Ang Propeta na may isang pribilehiyo sa puso ng Propeta na hindi ibinahagi ng iba pang mga asawa ng Propeta. Siya ang pinakamamahal na asawa ng Propeta. Kahit na ang mga asawa ng iba pang Propeta ay naninibugho sa kanya.
Gayunpaman, ang Propeta ay maaari pa ring gumawa ng katarungan sa lahat ng kanyang mga asawa. Si Aisha ay nanirahan sa isang silid sa tabi ng Nabawi Mosque. Iyon ay kung saan maraming mga paghahayag ay bumaba. Ang silid ay tinatawag ding lugar ng paghahayag. Sa kanyang pang-araw-araw na buhay, si Aisha ay nag-aalala tungkol sa isang bagay na makalulugod sa Propeta. Talagang pinananatili niya ang Apostol mula sa paghahanap ng isang bagay na hindi kanais-nais mula sa kanya. Sa kanyang pagliko, siya ay laging nagsusuot ng magandang damit at ginayakan para sa Sugo ng Allah. Kaya sa kasamaang-palad ang Apostol kay Aishah, bago pa man mamatay, humingi siya ng pahintulot sa kanyang mga asawa na magpahinga sa silid ng Aishah sa panahon ng kanyang karamdaman. Sinabi ni Aisha, "Ito ay isang kasiyahan para sa akin dahil ang Messenger ng Ala ay namatay sa aking kandungan.
Bilang isang minamahal na asawa ng Propeta, isang beses na sinira ng Aisha ang kapakanan ng Propeta. Minsan, ang Apostol ay malapit nang makipag-away. Gaya ng dati, hinawakan ng Propeta ang kanyang asawa na sasama sa kanya sa digmaan. Sa oras na iyon, ang loterya ay nahulog sa Aisha. Coincidentally, ito coincided sa pagtanggi sa utos ng suot ng hijab. Ang maikling kuwento ay maikli, ang digmaan ay natapos na may tagumpay sa mga kamay ng mga Muslim. Ang Sugo ni Allah at ang mga Muslim ay bumalik sa Medina. Sa oras na nagpahinga sila sa gitna ng paglalakbay, si Aisha ay lumabas sa kanyang kamelyo na kasing dali at siya ay bumalik. Biglang naalala niya na ang kuwintas sa paligid ng kanyang leeg ay bumagsak at nawala, kaya lumabas siya at hinahanap ang nawawalang kuwintas nito.
Sa oras na iyon, nagpatuloy ang hukbo ng Islam sa kanilang paglalakbay. Sila ay lubos na hindi nakakaalam na ang kahinaang kanilang nakuha ay walang laman. Kapag ang Aisha ay nagnanais na bumalik sa kanyang hukbo, kung gaano siya kagulat-gulat na wala na siyang nakikita. Ngunit hindi siya umalis sa lugar, umaasa na ang mga gabay ng kamelyo ay mapansin ang kanyang pagkawala at bumalik para sa kanya. Kung ano ang Aisha ay umaasa ay hindi mangyayari. Naubos, natulog siya. Nang si Aisha ay nakatulog, si Shafwan bin Mu'thil ay dumaan sa pagkamangha upang makita ito. Inimbitahan din niya si Ayesha upang sumakay ng kanyang kamelyo at siya ay humantong sa harap niya. Dahil sa pangyayaring ito, lumitaw ang paninirang-puri, na sinimulan ni Abdullah bin Ubay bin Salul. Pagkalipas ng ilang araw, pumasok si Aisha sa bahay at nakita ang kanyang asawa na nag-iisa. Si Aisha mismo ay hindi alam ang balita na kumalat sa kanya. Si Aisha ay nabagabag sa saloobin ng Apostol na nagbago sa kanya.
Nang malapit na siyang magsalita, ang Apostol ay tumalikod mula sa kanya. Ang kalungkutan ni Aisha ay lumaki hanggang siya ay nagkasakit. Humingi siya ng pahintulot mula sa Apostol upang bumalik sa bahay ng kanyang templo, at binigyan siya ng Apostol. Nang siya ay nasa bahay ng kanyang mga magulang, ang balita ay naabot sa mga tainga ng Aisha. Simula noon, si Aisha ay laging naka-lock sa kanyang sarili sa loob ng bahay. Isang araw, binisita ng Apostol ang bahay ng kanyang biyenan at tinanggap ng pamilya ni Abu Bakr maliban kay Aisha na nahihirapan. Si Rasulullah ay nakaupo sa harap ng Aisha na nagsasabi, "O Aisha, ang balita ay dumating sa iyo. Kung ikaw ay tunay na dalisay, ang Allah ay magpapakabanal sa iyo.
Gayunpaman, kung nagkasala ka, magsisi nang may malaking pagsisisi, patatawarin ng Allah ang iyong mga kasalanan.