτημένη στὶς ἱστοσελίδες τοῦ Διαδικτύου! Ἐπίσης λυποῦμαι ποὺ δὲν μὲ πείθετε ὅτι τὸ «πνεῦμα» τῆς ἐπιστολῆς Σας ἐνέχει τὸ στοιχεῖο τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης! Ἂν τέτοια εἶναι ἡ ἀγάπη, τότε ποιὸ μπορεῖ νὰ εἶναι τὸ μῖσος, ἡ ἐμπάθεια καὶ ὁ διασυρμός;
Λυποῦμαι τέλος Σεβασμιώτατε ποὺ θὰ Σᾶς τὸ πῶ, ἔτσι «χῦμα»: Ἂν ζούσατε τὸν 4ο αἰῶνα, θὰ στέλνατε ἴδια ἢ καὶ χειρότερη ἐπιστολὴ στὸν «φανατικὸ» καὶ «φονταμενταλιστὴ» Μέγα Ἀθανάσιο γιὰ τὴ δυναμική του ποιμαντικὴ διακονία, τὴν ὁποία ἐγὼ ὁ παναμαρτωλὸς καὶ ταλαίπωρος προσπαθῶ νὰ μιμηθῶ!
Σᾶς ἀσπάζομαι ἀδελφικὰ (καὶ ὄχι ὑποκριτικὰ) μὲ τὴν ἀγάπη τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ καὶ προσεύχομαι ὁ Θεὸς νὰ Σᾶς συγχωρήσει γιὰ τὴν ἐμπάθεια Σας καὶ δυστυχῶς τὴν ὑποκρυπτόμενη σκοπιμότητα τῆς ἐπιστολῆς Σας, ποὺ μόνο Ἐσεῖς γνωρίζετε!
Φιλαδέλφως
† ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ
Κοινοποίησις:
- Μακ. Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Ἱερώνυμον, Εἰς ΑΘΗΝΑΣ
- Σεβασμιωτάτους Μητροπολίτας, Μέλη τῆς Ἱ. Συνόδου τῆς Ἱεραρχίας τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Εἰς τάς ἕδρας Αὐτῶν.