Tüm örgütlerin 4 evresi vardır. Doğar, büyür, gelişir ve ölür. (bakınız: İbn Haldun, Mukaddime)
Girişimciler becerilerini katma değer yaratma yönünde ortaya koymaya başlayınca ortaya doğum denilen evre çıkar. Şirketlerin yüzde sekseni birinci yaşını göremez. (Pareto analizi)
Planlama ile birlikte mukavemet artar. (SWOT analiz)
Popülasyon ekolojisi: doğal seleksiyon teorisi
Çevresel niş: Hitap kitlesi
Popülasyon yoğunluğu: Aynı sektörde faaliyet gösteren insan sayısı. Hayatta kalmama riskini arttırır. Karlılık azılır ve pay kıymetli hale gelir. İlk olmak her zaman avantaj sağlar, yeni çevrede olmanın dezavantajı bilinmedik bir maceraya atılmaktır. Dibi görülmedik bir suyun üzerinden geçmeye benzer. Bu nedenle bazıları beklemeyi tercih eder. Fakat risk almak önde olmayı da getirecektir, hayatta kalınabilirse. Arkada kalanlar için örneklik teşkil edilir.
4 temel strateji vardır: Atak olan (r stratejisi), atak olmayan(k stratejisi). Her stratejisinin genelleşmiş ve özelleşmiş olarak iki farklı türü de mevcuttur.
İşletmeler büyük ölçüde doğaya benzer. Büyük balık, küçük balığı yiyecektir. Ölümler kaçınılmaz.
İzoformizm taklittir. Bir nevi benzeşimdir. Üç türü vardır
1- Koersiv: Halkın baskısı sonucu şirket, diğer rakiplerine benzer. Maymun fıkrası(bir tek senin mi deden var?).
2- Mimetik: İşletme itibarını korumak için bilerek başkalarını taklit eder. Deneyimlerden istifade edilir.
3- Normatif: İşletme deneyimlerini dolaylı olarak taklit eder ve eylemleri kendi potasında yoğurur.
Benchmark değerlendirme amaçlıdır. Bunlardan ayrılır. Artı-eksi durumları görmeyi sağlar.
Dezevantajları; geride kalmış bir işletme taklit ediliyor olabilir. Taklit, yeniliklere kapalı hale sokar ve özgüven kaybına neden olur.
Greiner modeli (greiner’ın modeline beşinci isim)
1- Liderlik krizi(yaratıcılık)
2- Otonomi krizi(yönlenme)
3- Kontrol krizi(yetki devri)
4- Bürokratik(koordinasyon)
5- ???(işbirliği)
Örgütsel gerileme: öngörme, önleme, nötralize etme, uyarlama yeteneklerinden yoksunluktur. Risk almazlık ortaya çıkar, kazanımlar azami şekilde değerlendirilemez.
Düşüşün beş evresi: körleşme, eyleme geçememe, yanlış eylem seçimi, krizler ve iflas